Ο ΙΚΑΡΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ της «ΔΡΑΣΗΣ» μιλά στην Μαίρη Γκιώνη – Λαρεντζάκη
Ο Ίκαρος Πετρόπουλος δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις καθώς είναι γνωστός για την προσωπικότητα και τη δράση του στην τοπική κοινωνία του Γαλατσίου. Είναι αλλιώς γνωστός και ιδιαιτέρως αγαπητός και ως «ο Πρόεδρος»!
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Εύα Μεσσηνίας. Η αγροτική οικογένειά του είχε μικρό κλήρο, είχε τέσσερα παιδιά και τα έβγαζε πέρα δύσκολα. Τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο στο Μελιγαλά. Εργάστηκε στη βιομηχανία Μαλκότση 3,5 χρόνια και το 1964 μπήκε με διαγωνισμό στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αποχώρησε μετά από 35 χρόνια υπηρεσίας. Ως ανήσυχο πνεύμα, σπούδασε εργαζόμενος στην ΑΣΟΕΕ, όπου πραγματοποίησε και μεταπτυχιακές σπουδές (Βusiness Αdministration – Βehavioral Science). Παντρεύτηκε την Ρένα και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Αναστάση, φυσικό, και την Μαρία, ψυχολόγο.
Στο Γαλάτσι ήρθε το 1978 όπου και εγκαταστάθηκε πλέον μόνιμα. Παρακολούθησε ενεργά την τοπική κοινωνία, αρχικά από τον χώρο των σχολείων όπου διετέλεσε Πρόεδρος Συλλόγων Γονέων και Πρόεδρος της Ένωσης Γονέων, και συνέβαλε καθοριστικά σε συσπειρώσεις και κινητοποιήσεις στο Γαλάτσι και στο Ε΄ Διαμέρισμα («Συντονιστική επιτροπή για την Γκράβα», «Συντονιστική επιτροπή για το ΠΑΛΑΙ», «Κίνημα φορέων και πολιτών»…). Ψυχή και για 14 συνεχόμενα χρόνια υπήρξε Πρόεδρος της «ΔΡΑΣΗΣ για την κοινωνία, τον πολιτισμό και την ποιότητα ζωής» και μέχρι σήμερα είναι Πρόεδρος της Αναγεννητικής Πρωτοβουλίας της ΤτΕ.
«ΠΑΛΜΟΣ»: Σε ποιο περιβάλλον μεγαλώσατε και πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στην Καλαμάτα;
ΙΚΑΡΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ: Ε, όχι και στην Καλαμάτα. Σε χωριό μεγάλωσα, στην Εύα Μεσσηνίας. Οικογένεια αγροτική με μικρό κλήρο. Χρόνια δύσκολα με στερήσεις μέσα στην μετα-κατοχική, εμφύλιο περίοδο με πατέρα ανυπότακτο, για…σωφρονισμό στην «Μακρόνησο», αφήνοντας μία γυναίκα – μάνα να θρέψει και να στείλει στο σχολείο τα τέσσερα μικρά παιδιά τους. Εγώ ο μικρότερος.
«Π»: «ΔΡΑΣΗ για την κοινωνία, τον πολιτισμό και την ποιότητα ζωής». Είναι ο Φορέας που ιδρύσατε, ποιοί άλλοι συμμετείχαν όταν ξεκίνησε το εγχείρημα αυτό;
Ι.Π.: Την ΔΡΑΣΗ την ιδρύσαμε κυρίως γονείς μαθητών της Γκράβας, όλοι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Μεταξύ των ιδρυτικών μελών (46) οι Άννα Γιαννικοπούλου, Ρίτσα Χριστοθανοπούλου, Δόμνα Παντελιά, Μπάμπης Κόκλας, Γιάννης Μυτιληναίος, Έφη Παπακωνσταντή, Ανδρέας Θεολόγου, Αγγελική Σπύρου, Κοραλία Μαργέλη, Ντίνα Σπυριδάκη, Δέσποινα Αλεβυζάκη, Μάνος Βινιεράτος, Νίκη Ντινοπούλου, Δημήτρης Διοίλης, Ρένα Πετροπούλου, Γιάννης Παπασταματίου, Ρούλα Πρωτονοταρίου, Θόδωρος Αβράμης, Νίκη Σολωμού, Κατερίνα Μαρκολέφα, Κατερίνα Σπανοπούλου, Γιώργος Μανωλάκης, Μαρία Δελή, Ευαγγελία Μαράντου, Παναγιώτης Τσιώλης, Σπύρος και Στεφανία Πολλάτου, Αλέκος Σακελλαριάδης, Φανή Δημητρακοπούλου, Νανά Κολυβά… και φυσικά η αφεντιά μου.
