Το καλοκαιράκι πάει προς το τέλος του. Μας χόρτασε με αλλεπάλληλους καύσωνες και πυρκαγιές. Η Αττική, ως συνήθως, είχε τα πρωτεία, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που υπήρχε μια έγκαιρη και συστηματική οργάνωση, μέχρι και «έμφορτες εναέριες περιπολίες» είχαν, δηλαδή περιπολούσε τις επικίνδυνες ημέρες πυροσβεστικό αεροπλάνο με νερό έτοιμο να επέμβει – αλλά φεύ! – στη Σταμάτα η κλιματική αλλαγή νίκησε κάθε οργάνωση. Αν όμως αυτή η οργάνωση συν το νομοθετικό πλαίσιο υπήρχαν πριν πολλά χρόνια, πράγμα το οποίο δεν ήταν δύσκολο να σκεφτούν τα στελέχια, τότε θα είχαμε ακόμη το δάσος της Πάρνηθας, του Τατοϊου, της Δαδιάς και άλλων περιοχών. Δυστυχώς όλα γίνονται κατόπιν εορτής όπως ήδη έχει γίνει και με την διαχείριση των υδάτων. Ήρθε ο κόμπος στο χτένι και ακούμε κάτι για εξοικονόμηση νερού. Και by the way, λένε ότι η φωτιά στη Σταμάτα ξεκίνησε σε κάποιο χωράφι και εξαιτίας καλωδίων του ΑΔΜΗΕ. Αν όντως είναι υπεύθυνος ο ΑΔΜΗΕ, αφού είναι ιδιωτική εταιρεία δεν θα πρέπει να καταβάλλει αποζημιώσεις στους πληγέντες; Ρωτάω…
Τα παραπάνω τα έγραψα ως εισαγωγή, γιατί το θέμα μου είναι οι ξαπλώστρες στις παραλίες και η ληστεία που γίνεται στον κόσμο από την τακτική του ΤΑΙΠΕΔ και των διατάξεων του κ. Χατζηδάκη. Για να θυμηθούμε λίγο, πέρυσι ξέσπασε το «κίνημα της πετσέτας» όπου κάτι τύποι, δήθεν αγανακτισμένοι που δεν έβρισκαν χώρο να βάλουν την πετσέτα τους στην θάλασσα, ξεσηκώθηκαν και δημιούργησαν φέτος μια αφόρητη κατάσταση για τους περισσότερους λουόμενους. Παρατυπίες από τους ενοικιαστές των παραλιών υπήρχαν, αλλά με πολύ απλό τρόπο ο δήμος ή όποιος άλλος υπεύθυνος μπορούσε να επιβάλλει τον νόμο, αλλά δεν έγινε. Αυτό το κίνημα ως από μηχανής θεός έδωσε όμως την ευκαιρία στο Υπουργείο Οικονομικών να αλλάξει το καθεστώς ενοικίασης των παραλιών και δημιούργησε ένα ωραίο κόλπο να παντελονιάσει το δημόσιο και ο ιδιωτικός τομέας κάτι πακετάκια χιλιάρικα και εξηγούμαι.
Πρώτον, δεν ξέρουμε πόσο στοίχισε στο δημόσιο αυτή η εφαρμογή στα κινητά για την καταγγελία της παραβίασης του χώρου, η αστυνόμευση με drone -μάθαμε τώρα- και η σχετική διαφήμιση που βλέπουμε στις τηλεοράσεις. Τα χρήματα πάνε κι έρχονται…!
Δεύτερον, για παράδειγμα η παραλία στο Θυμάρι, μετά την Ανάβυσσο, πέρυσι ήταν νοικιασμένη για 7.000 ευρώ τη σεζόν και φέτος το ΤΑΙΠΕΔ ζήτησε 27.000! Ο επιχειρηματίας για να βγάλει τα έξοδά του έβαλε ξαπλώστρες σαν κρεβάτια ξύλινα με στρώμα και χρεώνει 30 ευρώ την ομπρέλα! Το ίδιο γίνεται και σε παραλία στο Μαύρο Λιθάρι. Πιο παλιά πλήρωνες 5 ευρώ την ομπρέλα και φέτος έχει πάει 30 ευρώ και εκεί. Παραλίες που ήταν δωρεάν χωρίς να είσαι και υποχρεωμένος να πάρεις καφέ ή κάτι άλλο, φέτος τις χρεώνουν συν ότι πρέπει να πάρεις και κάτι. Δεν μιλώ για Μύκονο αλλά μιλώ για την Αθήνα που ζει η μισή Ελλάδα. Στην πλαζ της Βουλιαγμένης για παράδειγμα κατάργησαν την έκπτωση για συνταξιούχους όχι μόνο το καλοκαίρι, αλλά και τον χειμώνα. Η είσοδος σε αυτή την πλαζ είναι 15 ευρώ το άτομο και τα Σαββατοκύριακα δεν βρίσκεις ούτε καρέκλα όχι ξαπλώστρα ή ομπρέλα. Το ίδιο και χειρότερα σε Βάρκιζα, Βούλα κτλ.
