Πάνε δυο χρόνια που το καράβι Ελλάδα πλέει σε «ήρεμα νερά», όπως μας λέει ο Γεραπετρίτης, κι έχουμε ηρεμήσει και καταγινόμαστε με την δημοκρατία, την κακή δικαιοσύνη, τα Τέμπη και την συγκάλυψη, τον ΦΠΑ, την Σαντορίνη με τους σεισμούς και τις κρεμαστές πισίνες και τη Μήλο που χτίζουν στο περίφημο Σαρακίνικο, μια περιοχή που θα έπρεπε να είχε χαρακτηριστεί Natura. Θα μου πείτε αυτά είναι τα σοβαρά θέματα. Τα ζητήματα με την Τουρκία που καταπάτησε τον κήπο μας και δεν μιλάμε, τί είναι;
Οι συζητήσεις υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο χωρών και οι συναντήσεις Μητσοτάκη – Ερντογάν, το μόνο που κατάφεραν να κάνουν είναι να εξωραΐσουν την εικόνα της Τουρκίας απέναντι στην ΕΕ. Για την Τουρκία δεν υπήρξε καμιά επίπτωση όσον αφορά την διπρόσωπη τακτική της στην Ουκρανία, αν και μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά αντιθέτως βγαίνει και κερδισμένη σε αντίθεση με εμάς που χαλάσαμε μια παραδοσιακή φιλία με την Ρωσία. Πιστεύω ότι αν είχαμε εξασκήσει μετριοπαθέστερη πολιτική, τα πράγματα με την Ρωσία θα μπορούσαν να εξομαλυνθούν πολύ γρήγορα μετά την λήξη του πολέμου. Δεν έγινε όμως αυτό γιατί – από μια πλευρά δικαιολογημένα – θέλαμε να κρατήσουμε τέτοια στάση διότι αν μελλοντικά μας έκανε κάτι τέτοιο η Τουρκία, να είχαμε το δικαίωμα να ζητούσαμε βοήθεια από τους Ευρωπαίους όπως δίνεται τώρα πλουσιοπάροχα στον Ζελένσκι. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό γιατί η Τουρκία με την δύναμη της οικονομίας της, μπορεί και μπουκώνει στόματα.
Τα ήρεμα νερά του Γεραπετρίτη ταράχτηκαν όταν το ερευνητικό Ιταλικό πλοίο για την έρευνα πόντισης ηλεκτρικού καλωδίου, πήγε Νότιο-Δυτικά της Κάσου τον Ιούλιο του 2024 και στην ουσία εμποδίστηκε από το Τούρκικο ναυτικό. Στο ίδιο μοτίβο έχουμε και την προχθεσινή επέμβαση βόρεια της Κρήτης που, όπως είπαν οι Τούρκοι, παρ’ ότι φώναζαν στον ασύρματο ότι είναι δικό τους χωράφι η περιοχή, κοίταζαν μήπως γίνουν έρευνες στην ΑΟΖ. Αν δούμε στον χάρτη της φωτογραφίας, οι επεμβάσεις έχουν γίνει στα σημεία Α και Β. Τί αισθάνεστε ότι συμβαίνει αφού η χώρα δεν μπορεί σε αυτά τα σημεία να κάνει έρευνες; Βλέποντας τα σημεία Α και Β καταλαβαίνουμε ότι το θράσος της διεκδίκησης βαίνει αυξανόμενο.
Ένα άλλο σοβαρό θέμα που εντάθηκε με τις μεταναστευτικές ροές είναι η δικαιοδοσία έρευνας και διάσωσης. Κάποτε όλο το Αιγαίο ήταν στην δική μας δικαιοδοσία. Πώς έγινε και έχουμε υποχωρήσει αυξάνοντας τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας;
Εντελώς αυθαίρετα και με πειρατικό τρόπο, η Τουρκία διεκδικεί όλο το Αιγαίο ενώ αντίθετα η χώρα μας λέει «οδηγός μας είναι το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας και δεν διεκδικούμε τίποτα». Δεν έχουμε ακούσει, για παράδειγμα, καμιά διαμαρτυρία του ΥΠΕΞ για την διδασκαλία στα σχολεία της Τουρκίας του αφηγήματος της «γαλάζιας πατρίδας». Καμία διαμαρτυρία έτσι για την τιμή των όπλων…
Η Τουρκία με την διδασκαλία αυτή στα σχολεία της προετοιμάζει στην ουσία τους νέους πολίτες της με την βαθιά πίστη ότι όλο το Αιγαίο είναι δικό τους και μια μέρα θα το πάρουν. Έχουμε κάνει έστω μια διαμαρτυρία εμείς γι’ αυτό; Εμείς τί διδάσκουμε και με ποιόν τρόπο στα παιδιά μας; Γνωρίζουν την ιστορία των νησιών μας και την γεωγραφία; Από περιέργεια ρωτώ…
Έχουμε θέσει τα ζητήματα των υπερ-εξοπλισμών της Τουρκίας; Η Τουρκία αγόρασε το ημιαεροπλανοφόρο Anadolu μπουκώνοντας την Ισπανία. Αγόρασε πρόσφατα και την Piagio της Ιταλίας μπουκώνοντας την Μελόνι. Γιατί νομίζετε ότι τα κάνει αυτά; Τί το θέλει η Τουρκία το Anadolu; Τώρα έχει ξεκινήσει προγράμματα για φρεγάτες, υποβρύχια, αεροπλάνα, πυραύλους κτλ. Απειλείται η Τουρκία από κανέναν γείτονά της; Προφανώς όχι. Η επίδειξη ισχύος γίνεται καθαρά για την Ελλάδα και το μακροπρόθεσμο σχέδιό της, κατά τη γνώμη μου, είναι το εξής: Αυξάνω την πίεση στην Ελλάδα με υπερεξοπλισμούς και μεθόδους Κάσου. Η Ελλάδα φοβούμενη την δύναμή μας δεν θα αντιδράσει στρατιωτικά και έτσι θα έχουμε πατήσει πόδι στα ξένα χωράφια και βήμα-βήμα εδράζουμε την εξουσία μας στην ΑΟΖ του γείτονα. Στην ουσία εφαρμόζεται η συνταγή των Ιμίων.
