Γράφει η ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΟΥΛΑ, Γραφίστρια (Πτυχιούχος B.Α. Graphic Design), Συγγραφέας, Απόφοιτη σχολής ΜΕΧΑ
Με πόση σοφία η φύση δημιούργησε ένα τόσο δα λιγνό, ισχνό κλωναράκι με την πιο γλυκιά και ζεστή απόχρωση χρώματος αυτή του ροζ, του μενεξεδί, του λιλά ή του φούξια ως επί το πλείστον, με κυματιστά ανθάκια, σαν βολάν από σπανιόλικη φούστα!
Kαι δεν είναι άλλο από τα κυκλάμινα, που αψηφούν τη δροσιά του φθινοπώρου και το κρύο του χειμώνα, καθώς και το έδαφος που θα αναγεννηθούν, που θα βλαστήσουν, και θα κρατήσουν μικρά αλλά ανθεκτικά λουλούδια.
Τα αγαπημένα κυκλάμινα μικρά και σοφά κρύβονται σε σχισμές και φυτρώνουν στα πιο τραχιά σημεία των βράχων. Όσο και αν δείχνουν σθεναρά και αδύναμα είναι δυνατά, περήφανα και με καμάρι συμβολίζουν τη γονιμότητα και την ηρεμία, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Επίσης, λένε ότι λόγω της παρατεταμένης ανθοφορίας τους, τα κυκλάμινα σχετίζονται με την αγάπη και την αφοσίωση.
Ανθίζουν όταν έρχονται τα πρώτα κρύα του χειμώνα καθώς και οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου, αψηφούν δηλαδή κάθε καιρικό φαινόμενο ή κίνδυνο και ανθίζουν ακόμη και μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Το ρομαντικό αλλά δυναμικό όμως κυκλάμινο, παραμένει ανθισμένο μέχρι το τέλος του χειμώνα!
Η καταγωγή του προέρχεται από τις Μεσογειακές χώρες καθώς και τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης, η οικογένειά του λέγεται Primulaceae. Στον Ελλαδικό χώρο, το συναντάμε παντού καθώς βρίσκεται και φυτρώνει σε όλη την ύπαιθρο. Οι ποικιλίες του πολλές και τα ανθάκια τους με διάφορα χρώματα όπως βιολετί, μώβ, ροζ, φούξια, κόκκινο και λευκό, οι πιο δημοφιλείς εκδοχές του.
Η φροντίδα τους απλή, λιτή και απέριττη με άφθονο νεράκι κατά βάση, κυρίως αυτό της βροχής.
Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, εμπνέεται από αυτό το μικρό λουλούδι και με το παρακάτω ποίημα αποδίδει όλη την ομορφιά του θαύματος.
«Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι…
(Κυκλάμινο)
»Κυκλάμινο – κυκλάμινο στου βράχου τη σχισμάδα,
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς πού μίσχο και σαλεύεις,
μέσα στο βράχο σύναξα το γαίμα στάλα-στάλα,
μαντήλι ρόδινο έπλεξα κι ήλιο μαζεύω τώρα»
Το επιμύθιο, ένας σπόρο αρκεί, μια στάλα νερού από το βράχο, και το θαύμα έγινε!
Επίσης, σε άλλο ποίημα του ίδιου ποιητή αναφέρεται:
(Γιάννης Ρίτσος – Το κυκλάμινο)
«Μικρό πουλί τριανταφυλλί, δεμένο με κλωστίτσα,
με τα σγουρά φτεράκια του στον ήλιο πεταρίζει.
Κι αν το τηράξεις μια φορά, θα σου χαμογελάσει
κι αν το τηράξεις δυο και τρεις, θ’αρχίσεις το τραγούδι».
Πόσο όμορφα και λυρικά περιγράφεται με τα παραπάνω ποιήματα το κυκλάμινο και το σθένος που έχει ένα τόσο δα λουλουδάκι, που ανθίζει ακόμα και μέσα στου βράχου τη σχισμάδα και με λίγο νερό μας χαρίζει έμπνευση, κουράγιο αλλά και δύναμη να προχωρήσουμε στα πιο δύσκολα μονοπάτια της ζωής και να τα καταφέρουμε.
Εν κατακλείδι, σαν τη ζωή δύσκολη αλλά με ατραπούς που μόνοι μας θα διανοίξουμε και θα διευθύνουμε, ώστε να φτάσουμε στην επίτευξη των στόχων μας.
Η ομορφιά και η δύναμη βρίσκονται παντού, παράδειγμα τα μικρά αυτά λουλούδια, τα κυκλάμινα του χειμώνα, που μας εμπνέουν και μας εμψυχώνουν στην καθημερινότητα μας, όταν ανθίζουν σε οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς ιδιαίτερες φροντίδες, αποκλειστικά και μόνον με τη δύναμη της ψυχής τους.
Νά\σαι καλά, κυκλάμινο, που μας εμπνέεις με τη σοφία της δύναμής σου!
Και αν βρεθείτε κάπου σε κάποιο κοντινό αλσύλλιο, παρκάκι, προσέξτε τα, παρατηρήστε τα, χαρείτε τα – «κι αν το τηράξεις μια φορά, θα σου χαμογελάσει» – και γιατί όχι, αγοράστε από ένα ανθοπωλείο ένα γλαστράκι με αυτό το υπέροχο λουλούδι, πάρτε ζωή, χαρά και έμπνευση!
Νά’σαι καλά κυκλάμινο που ανθίζεις το χειμώνα!