«Π»: Ποιό ήταν το όραμά σας όταν ιδρύατε τη «ΔΡΑΣΗ»;
Ι.Π.: Δύο εμπειρίες μας ώθησαν στην δημιουργία της ΔΡΑΣΗΣ.
Η πρώτη, το αλαλούμ που επικρατούσε στο συγκρότημα Γκράβας, όπου φοιτούσαν τα παιδιά μας. Το συγκρότημα τότε στέγαζε 12.000 ψυχές (Νήπιαγωγεία – Δημοτικά – Γυμνάσια – Λύκεια – ΕΠΑΛ – ΙΕΚ κ.λ.π.), όπου συνέτρεχαν δύο αρμόδιοι Δήμοι (Αθήνας και Γαλατσίου) ανίκανοι να μοιράσουν «δύο γαϊδουριών άχυρα».
Η δεύτερη ήταν η πίστη ότι μπορούμε να επικοινωνούμε και να καταλάβουμε τους εξεγερμένους μαθητές (καταλήψεις…) και ότι, συσπειρωμένοι όντες, μπορέσαμε και διορθώσαμε ή βελτιώσαμε τις πνιγηρές καταστάσεις στο συγκρότημα. Η ομονοούσα Συντονιστική Επιτροπή των συλλόγων γονέων όλων ανεξαίρετα των σχολείων και ο προικισμένος διοικητής του ΟΣΚ Μ. Μπαλτάς πέτυχαν το «θαύμα» τότε (πιλοτικό πρόγραμμα 1,2 δισ δρχ.) που αναμόρφωσε το συγκρότημα. Δυστυχώς, αφέθηκε στην τύχη του, μετά την αναχώρησή μας.
«Π»: Πόσα μέλη αριθμεί η «ΔΡΑΣΗ» σήμερα; Πώς προέκυψε το όνομα;
Ι.Π.: Ο Φορέας ξεκίνησε με 46 ιδρυτικά μέλη. Σύντομα πολλαπλασιάστηκαν και σήμερα αριθμεί 600 περίπου μέλη, που βέβαια δεν είναι όλα ενεργά. Από την αρχή ο τίτλος του Φορέα μας ήταν «ΔΡΑΣΗ για την κοινωνία, τον πολιτισμό και την ποιότητα ζωής». Την ιδέα την είχε ο Ανδρέας Ευαγγελανδρέας.
«Π»: Τα ετήσια έσοδά της από τα μέλη αρκούν για όλες τις εκδηλώσεις – δραστηριότητες της Δράσης;
Ι.Π.: Όχι βέβαια. Οπωσδήποτε λαμβάνονται υπόψη οι δυνατότητες του Ταμείου, πριν αποφασιστούν εκδηλώσεις. Συχνά ορισμένες δαπάνες καλύπτονται εκ των ενόντων.
«Π»: Σε ποιό χώρο συνεδριάζετε;
Ι.Π.: Συνεδριάζουμε στο Δημαρχείο Γαλατσίου και στο φιλόξενο χώρο του «Παίρνω Αμπάριζα». Εκτός από το 19/μελές Δ.Σ. και την ισότιμη συμμετοχή στο Δ.Σ. των αναπληρωματικών, ήταν δική μου εμμονή να μην εκθέσουμε τον Φορέα μας στην εξάρτηση ενοικίου κ.λ.π δαπανών. Έδρα της ΔΡΑΣΗΣ, είναι η Ήρας 16, 11147.
