Ομιλία Δ. Μάντζου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας:
Για τις πυρκαγιές
Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας πως η σκέψη μας είναι με τους ανθρώπους που δοκιμάζονται τις τελευταίες ώρες με τις πυρκαγιές.
Είναι με τους αφανείς ήρωες, τους πυροσβέστες και τους εθελοντές πυροσβέστες, που δίνουν μια τιτάνια μάχη για να προστατέψουν πρώτα από όλα την ανθρώπινη ζωή, τις περιουσίες των ανθρώπων και το φυσικό περιβάλλον της χώρας μας.
Εμείς είμαστε εδώ να συμβάλουμε με προτάσεις -όχι απλά λόγια-, στην πρόληψη, αλλά και στην αντιμετώπιση, με την ενίσχυση των πυροσβεστών και στη θωράκιση της χώρας μας απέναντι στις καταστροφικές πυρκαγιές.
Για τις προτάσεις με τον Κανονισμό SAFE
Θα μου επιτρέψετε, κ. Υπουργέ, να επιμείνω στον Κανονισμό SAFE:
Μερικά λίγα λεπτά πριν την έναρξη της σημερινής συνεδρίασης, πριν τις 11:00 σήμερα το πρωί, μάθαμε από την ανάρτηση του Πρωθυπουργού για την πρόταση της Κυβέρνησης να υποβάλει αύριο επίσημο αίτημα συμμετοχής της χώρας στον χρηματοδοτικό μηχανισμό SAFE . Επαναλαμβάνω: δεν το μάθαμε από τον αρμόδιο Υπουργό Άμυνας με την επίσημη δήλωσή του, αλλά από τον Πρωθυπουργό στα social media.
Μερικά λεπτά μετά τις 11:00 πήρατε τον λόγο κ. Υπουργέ στην Ολομέλεια για να ανακοινώσετε νομοτεχνικές βελτιώσεις αλλά δεν βρήκατε μία λέξη να πείτε για το ζήτημα. Αναρωτιόμαστε, γιατί; Απαξιώσατε να απευθυνθείτε στο σώμα για ένα τόσο κομβικό θέμα; Επειδή γνωρίζουμε το κοινοβουλευτικό σας ήθος κ. Υπουργέ, αποκλείουμε το σενάριο της απαξίωσης.
Άρα τι συνέβη; Γιατί δεν βρήκατε ούτε μία λέξη να πείτε για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που ανήκει στο χαρτοφυλάκιό σας και για το οποίο μάθαμε από τα social media του Πρωθυπουργού;
Αλλά και επί της ουσίας: Σας ακούσαμε λίγο νωρίτερα να μας απαντήσετε σε σχέση με τον Κανονισμό SAFE ότι θα θέλατε περισσότερα από τη διαπραγμάτευση. Ότι το μόνο που υπάρχει είναι μια προφορική δήλωση της Επιτροπής που καταγράφηκε στα πρακτικά, ότι θα σεβαστεί η ΕΕ τον κανόνα της ομοφωνίας απέναντι στα τρίτα κράτη, όπως η Τουρκία. Από την άλλη, ο Υπουργός Εξωτερικών και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, και στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, αναφέρθηκε σε ρητή πρόβλεψη του Κανονισμού για ομοφωνία. Τελικά τι ισχύει ; Δεν σας ρωτούμε ως εξαίρετο νομικό, ως έναν από τους λίγους ανθρώπους που έχουν διαβάσει τόσο καλά τον SAFE, όπως είπαμε, αλλά ως τον Υπουργό Άμυνας της χώρας μας. Ζητούμε μια καθαρή απάντηση: ο Κανονισμός SAFE περιέχει συγκεκριμένη διάταξη για την ομοφωνία απέναντι στην Τουρκία, όπως λένε ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών, ή απλώς μια ευχή, μια «συμφωνία κυρίων», που δεν την τηρούν οι εταίροι μας στην ΕΕ, θα ανοίξουν την «Κερκόπορτα», όπως λέτε εσείς;
Δεν γίνεται να ισχύουν και τα δύο!
