Στο προηγούμενο άρθρο μου είχα γράψει για τις φάπες που τρώμε ως Έθνος, αναφερόμενος, εκτός των άλλων, και στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό που δεν είναι παρά κατευθυντήριες γραμμές και όχι σχεδιασμός. Στην ουσία είναι μια ακόμη υποχώρηση στο βωμό «των ήρεμων νερών» του Γεραπετρίτη. Μη ξεχνάμε ότι είχαμε μια μεγάλη υποχώρηση στην Κάσο για την πόντιση ηλεκτρικού καλωδίου διασύνδεσης με Κύπρο. Όπως θυμάστε, πήγαν τα Τούρκικα καράβια και μόνο με δύο μηνύματα από ασυρμάτου, τα μαζέψαμε…
Θα σταθώ σήμερα στο Θαλάσσιο Πάρκο του Αιγαίου που, όπως είχε ανακοινωθεί από την Άνοιξη του 2024, θα περιλάμβανε περί τις 45 ακατοίκητες βραχονησίδες και τις θαλάσσιες ζώνες τους. Περιλάμβανε τη Βελοπούλα και τη Φαλκονέρα στα δυτικά της Μήλου και ανατολικά μέχρι τις νησίδες γύρω από τη Νίσυρο. Οι μεγαλύτερες από τις νησίδες που θα περιλάμβανε, εκτός από τη Βελοπούλα και τη Φαλκονέρα, ήταν η Σύρνα, το Άνυδρο και τα Χριστιανά. Θα έπιανε δηλαδή από τις παρυφές του νομού Λακωνίας μέχρι την Κω. Οι παραπάνω νησίδες θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές από τους βιολόγους καθώς, λόγω της φυσικής γεωγραφικής τους απομόνωσης, είναι πυρήνες βιοποικιλότητας και μάλιστα πολλά από τα είδη που ζουν σε αυτές είναι ενδημικά. Είναι ένα Ελληνικό Γκαλαπάγκος.
Ένα χρόνο μετά ήρθε ξανά στο προσκήνιο το θέμα με αφορμή το συνέδριο για τους ωκεανούς στη Νίκαια της Γαλλίας. Το θέμα είναι ότι ο Γιάννης Βαληνάκης, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή του μικρού, αντέδρασε από τις τελευταίες ανακοινώσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο πρώην υπουργός σε ανάρτησή του ανέφερε ότι η κυβέρνηση πέρσι ανήγγειλε τη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων, που περιλάμβανε και τα μικρονήσια στα Δωδεκάνησα, που ήταν οι γνωστές «γκρίζες ζώνες» της Τουρκίας και επεκτείνονταν πέρα από τα έξι ναυτικά μίλια, ενώ, μετά τις αντιδράσεις της Τουρκίας, η κυβέρνηση ξανασχεδίασε τα πάρκα με διπλή υποχώρηση: Περιορίζονται στα έξι μίλια και αποδεχόμαστε στην ουσία τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο. Εξ ιδίων τα βέλη δηλαδή. Θα αντιδράσει η Τουρκία στις νέες ανακοινώσεις της κυβέρνησης; Αν η Τουρκία δεν αντιδράσει σθεναρά όπως στην πρώτη ανακοίνωση και αν η νέα χωροταξία του πάρκου του Αιγαίου δεν συμπίπτει με την περυσινή, τότε είναι ηλίου φαεινότερο ότι φάγαμε όχι φάπα, αλλά κατακεφαλιά.
Την ίδια στιγμή ο Ερντογάν πιέζει να μπει στο μεγάλο κόλπο των Ευρωπαϊκών εξοπλισμών και ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε από την Οδησσό που ήταν, ότι για να μπει η Τουρκία στη «μάσα», θα πρέπει να σέβεται τους κανόνες. Τώρα πόσο θα σέβεται τους κανόνες η Τουρκία είναι άλλο θέμα. Για παράδειγμα, πόσο σεβάστηκε την πολιτική στάση της ΕΕ απέναντι στην Ουκρανία; Η Τουρκία επωφελήθηκε από τον πόλεμο διττά, και από την Ουκρανία και από την Ρωσία. Εξάγει όλα της τα γεωργικά προϊόντα στην Ρωσία και εμείς οι από «την σωστή πλευρά της ιστορίας» χάσαμε αυτή τη μεγάλη αγορά και χαλάσαμε τις σχέσεις μας μαζί τους γενόμενοι βασιλικότεροι του βασιλέως.