«Π»: Ομολογουμένως οι εκδηλώσεις της «ΔΡΑΣΗΣ» είναι πάντα προσεγμένες και δουλεμένα θέματα, «καυτά» αλλά και ψυχαγωγικά. Σας ικανοποιεί η συμμετοχή των νέων στις δράσεις αυτές;
Ι.Π.: Η κοινωνική διείσδυση και αποδοχή που έχει πετύχει η ΔΡΑΣΗ οφείλεται, πέραν άλλων, και στις παρεμβάσεις μας στον πολιτισμό. Η ΔΡΑΣΗ παράγει (λιγότερο καταναλώνει) πολιτισμό μέσα από τις επιτροπές της: Θεατρική Ομάδα, Ομάδα Λόγου – Τέχνης, Λογοτεχνικό Διαγωνισμός, Νεολαία εν Δράσει κλπ. .
Ωστόσο, όχι, δεν είμαστε ευχαριστημένοι από την συμμετοχή των νέων, παρότι στους κύριους στόχους που έχουμε θέσει στο καταστατικό μας είναι «η κατανόηση και αντιμετώπιση των προβλημάτων της νεολαίας, η αναζήτηση πειστικών τρόπων επικοινωνίας μαζί της και η προσπάθεια συμμετοχής της στο κοινωνικό γίγνεσθαι, με την παραχώρηση βήματος διαλόγου και χώρου δραστηριοποίησής της».
«Π»: Υπάρχουν ομάδες που μοιράζονται τα θέματα με τα οποία ασχολείστε και υλοποιούν τις αντίστοιχες δράσεις;
Ι.Π.: Η ΔΡΑΣΗ δεν είναι προεδρικός φορέας. Είναι ίδιον της ΔΡΑΣΗΣ, το 19/μελές Δ.Σ. να λειτουργεί με έντεκα ομάδες (ορισμένες μερικώς ενεργές) από τακτικούς και αναπληρωματικούς με ίσα δικαιώματα. Οι ομάδες λειτουργούν αυτόνομα και εισηγούνται στο Δ.Σ. για λήψη απόφασης και ταμειακή κάλυψη.
«Π»: Επί σειρά ετών διατελέσατε Πρόεδρος της «ΔΡΑΣΗΣ». Είστε ευχαριστημένος από τους καρπούς που απέδωσε το δέντρο που φυτέψατε;
Ι.Π.: Με την ίδια τη «ΔΡΑΣΗ» – όπου συνεχίζω ενεργά κανονικά από άλλο πόστο, όπως άλλωστε συνεχίζουν από άλλες θέσεις και οι πρόεδροι που με διαδέχτηκαν (Μάνος Βινιεράτος, Ηλίας Ανδριόπουλος ) – γενικά είμαι ικανοποιημένος.
Όμως, όχι, δεν είμαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα των συνεχών και επίμονων παρεμβάσεών μας για την προστασία των κοινωφελών – κοινόχρηστων χώρων και την ποιότητα της ζωής στην πόλη και την περιοχή. Η ΔΡΑΣΗ δεν είχε τα μέσα ούτε την δύναμη να υπερβεί την «μυωπία» του σπουδαίου Β. Παπαδιονυσίου, ούτε τις ολιγωρίες των διαδόχων του. Το Γαλάτσι είδε να περνάνε από μπροστά του τρεις σπουδαίες ευκαιρίες, Η ΔΡΑΣΗ τις υπέδειξε, αγωνίστηκε γι’ αυτές, κινητοποίησε αρκετά τους κατοίκους, εις μάτην…
«Π»: Βλέπετε τους πολίτες να έχουν την ανάγκη της επαφής, της συλλογικότητας, της παρέας;
Ι.Π.: Όχι δεν την βλέπω. Αντίθετα, βλέπω την συλλογικότητα να αδυνατίζει και να μεγαλώνει, συχνά να θεριεύει, ο εγωκεντρισμός, η ατομική λύση, ο λαϊκισμός, το κυνήγι των ποσοστών. Ο νεοφιλελευθερισμός, παρότι στην «πολιτισμένη» Δύση βιώνει και ομολογεί τα αδιέξοδά του (ελεύθερη αγορά, ανταγωνισμός, ακρίβεια…), στην αντιγράφουσα, ακολουθούσα, από απόσταση για 1-2 δεκαετίες, χώρα μας, δείχνει τα δόντια του. Επιμένει να τσιμεντώνει κάθε ελεύθερο χώρο για την προσπόριση εσόδων και κερδών.