Για τα ζητήματα προσωπικού και τις βάσεις στις στρατιωτικές σχολές
Συζητήσει και άλλες φορές σε αυτήν την αίθουσα την πραγματική ισχύ της χώρας μας και τους αληθείς συντελεστές αυτής της ισχύος.
Σημειώνει και πάλι, ότι, ναι, η πραγματική και αποδοτική ισχύς αποτροπής της χώρας μας στηρίζεται σε ένοπλες δυνάμεις σύγχρονες και σε άρτια ετοιμότητα . Αλλά οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι μόνο ο εξοπλισμός. Είναι οι άνθρωποι τους , τα στελέχη όλων των όπλων, που προσπαθούν -πολλές φορές σε συνθήκες αντίξοες- να πραγματοποιήσουν με ευσυνειδησία και σθένους τα καθήκοντά τους. Που αξιώνουν αξιοπρεπείς συνθήκες, δίκαιες αποδοχές, αναβάθμιση της στρατιωτικής εκπαίδευσης.
Στην Ελλάδα, αλήθεια, πού βρισκόμαστε σε αυτό το κρίσιμο πεδίο; Τι σήμα δίνει η νέα κατακρήμνιση των βάσεων εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές; Γιατί άραγε η νέα γενιά της πατρίδας μας γυρνά την πλάτη στο στράτευμα; Γιατί τα σχετικά επαγγέλματα δεν είναι πλέον ελκυστικά; Μήπως αυτό λέει πολλά για την υπηρεσιακή καιολογική κατάσταση και τις προοπτικές μισθοδοσίας που δημιουργεί η σταδιοδρομία των νέων στρατιωτικών;
Άρα ναι, από όλα τα στοιχεία της ταυτότητας των ενόπλων δυνάμεων, το ηθικό, η εκπαίδευση και η αρτιότητα του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων, μαζί φυσικά με τον εξοπλισμό, συνιστούν πολύ κρίσιμους παράγοντες, πολύ κρισιμότερους από το πώς διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία του. το στρατεύμα.
Και εδώ κ. Υπουργέ εντοπίζεται η έντονη διαφωνία μας στην όλη φιλοσοφία του σχεδίου νόμου, που εντάσσεται αρμονικά στην Ατζέντα 2030, στη νέα δομή δυνάμεων . Μια ατζέντα που, δυστυχώς, παραμένει σε σημαντικό βαθμό αδιαφανή, μακριά από τη λογοδοσία που επιβάλλει ο θεσμικός ρόλος της Βουλής.
Μια ατζέντα – σύνθημα, σαν την «Ελλάδα 2.0» του κ. Μητσοτάκη, έτσι και η «Ατζέντα 2030» του κ. Δένδια. Προσωπικό στοίχημα του κ. Υπουργού.
Με ελάχιστη διαβούλευση και χωρίς αξιολόγηση.
Αλήθεια, πώς θα είναι το 2030 το στράτευμα με χαμηλό το ηθικό των στελεχών; Με υποβαθμισμένες σχολές με απασχολούμενες θέσεις εισακτέων και τόσο χαμηλές βάσεις εισαγωγής; Πώς φαντάζεται η Κυβέρνηση το 2030 με αποψιλωμένο τον ρόλο των επιτελείων;
Για το σχέδιο νόμου
Εκεί στηρίζεται και η επί της αρχής καταψήφισης του σχεδίου νόμου , όπως τεκμηρίωσε ο εισηγητής μας Μιχάλης Κατρίνης. Όπως και το αίτημά μας να αποσυρθεί η τροπολογία για τα Μετοχικά Ταμεία που εισάγονται χωρίς διαβούλευση με τους θεσμικούς φορείς.
