Ο ηθοποιός και εικαστικός Άγγελος Παπαδημητρίου μιλάει στη Μαίρη Γκιώνη – Λαρεντζάκη
Ο Άγγελος Παπαδημητρίου είναι μία ξεχωριστή καλλιτεχνική «ανήσυχη» φύση. Είναι ηθοποιός, σκηνογράφος, τραγουδιστής και εικαστικός. Σπούδασε στη Σχολή Βακαλό και στη Σχολή Θεάτρου Κατσέλη ωστόσο ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του αυτοδίδακτο. Στα γλυπτά του βρίσκουμε αναφορές στην Ιστορία της Τέχνης και ένα πνεύμα ανατρεπτικό που ενσωματώνει το χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς θεατρικούς οργανισμούς (Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ, ΔΗΠΕΘΕ) και σκηνοθέτες όπως ο Ανδρέας Βουτσινάς, ο Νίκος Καραθάνος κ.ά. Έχει παίξει σε έργα της αρχαίας ελληνικής κωμωδίας και τραγωδίας αλλά και σε σύγχρονα, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα. Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις «Όρνιθες» (2016), «Συρανό Ντε Μπερζεράκ» (2010), «Ριχάρδος Γ’» (2015), «Δεκαήμερο» (2014). Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες «Όρνιθες ή πώς να γίνεις πουλί» (2019), «@9 – Στα εννιά – At Nine» (2019), «Dodo» (2022). Στην τηλεόραση συμμετείχε στη σειρά «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη» (2002).
«ΠΑΛΜΟΣ»: Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Δεν μπορώ, ούτε τώρα αλλά ούτε παλαιότερα, να ξεχωρίσω στιγμές από την παιδική μου ηλικία. Ήταν σαν να κολυμπούσα σε ένα πέλαγος ευτυχίας, χάρη στους εξαιρετικούς γονείς μου.
«Π»: Πότε καταλάβατε το χάρισμά σας στις Τέχνες;
ΑΓ.Π.: Έχω την αίσθηση ότι γεννήθηκα μαζί μ’ αυτό …
«Π»: Τί σας ώθησε στις εικαστικές τέχνες;
ΑΓ.Π.: Ένα αίσθημα πληρότητας και χαράς από την πρώτη στιγμή που με επιβράβευσε, η αγαπημένη μου δασκάλα, κυρία Λουΐζα Μπάσδελη Τσουλούφα! Σαφώς και με το παραπάνω!
«Π»: Τί είναι το θέατρο για εσάς;
ΑΓ.Π.: Ο ωραιότερος τρόπος να υπενθυμίσεις στους ανθρώπους την αξία τους.
«Π»: Πού νομίζετε πως οφείλεται η αισιοδοξία και η καλοσύνη σας;
ΑΓ.Π.: Στην επιθυμία μου να ανταποδώσω την χαρά που εισέπραξα εγώ, με το παραπάνω. Τις δυσκολίες τις ξεπερνώ υποβαθμίζοντάς τες.
«Π»: Τί θεωρείτε σταθμό στην καριέρα σας;
ΑΓ.Π.: Την γνωριμία μου με σοφούς ανθρώπους.
«Π»: Σπουδάσατε θέατρο, τραγούδι, σκηνογραφία… Επιλέγετε σήμερα το μουσικό θέατρο;
ΑΓ.Π.: Θέλω σε όλες τις εκφράσεις μου να είμαι αυτοδίδακτος. Το μουσικό θέατρο πάει μια χαρά και ενδίδω πάντα στις ωραίες προτάσεις.
«Π»: Οι δημιουργίες σας στις πολύχρωμες πορσελάνες, τί πραγματεύονται;
ΑΓ.Π.: Την τρυφερότητα του απλού ανθρώπου.
«Π»: Συναντάμε σήμερα χρώματα στην καθημερινότητά μας;
ΑΓ.Π.: Τα συναντάμε, πώς δεν τα συναντάμε! Ωστόσο αυτό γίνεται μόνο αν τα έχουμε μέσα μας!
«Π»: Τί αγαπάτε;
ΑΓ.Π.: Τους ανθρώπους.
«Π»: Ποιά είναι τα αγαπημένα σας υλικά;
ΑΓ.Π.: Τα υλικά μου σήμερα είναι άυλα, μιας και κάνω τέχνη καθημερινά μέσα από το Facebook.
«Π»: Είστε ευτυχισμένος;
ΑΓ.Π.: Ναι, νομίζω ναι!
«Π»: Ποιό κοινό σας ακολουθεί;
ΑΓ.Π.: Όλοι οι άνθρωποι…
«Π»: Τί είναι η φαντασία για τον καλλιτέχνη;
ΑΓ.Π.: Το κλειδί του Παραδείσου!
«Π»: Ποιά έργα θαυμάζετε;
ΑΓ.Π.: Αυτά που εμπεριέχουν και τον Καλλιτέχνη τους.
«Π»: Βρήκατε εύκολα το περάσμά σας στις τέχνες;
ΑΓ.Π.: Διάπλατα ανοιγμένο!
«Π»: Το ταλέντο φτάνει;
ΑΓ.Π.: Ποτέ δεν φτάνει σε αποτέλεσμα χωρίς δουλειά σκληρή.
«Π»: Ποιός είναι ο αγαπημένος σας ρόλος στο θέατρο;
ΑΓ.Π.: Η τυφλή καλόγρια στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου σε σκηνοθεσία Καραθάνου.
«Π»: Τί σας στενοχωρεί;
ΑΓ.Π.: Η φασαρία και οι δυνατές συνομιλίες…
«Π»: Τί ετοιμάζετε;
ΑΓ.Π.: Τα καθημερνά μου ανεβάσματα στο Fb.