«Π»: Τί είναι για εσάς η πόλη μας, το Γαλάτσι;
Ι.Π.: Στο Γαλάτσι ήρθα το 1978. Ζω εδώ ανελλιπώς 46 χρόνια. Είναι η πατρίδα των παιδιών μου, συνεπώς την προσέχω και την αγαπάω. Όμως, το χωριό μου, η αγαπημένη μου Εύα των παιδικών μου χρόνων είναι η πατρίδα μου. Τώρα που μεγάλωσα, είναι το καταφύγιο των σκέψεών μου.
«Π»: Τί προσφέρουν φορείς, όπως η «ΔΡΑΣΗ» και οι διάφοροι πολιτιστικοί σύλλογοι στην πόλη μας; Τί ανάγκες καλύπτουν – αν καλύπτουν;
Ι.Π.: Εάν τύγχαναν αναγνώρισης της αποστολής τους και σεβασμού (π.χ. στέγαση, παροχή στοιχειώδους υποδομής) θα μπορούσαν περισσότερα. Θα μελαγχολήσει, αν δεν οργιστεί, όποιος θυμάται την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει πρωθυπουργοί, υπουργοί, δημόσιοι παράγοντες απέναντι στη νεολαία της πόλης μας, μέσω της τότε δημοτικής αρχής, στην προσπάθειά τους να «περάσουν» την αμαρτωλή ανέγερση του Παλαί (αν θυμάστε, πέρασε με μία ψήφο διαφορά από το ΣτΕ ). Στα «ωραία» της πόλης καταγράφεται η καραμπινάτη δέσμευσή τους, όταν μας κάλεσαν και μας παρουσίασαν τους χώρους που θα μας ετοίμαζαν για την στέγαση των Συλλόγων της πόλης. Το… ξέχασαν !
«Π»: Μιλήστε μας για τις επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις της «ΔΡΑΣΗΣ» και την απήχησή τους στον κόσμο με τις πάντα κατάμεστες αίθουσες;
Ι.Π.: Όπως το είπατε. Η θεατρική μας ομάδα με την Γεωργία Δαμήλου στο τιμόνι της, έχει γράψει μία θριαμβευτική πορεία. Κι εμείς οι θεωρητικοί του πολιτισμού μάθαμε στην πράξη, τι σημαίνει παραγόμενος πολιτισμός, όπως αυτός που έχει έδρα το 40ο Γυμνάσιο μέσα στη Γκράβα, όπου βρίσκεται η έδρα της Θεατρικής ομάδας μας, με παθιασμένους/νες ερασιτέχνες ηθοποιούς να επιμένουν, να παράγουν, κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, με ζέστη, με κρύο…
«Π»: Πώς ξεκίνησε η πρωτοβουλία για τα Υιοθετημένα στο Λόφο Κόκκου; Έχετε κάνει τόσο ωραία δουλειά και μάλιστα δέχεστε και επισκέψεις μαθητών από σχολεία.
Ι.Π.: Τα Υιοθετημένα της «ΔΡΑΣΗΣ» είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Τολμώ να πω ότι προσφέρεται προς κοινωνικό παραδειγματισμό. Η δουλειά που έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται σταθερά από την Ομάδα Περιβάλλοντος υπό τον Στέλιο Μπακάλη, δεν αποτιμάται μόνον με το χρήμα που θα χρειαζόταν για μία ανάλογη εργολαβία δραστικής αλλαγής του περιβάλλοντος, όσο για τον παραδειγματικό χαρακτήρα διαμόρφωσης οικολογικής συνείδησης στους νέους ιδιαίτερα ανθρώπους, στους μαθητές που επισκέπτονται το χώρο.
Τα Υιοθετημένα της «ΔΡΑΣΗΣ», όπως έχει επικρατήσει να λέγεται η περιοχή στον Λόφο του Κόκκου, φέρνουν κοντά την φύση με τον άνθρωπο που την απαρνήθηκε παρά τα όσα του προσφέρει.
