Μιας και ο Μάης είναι μήνας ατέρμονης χρωματικής παλέτας, εφόσον η φύση οργιάζει από πολυχρωμία λόγω των πολλών λουλουδιών που ανθίζουν αυτή την εποχή, θα μιλήσουμε για τα χρώματα στη ζωή μας κατ’ επέκταση στην καθημερινότητά μας. Ασφαλώς χωρίς χρώμα η ζωή μας θα ήταν γκρίζα και άχαρη, με λίγα λόγια θα ήταν απλά λανθασμένη ένα τεράστιο κενό σε αδειανό καμβά ζωγραφικής.
Ο άνθρωπος έχει ανάγκη το χρώμα στη ζωή του και αυτό αποδεικνύεται στο ότι περίπου 40.000 χρόνια πριν «οι καλλιτέχνες» εφηύραν χρωστικές ουσίες για να ζωγραφίσουν, χρησιμοποιώντας υλικά όπως χώμα, ζωικό λίπος και ασβεστόλιθο, ότι διέθετε δηλαδή μάνα Γη, η φύση, το περιβάλλον και οι «τεχνογνωσίες» ή καλύτερα οι μέθοδοι που επινοούσαν, με αυτό τον τρόπο δημιουργούσαν χρώματα για τις χρωματική τους παλέτα.
Η γκάμα του πρώτου ζωγράφου διέθετε λίγα χρώματα, κυρίως το μαύρο περίγραμμα για παράδειγμα από ένα κλαδί, μετά ώχρα, κεραμιδί, καφέ, καθώς και αποχρώσεις από κόκκινο και κίτρινο, όλα αυτά τα χρώματα τα έβρισκε που αλλού, στη γη, στο χώμα και ζωγράφιζε με ξύλα ή κλαδιά ή ακόμα αντί πινέλων χρησιμοποιούσε τα χέρια του. Η πρώτη παλέτα που φτιάχτηκε λοιπόν είχε πέντε βασικά χρώματα, το κόκκινο, το κίτρινο, το καφέ, το άσπρο και το μαύρο, απαραίτητα για να αποδώσουν ή να αποτυπώσουν χρωματικά φόρμες και σχέδια.
Από την Αρχαιότητα όμως μέχρι την εποχή της Αναγέννησης, η ιστορία των χρωμάτων συνεχώς ανακαλύπτεται και εξελίσσεται με τα πιο σημαντικά καλλιτεχνικά ρεύματα να δημιουργούνται κυρίως την Αναγεννησιακή περίοδο.
Στα καθ’ ημάς λοιπόν, πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή των ανθρώπων και της Αρχαίας Ελλάδας διαδραμάτισαν τα χρώματα και αυτό εξηγείται από τις έρευνες και από τα βιβλία όπου απεικονίζουν τους ανθρώπους της Αρχαιότητας να ζωγραφίζουν μέσα σε σπηλιές, πριν ακόμα δημιουργήσουν οικήματα για να στεγαστούν. Πρωτίστως υπήρχαν ζωγραφιές, σχέδια στις σπηλιές, έπειτα αυτά εξελίχθηκαν σε τοιχογραφίες στις οικίες τους, ακόμα και τα αγάλματά τους ζωγράφιζαν.
Επίσης ζωγράφιζαν τα αγγεία, μαρμάρινα και πήλινα είδη, καθώς και τους ναούς τους, έχουν βρεθεί σημάδια, ίχνη, ελάχιστα βέβαια εξαιτίας των ευπαθών υλικών που χρησιμοποιούσαν, ίχνη από τίντες χρωμάτων της εποχής εκείνης πάνω στα χρηστικά τους είδη.
Οι Αρχαίοι είχαν βασική παλέτα τους την τετραχρωμία, δηλαδή το κόκκινο, το κίτρινο, το μαύρο και το άσπρο, διότι θεωρούσαν ότι μέσω αυτής η χρωματική τους γκάμα, οι τίντες, οι αποχρώσεις ήταν απεριόριστες, ώστε να αυξηθούν οι χρωματικές τους δυνατότητες, άρα και επιλογές στα εκθέματά τους.
Βασική λεπτομέρεια ήταν ότι υπήρχαν επικρατέστερα χρώματα στην Αρχαία Ελλάδα εξαιτίας των πρώτων υλών που διέθεταν.