Όπως είχα γράψει και στο προηγούμενο άρθρο μου, η Τουρκία έχει αλλάξει τακτική μεταφέροντας την αντιπαράθεση από τον αέρα που δεν υπάρχει κανένα τετελεσμένο στην θάλασσα, όπου κάθε γεγονός κατοχυρώνεται. Είναι κάτι ανάλογο που συνέβαινε από παλιά στα χωριά με τα σύνορα των χωραφιών. Αν υποχωρούσες και δεχόσουν να βάλει ο γείτονας τους πασσάλους περίφραξης π.χ. ένα μέτρο μέσα στο χωράφι σου, τότε έχανες μέρος της περιουσίας σου. Για την κυβέρνηση αυτή η στιγμή είναι μοναδική ευκαιρία να διορθώσει τα πράγματα, ώστε να μην κατηγορηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος πως παραχώρησε αμαχητί Εθνικό χώρο.
Αυτό που πρέπει να κάνει, λοιπόν, η κυβέρνηση είναι να ανακοινώσει και εφαρμόσει ταχύτατα τον σχεδιασμό του 2024 για τα θαλάσσια πάρκα περιμένοντας την σίγουρη αντίδραση της Τουρκίας. Η Τουρκία θα αναγκαστεί να ζυγίσει τα πράγματα και θα έχει δύο επιλογές: Η πρώτη – και πιο απίθανη – να υποχωρήσει οπότε εμείς κατοχυρώνουμε το χωράφι μας. Η δεύτερη να απειλήσει σύρραξη που αναγκαστικά θα βρει αντιμέτωπη την ΕΕ γιατί θα τους χαλάσει τη «μάσα» παρ’ ότι καίγονται να την δεχτούν, παραβλέποντας ηθικές και δημοκρατικές αρχές που παραβιάζονται κατάφορα στην Τουρκία του σήμερα.
Εδώ να λάβουμε υπ’ όψη ότι ένα αυταρχικό καθεστώς όπως του Ερντογάν δεν θα διστάσει να επιτεθεί και εμείς πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Σε αυτή την περίπτωση η Τουρκία θα είναι επιτιθέμενη σε κράτος μέλος της ΕΕ που ασκεί τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Σε μια τέτοια περίπτωση χρειάζεται ομοψυχία και Εθνικός σχεδιασμός, αλλά αυτό δεν βλέπω να γίνεται κρίνοντας από την κατάσταση και τις προτεραιότητες της αντιπολίτευσης, η οποία αναλώνεται σε δευτερευούσης σημασίας θέματα. Την ευθύνη για Εθνική μειοδοσία δεν θα την έχει μόνο η κυβέρνηση σε περίπτωση υποχώρησης, αλλά και σύσσωμη η αντιπολίτευση και αυτό θα πρέπει να είναι σαφές.
Θέλω να σημειώσω ότι στην διάσκεψη της Νίκαιας στη Γαλλία, ο Γάλλος Πρόεδρος δήλωσε ότι «πρέπει να είμαστε ανυποχώρητοι όταν απειλείται η εδαφική κυριαρχία των Ελλήνων ή Κυπρίων φίλων μας». Τί σημαίνει αυτή η δήλωση; Είναι η Γαλλία αποφασισμένη να παρέμβει υπέρ της Ελλάδας σε μια πιθανή σύγκρουση με την Τουρκία; Αν αυτό είναι μια ειλικρινής συμφωνία με Μητσοτάκη – Μακρόν, τότε θα πρέπει όχι μόνο να αναπτύξουμε πάραυτα τα θαλάσσια πάρκα με τον αρχικό σχεδιασμό, αλλά και να επανεκκινήσει η πόντιση του καλωδίου.
«Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία» έλεγε ο Εθνικός μας ποιητής Ανδρέας Κάλβος.