Δυστυχώς, ούτε η «προσφορά» των υιοθετημένων της «ΔΡΑΣΗΣ» έχει τύχει πραγματικού σεβασμού, ούτε «θεσμικής» αξιοποίησης.
«Π»: Ποιά η προσφορά της «ΔΡΑΣΗΣ» στα κοινά της πόλης μας; Έχει λόγο, παρουσία, θέσεις, αυτό βοηθά τη μικρή κοινωνία μας εδώ στο Γαλάτσι;
Ι.Π.: Η «ΔΡΑΣΗ» έχει γνώση, έχει εμπειρία, έχει ήθος. Δεν είναι καταγγελτικός μηχανισμός, ούτε, όμως, άκριτος ακόλουθος της εξουσίας. Και βεβαίως δεν μαξιμαλίζει. Γνωρίζοντας το μπόι της και τις δυνατότητες που είχε και έχει, πάλεψε και παλεύει και θα παλεύει για μια «άλλη» πολιτική, που θα έδινε στην πόλη μία καλύτερη εικόνα από την σημερινή. Δεν συμπορεύεται με τις ωραιοποιήσεις, τα …«έργα» και την αγνόηση της κλιματικής αλλαγής.
Η «ΔΡΑΣΗ» δεν κηρύττει ότι «για όλα έχει δίκιο ο Δημότης», πιστεύει στην κριτική και στην διαπαιδαγώγηση του δημότη, δεν τον θέλει οπαδό αλλά σκεπτόμενο, προτείνει θέσπιση και τήρηση κανόνων. Όλα τούτα δεν φέρνουν υψηλά ποσοστά δημοφιλίας, είναι, όμως, αναγκαία για την αναβάθμιση της πόλης μας και της θέσης του δημότη μέσα σ’ αυτή.
Στο υποβαθμισμένο περιβάλλον, οι ρήξεις με κατεστημένες συμπεριφορές είναι χρέος μας. Ναι, η ΔΡΑΣΗ έχει πρωτοστατήσει για τον αναπροσανατολισμό της αδιέξοδης πόλης μας. Το ρεαλιστικό όραμά μας παρ’ ολίγο να περπατήσει. Η πόλη, όμως, δεν ήταν διατεθειμένη να αντιληφθεί τις ευκαιρίες και να ακολουθήσει. Αναφέρω μόνον ότι χωρίς την «ΔΡΑΣΗ» και μερικών ακόμη δυνάμεων, το γνωστό μας Παλαί σήμερα θα ήταν εμπορικό κέντρο της κοινοπραξίας Sorae Sierra – Ακροπόλ Χαραγκιώνης. Κάποιοι, σίγουρα, δεν θέλουν να θυμούνται.
«Π»: Αλήθεια, μιλήστε μας για το Παλαί Γαλατσίου.
Ι.Π.: Το Παλαί, όπως και τα άλλα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου έχουν περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ (τρίτο μνημόνιο). Το διαχειρίζεται η ΕΤΑΔ. Ο Δήμος Γαλατσίου έχει υπογράψει σύμβαση παραχώρησης. Παρά ταύτα, στο Δημοτικό Συμβούλιο έχει αναφερθεί – χωρίς να διαψευσθεί – ότι το Γαλάτσι κάνει χρήση μόνο του 5% της εγκατάστασης ενώ το υπόλοιπο 95% το λυμαίνονται πέντε ιδιωτικές εταιρείες. Οι Γαλατσιώτες δεν γνωρίζουν όσα θα έπρεπε να γνωρίζουν. Θεωρούν ικανοποιητικό ότι μέσα στην εγκατάσταση λειτουργεί το Γυμναστήριο Γυναικών, τα Στέκια του Δήμου και άλλες δημόσιες υπηρεσίες… Κατά τα άλλα, οι παραστάσεις επωνύμων δίνουν και παίρνουν στους χώρους με κουμανταδόρους το Christmas Theatre, τον Kοκλώνη, τον Σκάι με τα talent shows κλπ. Η Εφορία ήρθε αλλά ένα κομμάτι της έφυγε, ο ΕΦΚΑ εγκαταστάθηκε, ο ΕΟΠΥ όχι, ο δε Δήμος να λέει ότι πήρε ή θα πάρει όλο το Παλαί…
«Π»: Αναφερθήκατε πριν σε τρεις μεγάλες ευκαιρίες που πέρασαν αναξιοποιήτες για το Γαλάτσι.