Δεν είμαι άτομο της συνωμοσιολογίας, αλλά το περιστατικό που θα σας διηγηθώ με κάνει να πιστεύω ότι πολλές δουλειές είναι στημένες. Υπάρχει λοιπόν στον Σαρωνικό, ακριβώς μετά το Grand Resort στο Λαγονήσι μια παραλία νοτίου προσανατολισμού, η Heaven, με τέλεια αμμουδιά και πρόσβαση στη θάλασσα. Έχει μήκος 200 μέτρα και για πολλά χρόνια την είχε ένας επιχειρηματίας που σεβόταν όχι μόνο τον εαυτόν του, αλλά τον πελάτη και το περιβάλλον. Η παραλία ήταν κατά τα δύο τρίτα κατειλημμένη και είχε ομπρέλες με ξαπλώστρες και δύο μπαρ που σέρβιραν του πελάτες, είχε δωρεάν πάρκινγκ, τουαλέτες πεντακάθαρες, ναυαγοσώστη κτλ. Στο ελεύθερο μέρος πήγαιναν ελάχιστοι γιατί οι ξαπλώστρες ήταν δωρεάν και έπαιρνες έναν καφέ ή νερό και όλα καλά. Ακόμη κάποιος μπορούσε να πάρει την πετσέτα του και να κάτσει ανάμεσα στις ομπρέλες χωρίς να υποχρεούται να πάρει κάτι από το μπαρ. Κάθε βράδυ καθάριζαν την παραλία από το παραμικρό σκουπιδάκι, την κατάβρεχαν και οι ξαπλώστρες έλαμπαν. Το πρωί ήταν φρέσκια – φρέσκια και χαιρόμουν που άραζα εκεί σχεδόν όλη μέρα με έναν καφέ. Βέβαια εγώ έπινα και την μπίρα μου το μεσημέρι απολαμβάνοντας τη μουσική και τις… ομορφιές της παραλίας!
Την εποχή του κορωνοϊού αραίωσαν τις ξαπλώστρες κατά 50% και τότε έβαλε χρέωση 4 ευρώ την ομπρέλα. Κανένα πρόβλημα. Να σημειώσω ότι τις καθημερινές η παραλία γέμιζε με τα ΚΑΠΗ γιατί οι ηλικιωμένοι προτιμούσαν να πάνε εκεί αντί να μεταφέρουν καρέκλες, ομπρέλες και νερά αν πήγαιναν σε ελεύθερες παραλίες, πράγμα που οι… «εγκέφαλοι» της πετσέτας δεν το σκέφτηκαν, ούτε βέβαια το έλαβε υπ’ όψη του το ΤΑΙΠΕΔ. Στην επιχείρηση δούλευαν δέκα φοιτητές ως σερβιτόροι εκτός του υπολοίπου προσωπικού, πάντα πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν και πάντα με το χαμόγελο.
Το καλοκαίρι του 2022 η επιχείρηση δεν λειτούργησε με πλήρες δυναμικό και σε ερωτήσεις μου κατάλαβα ότι υπήρχε θέμα με τον δήμο και συμπέρανα ότι κάποιος άλλος, με πιθανόν μεγαλύτερο μέσο, την έχει στο μάτι. Ούτε το 2023 δούλεψε ούτε και φέτος. Η παραλία κατακλύζεται από κόσμο και τα Σαββατοκύριακα μαζεύονται πάνω από 500 άτομα. Υπάρχει μόνο μια τουαλέτα χημική, δεν υπάρχουν ντουζιέρες και δεν υπάρχει καθαριότητα, υπάρχουν σκουπίδια απ΄εδώ και κεί και μόνο δυο κάδοι απορριμμάτων, οι οποίοι είναι πάντα γεμάτοι.
Το παραμύθι λοιπόν έσκασε φέτος. Το ΤΑΙΠΕΔ αποφάσισε να δώσει την παραλία στον γνωστό επιχειρηματία που έχει το Grand Resort, όπως λένε τα δημοσιεύματα, θα χτίσει και εγκαταστάσεις. Έτσι ξεκίνησαν καταλήψεις του δρόμου και διαμαρτυρίες, αλλά η δουλειά θα γίνει τον χειμώνα που δεν θα είναι κανένας εκεί. (Σημ.: Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε είναι από αυτή την παραλία.)
Συμπερασματικά, ο έλεγχος δηλαδή της ξαπλώστρας που προκάλεσε ως από μηχανής θεός το «κίνημα της πετσέτας», έφερε κατακόρυφη αύξηση του κόστους στις παραλίες προς όφελος του ΤΑΙΠΕΔ και των φραγκάτων επιχειρηματιών. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι ο περισσότερος κόσμος σήμερα δεν θέλει να κουβαλάει καρέκλες, ομπρέλες, ψυγεία, πάνες και τα τοιαύτα όταν πάει για μπάνιο. Θέλει μια φτηνή οργανωμένη παραλία, καθαρή, με εξυπηρέτηση και χαμηλές τιμές.
Αντί λοιπόν ο Χατζηδάκης να κάνει το αυτονόητο, όπως λέει, για την καταπολέμηση της ακρίβειας μαζί με τον Θεοδωρικάκο, θα έπρεπε να υπάρχει πλαφόν στο κόστος ενοικίασης και μειοδοτικός διαγωνισμός στο κόστος χρέωσης ομπρέλας και εστίασης. Ακόμη θα μπορούσαν να εφαρμόσουν και άλλες μεθόδους ώστε να έχουμε χαμηλές τιμές ή και καθόλου χρέωση. Βέβαια με αυτό τον τρόπο πώς θα γίνουν ‘κονόμες; Αυτά με τις παραλίες και επειδή μου έχει κάτσει, αν συνεχίσουν οι κινητοποιήσεις στο Λαγονήσι, θα είμαι μπροστά.
Καλή συνέχεια στα μπάνια σας, φίλοι και φίλες του ΠΑΛΜΟΥ.