Η Τουρκία θα είχε κάνει χειρότερες επεμβάσεις αν δεν φοβόταν την διεθνή κατακραυγή, και τις, όπως και να γίνει, παρεμβάσεις κατευνασμού των συμμάχων μας. Αν όμως εμείς καθόμαστε σαν κότες και δεν αντιδρούμε καθόλου τί θα πουν οι σύμμαχοι; Δεν θα πουν, παιδιά, αφού εσείς τα δέχεστε, τί να κάνουμε εμείς;
Φανταστείτε το εξής σενάριο στην Κάσο. Η Ελλάδα δεν υποχωρεί και απειλείται συμπλοκή. Ποιος θα ήταν ο χαμένος; Πιστεύω ότι στην περίπτωση αυτή θα ήταν η Τουρκία. Και θα το εξηγήσω: Πρώτον, η Ελλάδα θα είχε το δίκιο με το μέρος της ως ενεργούσα σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας που έχει υπογράψει σχεδόν όλος ο κόσμος. Τί θα έλεγε η Τουρκία; Ότι δεν δέχομαι το διεθνές δίκαιο αν απειλείτο ή γινόταν πολεμική σύρραξη; Ακόμη τί θα έκανε; Θα έκανε επίθεση στα Ελληνικά πλοία ή στο ερευνητικό; Πιστεύω ότι με το θάρρος, την αποφασιστικότητα και την επιμονή μας θα βγαίναμε κερδισμένοι. Το ερώτημα είναι γιατί δεν το κάναμε.
Και οι απαντήσεις υπάρχουν. Με τί στρατό; Τα στελέχη του Πολεμικού μας Ναυτικού παραιτούνται το ένα πίσω από το άλλο. Ο στρατός στηρίζεται μόνο σε ελάχιστα συγκριτικά με τις δυνατότητές μας στελέχη και γενικότερα προσωπικό. Απ’ όσο ακούω οι φαντάροι υπηρετούν την θητεία τους και δεν έχουν κάνει καμιά βολή. Είναι συνεχώς στην αγγαρεία χωρίς καμιά εκπαίδευση και έτσι με το δίκιο τους θεωρούν και τον στρατό αγγαρεία. Την περασμένη Τρίτη ήμουν σε κάποιο γραφείο (δεν θέλω να αποκαλύψω το μέρος) και κάποιος κομματάρχης της ΝΔ από την Κρήτη, δεν έκανε τίποτα άλλο από το να τηλεφωνεί σε στρατηγούς για χάρες μεταθέσεων κτλ. Δεν γίνεται δουλειά έτσι. Έχουμε και το δημογραφικό…
Αργά το σκέφτηκαν να αναδιαρθρωθεί ο στρατός όπως προσπαθεί να κάνει ο Δένδιας, αλλά ακόμα και να γίνει – που δεν το πιστεύω! – τίποτα δεν βεβαιώνει ότι η προσπάθεια θα έχει συνέχεια από άλλον υπουργό ή από άλλο κόμμα στην κυβέρνηση. Διαθέτουμε τεράστια κεφάλαια για εξοπλισμούς. Πήραμε τα Rafale και είναι πολύ πιθανό να ακυρωθεί το πλεονέκτημά μας αν η Τουρκία πάρει τους πυραύλους METEOR. Και εδώ η Τουρκία πάει να μπουκώσει την Αγγλία με τα Eurofighter κατά την πάγια τακτική της. Από τί κινδυνεύει η Τουρκία που θέλει αυτά τα αεροπλάνα; Από εμάς; Το γνωρίζει πολύ καλά ότι είμαστε για τα κλάματα, αλλά όπως είπαμε με την εξοπλιστική πίεση θα νικήσει χωρίς πόλεμο.
Αντιγράφω από δημοσιεύματα του Τουρκικού τύπου: «Η Άγκυρα έχει καταστήσει σαφές ότι το έργο αυτό δεν μπορεί να περάσει πάνω από την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και ότι δεν μπορεί να προχωρήσει παρακάμπτοντας την Τουρκία.» «Η αποστολή πολεμικού πλοίου από την Τουρκία στην περιοχή κατά τη διάρκεια των εν λόγω δραστηριοτήτων των ελληνικών ερευνητικών σκαφών για το έργο καθώς και η αποτυχία της Αθήνας να αντιδράσει απέδειξαν για άλλη μια φορά τη θέση της Τουρκίας ως “playmaker” στην Ανατολική Μεσόγειο».
Πολλοί θα πουν ότι αυτά τα δημοσιεύματα δεν έχουν νόημα αλλά μέσα στην Τουρκία παίζουν μεγάλο ρόλο και υποθάλπουν ένα άκρως επικίνδυνο εθνικιστικό πνεύμα, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια, αλλά με δικές μας παρεμβάσεις στα διεθνή φόρα και αυξάνοντας το φρόνημα του λαού. Αφύπνιση χρειάζεται, το συβαριτισμό μας να σταματήσουμε και να αρχίσουμε να διεκδικούμε. Ας γυρίσουμε στα Τέμπη τώρα!