Ι.Π.: Πράγματι, τρεις μεγάλες ευκαιρίες δόθηκαν στην πόλη που πέρασαν ανεκμετάλλευτες. Οι Ολυμπιακοί αγώνες, το Παλαί, το Μετρό.
Πρόκειται για «δομικά» έργα που πέρασαν μέσα από το σώμα της πόλης, η οποία αν είχε πολιτική δικαιολογημένης διεκδίκησης, θα είχε κάνει την ζωή των δημοτών καλύτερη. Το Γαλάτσι, ως Ολυμπιακός Δήμος – πύλη του ΟΑΚΑ, όπου χτυπούσε η καρδιά των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, μπορούσε ή ήταν υποχρεωμένο να ζητήσει την επίλυση του κέντρου πόλης – κεντρικής πλατείας (δομικό έργο), δεδομένου ότι τότε το δημόσιο ταμείο ήταν ανοιχτό στην διάθεση κάθε εργολάβου που πραγματοποιούσε ολυμπιακά έργα για την… δόξα της χώρας! Σήμερα ισχυριζόμαστε και μάλιστα … σοβαρά ότι θα ξεκινήσουμε την πλατεία στο Παλιό Τέρμα μετά την ολοκλήρωση των έργων του Μετρό. Επίσημα μετά από 10 χρόνια και στην πράξη… ένας Θεός ξέρει πότε! Μέχρι τότε, αγοράζουμε, με δικά μας λεφτά, κτίρια στο κέντρο του Γαλατσίου και δημιουργούμε οικολογικά πάρκινγκ. Κι όλα αυτά τη στιγμή που οι θερμοκρασίες πιάνουν ταβάνι και ανατρέπουν θεμελιώδεις όρους ζωής, εμείς βυθιζόμαστε σε αδιέξοδες, ξεπερασμένες αντιλήψεις εξυπηρέτησης των Ι.Χ.
Το Μετρό, για το οποίο το Γαλάτσι αποτελεί κομβικό μέρος του συνόλου του έργου, κανένα ανάλογο αντισταθμιστικό έργο δεν διεκδικήθηκε.
«Π»: Ποιό, κατά τη γνώμη σας, είναι το οξύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, σήμερα, η πόλη μας;
Ι.Π.: Το μείζον πρόβλημα είναι ο κίνδυνος του περιαστικού δάσους μας. Καθένας αντιλαμβάνεται τον αμύθητο πλούτο που θα προκύψει από τυχόν οικοπεδοποίησή του. Ο πρόσφατος χαρακτηρισμός ως «χορτολιβαδικό» τμημάτων της δασικής – αναδασωτέας περιοχής, από μία Επιτροπή δημόσιου χαρακτήρα που έκρινε τις ενστάσεις, κατά του δασικού χάρτη, των «κληρονόμων» που διαθέτουν νομική υπεροπλία και μπορούν να επηρεάσουν δικαστικές αποφάσεις, αποτελεί ρωγμή στον προστατευτικό χαρακτήρα του δάσους. Πρόκειται για εξέλιξη που ευνοείται από την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική.
Η «ΔΡΑΣΗ» έχει πλειστάκις απευθυνθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο Γαλατσίου και έχει ζητήσει, πέραν άλλων, την συγκρότηση σταθερής δημοτικής υπηρεσίας στελεχωμένης με δασολόγο, τοπογράφο – μηχανικό και μάχιμο δικηγόρο, μιας Επιτροπής ανοιχτής στην τοπική κοινωνία και στους ενεργούς πολίτες, προκειμένου να παρακολουθεί και να παρεμβαίνει στις διάφορες ενέργειες των κληρονόμων. Για εμάς, στη «ΔΡΑΣΗ», αποτελεί σοβαρό έλλειμμα η μη ενημέρωση των δημοτών.