Διευκρινίζουμε εξ αρχής ότι είμαστε σύμφωνοι με την ορθολογική αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των ενόπλων δυνάμεων, αλλά μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο διαφάνειας και λογοδοσίας. Όχι λοιπόν κ. Υπουργέ, δεν υπερασπιζόμαστε περιπτώσεις κακοδιαχείρισης ή σχολάζουσας περιουσίας. Θέλουμε όμως μια πραγματικά ωφέλιμη αξιοποίηση θα εξυπηρετούσε την αποστολή της εθνικής άμυνας και θα έδινε σαφή προτεραιότητα στο προσωπικό .
Ωστόσο, όπως τεκμηριώσαμε και στην αρμόδια επιτροπή, το σχέδιο νόμου δεν εξασφαλίζει όλα αυτά. Ενώ συζητούμε για δημόσια ακίνητη περιουσία και μάλιστα περιουσία ιδιάζουσας σημασίας, δεν έχουμε σαφή εικόνα για την αξιοποίηση περιουσίας. Η Βουλή δεν είναι διακοσμητικό σώμα που παρέχει εν λευκώ εξουσιοδοτήσεις. Μας καλείτε να συναινέσουμε στη μεταφορά των ακινήτων και στρατοπέδων στους δύο νέους φορείς, δεν γνωρίζουμε τους όρους λειτουργίας των φορέων αυτών.
Διότι με τις προτεινόμενες διατάξεις εισάγεται ένα, πράγματι , υπερσυγκεντρωτικό σχήμα. Από νομικά πρόσωπα που θα λειτουργήσουν με ένα ασαφές κανονιστικό πλαίσιο που θα καθοριστεί ερήμην της Βουλής, χωρίς καμία διαδικασία διαβούλευσης . Ενώ και η λογοδοσία του Φορέα Αξιοποίησης εμφανίζεται πολύ προβληματική, αρκούμενη σε μια γενική έκθεση χωρίς κρίσιμα δεδομένα για τη διαχείριση των ακινήτων.
Και πάμε στα ακόμη πιο σοβαρά:
Με το σχέδιο νόμου εκχωρείται αυτοδικαίως δημόσια περιουσία χωρίς εγγυήσεις διαφάνειας και λογοδοσίας .
Το ίδιο το σχέδιο νόμου στο άρθρο 6 σπεύδει να αποσαφηνίσει ότι η περιουσία του ΤΑΕΘΑ είναι δημόσια. Άρα πράγματα εκτός συναλλαγής, που προορίζονται για την άμεση εξυπηρέτηση καθώς και σκοπού, έχουν κατασκευαστεί ή διαμορφωθεί ειδικά για την αποκλειστική υπηρεσία της λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων.
Κατά τη γνώμη, ακόμη και στρατόπεδα που χαρακτηρίζονται «μη επιχειρησιακά αναγκαία» δεν επιβάλλουν τον χαρακτήρα του ιδιόχρηστου πράγματος και αν δεν μπορούν να διατεθούν ελεύθερα -σαν ένα μεγάλο οικιστικό ακίνητο.
Τέτοια χωρίς αμφιβολία είναι τα ακίνητα και οι επιχειρήσεις που παραμένουν επιχειρησιακά αναγκαία. Αυτά για να είμαστε σαφείς, είναι εκτός συναλλαγής και δεν νοείται η διαχείριση των όρων διαχείρισης της ιδιωτικής περιουσίας, καθώς επ’ ουδενί τρόπο πρόκειται για τέτοια. Δεν νοούνται πράξεις ως δημόσια ιδιωτική περιουσία, ιδίως από τη στιγμή που βεβαιώνεται κατηγορηματικά ότι είναι περιουσία.
Κι αυτό κ. Υπουργέ ως εξαίρετος νομικός το γνωρίζετε καλά.
Ως εκ τούτου, οι πράξεις διαχείρισης επί της δημόσιας περιουσίας, διενεργούμενες είτε από το ΤΑΕΘΑ ΝΠΔΔ, είτε ακόμη και από τον ΦΑΑΕΔ, που είναι ΝΠΙΔ, επειδή ανήκουν στην πυρήνα της κρατικής εξουσίας, αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις και ως τέτοιες υπάγονται στους ακυρωτικός έλεγχος του ΣτΕ.