Παρατηρούμε ότι πάντα ο άνθρωπος είχε ανάγκη το χρώμα στη ζωή του, διότι εκφράζονταν μέσω του χρώματος, καθώς τα χρώματα αντικατόπτριζαν την ψυχολογία του, τα συναισθήματά του, τις σκέψεις του, τη διάθεσή του.
Τα χρώματα λοιπόν, εκτός από τα βασικά που είναι το κόκκινο, το μπλε και το κίτρινο τα οποία δεν δημιουργούνται από τα άλλα χρώματα, σε αντίθεση με τα συμπληρωματικά ή δευτερεύοντα χρώματα, τα οποία δημιουργούνται από την ίση ποσότητα και ανάμειξη δύο βασικών χρωμάτων. Για παράδειγμα, από την ανάμειξη του κόκκινου βασικού και του μπλε βασικού προκύπτει το συμπληρωματικό ή δευτερεύον μωβ!
Το άσπρο και το μαύρο δεν θεωρούνται χρώματα, ας δούμε μερικά από αυτά.
Το κόκκινο βασικό για παράδειγμα, αποπνέει δυναμισμό, χαρά και είναι φλογερό, όπως για παράδειγμα τα κόκκινα αυγά του Λαμπρής.
Το κίτρινο βασικό, είναι το κατεξοχήν χρώμα που αποπνέει, ζεστασιά, χαρά, φως, κίνηση, τη δημιουργία, την ένταση του ανατέλλοντος Ηλίου.
Το μπλε βασικό, το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας, συμβολίζει την ηρεμία, την καθαρή σκέψη, το χρώμα του διαλογισμού και της περισυλλογής.
Το πράσινο, έχει φρεσκάδα και είναι ισορροπημένο χρώμα, το χρώμα της φύσης, του γρασιδιού και των δασών.
Το πορτοκαλί, ανήκει στα θερμά χρώματα ένα από τα χρώματα του Ήλιου και συμβολίζει τη χαρά, την ευτυχία, τη ζεστασιά, την εκκίνηση.
Το καφέ, χρώμα θαλπωρής και εμπιστοσύνης, γλυκό και ζεστό, σαν μια κούπα καφέ ή σαν μια ζεστή σοκολάτα.
Το μωβ, χρώμα σκέψης αλλά και πένθους, δεσποτικό χρώμα, τα άμφια των ιερέων εμπεριέχουν αποχρώσεις χρώματος μώβ καθώς και τα χρώματα του Επιταφίου.
Το γκρι, για παράδειγμα, είναι η ανάμειξη του μαύρου και του λευκού, βγάζει ψυχρότητα αλλά είναι κορυφαίο χρώμα, ένα χρώμα πασπαρτού που ταιριάζει με όλα, άρα βοηθητικό και απαραίτητη χρωματική επιλογή.
Το μαύρο, στην καθημερινότητά μας θεωρείται χρώμα αλλά στην ουσία είναι «αχρωματικό», εμπνέει σοβαρότητα, δύναμη, μυστήριο, πένθος αλλά και κομψότητα, αυστηρό σαν «χρώμα», χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένες στιγμές των ανθρώπων.
Τέλος, το λευκό που είναι ο συνδυασμός όλων των χρωμάτων μαζί, ένα χρώμα που είναι άυλο, διαυγές, ονειρικό αλλά και τόσο δυναμικό που «σπάει» και καλύπτει τα πάντα, σαν τον χιτώνα του Ιησού Χριστού.
Όλα τα χρώματα, απαραίτητα στη καθημερινότητά μας και αναγκαία για να συνθέσουν και να εμπνεύσουν τον πιο όμορφο πίνακα στη ζωή μας, αλλά και να εκφραστούμε μέσω αυτών με τις χρωματικές επιλογές που ντυνόμαστε σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας, αλλά και την εξωτερίκευση της ψυχικής διάθεσης μας.
Εν κατακλείδι, φως ίσον χρώματα, χρώματα ίσον ζωή, γι’αυτό βάζετε χρώμα παντού σε όλες τις περιστάσεις της ζωής σας, για να ζείτε όμορφα, δημιουργικά και πολύχρωμα την κάθε στιγμή σας!
