Όταν σε μια πόλη πραγματοποιούνται έργα που αφορούν τα παιδιά, αυτό δημιουργεί, κατά κάποιον τρόπο, μια ελπίδα. Ελπίδα ότι αυτή η πόλη, αυτή η χώρα, δεν έχει μόνο παρελθόν και παρόν αλλά θα έχει και μέλλον.
Δημόσιες δομές που αφορούν τα παιδιά προσφέρουν μέγιστες υπηρεσίες στους νέους γονείς, οι οποίοι εργάζονται και θα πρέπει κάπου να φιλοξενούνται τα παιδιά τους. Για να λυθεί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, το οποίο απειλεί να εξαφανίσει των Ελλήνων τη φυλή, θα πρέπει οι παροχές προς τους νέους γονείς να είναι και περισσότερες και καλύτερες. Είναι που είναι χαμηλοί οι μισθοί – για όσους έχουν εργασία – φανταστείτε να είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν και για παιδικούς σταθμούς!
Το οικονομικό πρόβλημα είναι ο πρώτος και ο σοβαρός λόγος που τα νέα ζευγάρια δεν κάνουν παιδιά ή αν αποκτήσουν, αυτά θα είναι ένα, το πολύ δύο. Πέρασαν οι εποχές που οι πολύτεκνες οικογένειες, ειδικά στην περιφέρεια, ήταν η πλειοψηφία. Δεν τρελάθηκαν όμως ξαφνικά οι νέοι και αποφάσισαν να σταματήσουν να τεκνοποιούν. Όταν δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά απέναντι στα παιδιά τους, είναι λογικό να μην κάνουν παιδιά.
Δύο νέα έργα στην πόλη μας, τα οποία αφορούν τα παιδιά και βρίσκονται στο τελείωμά τους, είναι το 3ο Νηπιαγωγείο στην οδό Έρσης και η παιδική χαρά πίσω από την Εθνική Τράπεζα της οδού Παπαφλέσσα. Να αναφέρω εδώ και την ολοκλήρωση των εργασιών στο διπλό βιοκλιματικό παιδικό σταθμό της Κυμοθόης όπου αυτό που απομένει είναι η διαμόρφωση της μικρής πλατείας μπροστά από το κτιριακό συγκρότημα.
Στο 3ο Νηπιαγωγείο, όπως βλέπετε και από τη φωτογραφία, έχουν ήδη τοποθετηθεί στον προαύλιο χώρο, και τα όργανα στα οποία θα παίζουν οι μικροί επισκέπτες.
Στο θέμα της παιδικής χαράς, η οποία σε ενάμιση μήνα περίπου θα είναι έτοιμη, αυτό που μου προκάλεσε αλγεινή εντύπωση ήταν όταν πληροφορήθηκα ότι υπήρξαν διαμαρτυρίες για την κατασκευή της από ορισμένους περιοίκους με το αιτιολογικό ότι… θα έχει φασαρία! Από τη μια μιλάμε για υπογεννητικότητα και από την άλλη μας ενοχλούν οι φωνές των παιδιών. Τί άλλο θα ακούσουμε και θα δούμε!