Είναι σαφές ότι με το μοντέλο που προωθεί η Κυβέρνηση δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε.
Διαφωνήστε με την υποχώρηση του χαρακτήρα των ενόπλων δυνάμεων από συνταγματικά πυλώνα για την ασφάλεια της χώρας σε οργανισμούς διαχείρισης ακινήτων.
Ανησυχούμε για τη μετατροπή της περιουσίας των ενόπλων δυνάμεων σε πλατφόρμα real estate.
Δεν δεχόμαστε στρατόπεδα να χαρακτηριστούν επιχειρησιακά αναγκαία ή μη μόνο για σκοπούς ανάπτυξης ακινήτων και ένα ΝΠΙΔ να κάνει πράξεις διαχείρισης σε ακίνητα την κυριότητα των διατηρούμε ένα ΝΠΔΔ, που έχει αποκτήσει από το Δημόσιο.
Είναι λοιπόν αναγκαίο να υπάρξει σαφής διάκριση ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, ώστε οι αρμοδιότητες του ΦΑΑΕΔ να αφορούν μόνο στην ιδιωτική.
Και, πράγματι, είναι προβληματικό να υποστηρίζει το Υπουργείο ότι λαμβάνει μέριμνα για τις στεγαστικές ανάγκες του προσωπικού. Όταν το νομοσχέδιο περιέχει όλα και όλα τα δύο άρθρα για το συγκεκριμένο ζήτημα . Που μάλιστα δεν περιέχουν ρεαλιστικό σχέδιο, σε χρηματοδοτήσεις και σε στόχους, ποιοτικούς & ποσοτικούς. Η σύνδεση του νομοσχεδίου με τις σταθερές ανάγκες για λόγους επικοινωνίας. Ως ψευδεπίγραφο ενδιαφέρον για τους στρατιωτικούς που αγωνίζονται .
Εμείς επιμένουμε στην πρόταση που κάναμε να υπάρξει συγκεκριμένη πρόβλεψη στο νομοσχέδιο ότι τουλάχιστον το 60% των ετησίων εσόδων του Ταμείου και της Φορέας Διαχείρισης που διατίθενται για τη στεγαστική πολιτική, σε δράσεις που παραδίδουν πραγματικό λόγο για τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, που σήμερα αντιμετωπίζουν επείγουσες ανάγκες. Διάταξη ζητάμε, ρητή, όχι προφορική δήλωση, όπως έγινε στο SAFE, σύμφωνα με όσα είπαμε ο κ. Υπουργός νωρίτερα.
Επίλογος
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω τη σοβαρότητα των στιγμών και την ανάγκη μιας συνεκτικής πολιτικής για τη διεθνή υπόσταση και αξιοπιστία της χώρας. Την εξωτερική πολιτική, σε συνδυασμό με την αμυντική πολιτική.
Οι εσωτερικές αποστάσεις, αποκλίσεις ή και διαφοροποιήσεις, εντός του κυβερνώντος κόμματος, δεν μπορούν να μετατραπούν σε πρόβλημα της χώρας. Η διγλωσσία ζητήματα που σχετίζονται με τις διεθνείς σχέσεις της χώρας ή την αμυντική της πολιτική εκπέμπει τα πιο λάθος μηνύματα.
Οι διχογνωμίες σε σχέση με την αμυντική αρχιτεκτονική της ΕΕ και οι διπλές αναγνώσεις για τον Κανονισμό SAFE.
Και φυσικά οι αντιφατικές επιλογές στις διεθνείς σχέσεις της χώρας την τελευταία εξαετία -με πλέον χαρακτηριστική την περίπτωση της Λιβύης. Από το τουρκολιβικό μνημόνιο 2019 και τις ολιγωρίες που ακολούθησαν έως σήμερα.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια ενεργητική εξωτερική πολιτική αρχών. Συνεκτική και κυρίως προνοητική.
Διότι όσο οι άλλοι παίζουν σκάκι. Εμείς παίζουμε τάβλι. Και τα βάζουμε με τα ζάρια.
