Γράφει η ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΟΥΛΑ, Γραφίστρια (Πτυχιούχος B.Α. Graphic Design), Συγγραφέας, Απόφοιτη σχολής ΜΕΧΑ
Ο Δεκέμβρης είναι ένας μήνας που τά’χει όλα, από γιορτές, ήθη και έθιμα, αλλά και μια μέρα ιδιαίτερη, μοναδική και ξεχωριστή, όπως αυτή του εθελοντισμού. Εθελοντισμός: υπάρχει άραγε ακριβής ορισμός για τη συγκεκριμένη λέξη;
Στην πραγματικότητα δεν είναι εύκολο να αποδώσει κανείς ακριβή ορισμό για τον εθελοντισμό. Ο εθελοντισμός είναι σαφώς οικειοθελής προσφορά με πολλές υπάρχουσες όμως μορφές, που είναι πλέον θέμα υποκειμενικής άποψης, όσον αφορά την επακριβώς αντίληψη του όρου.
Τι θα πει άραγε εθελοντής; Εκούσια προσφέρεις υπηρεσίες, εργασία ή γνώσεις για να «ενδύσεις» έναν κόσμο καλύτερο, να αποδώσεις όσο το δυνατόν πνευματικούς καρπούς, που και εσύ με τη σειρά σου γαλουχήθηκες από κάποιους άλλους, τοποθετώντας και εσύ τώρα ένα λιθαράκι στην κοινωνία που βιώνουμε. Είναι, επίσης, το βήμα να εμπνεύσεις, να οραματιστείς, να δημιουργήσεις ριξηκέλευθους ατραπούς και να αποτελέσεις παράδειγμα προς μίμηση μέσω της προσφοράς σου, σε αξίες, ήθος και ιδανικά. Διότι ο εθελοντισμός έχει άμεση σχέση με το ήθος, τις ανάγκες, τους στόχους, την εν δυνάμει στάση του ενεργού πολίτη που επιδιώκει μια καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο μέλλον για την κοινωνία στην οποία εντάσσεται και βιώνει την καθημερινότητά του, ώστε να είναι πιο λειτουργική, πιο υγιής.
Για όλα αυτά λοιπόν, και άλλα ακόμη, η 5η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού για την Οικονομική και Κοινωνική Ανάπτυξη με το ψήφισμα 40/212 της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ στις 17 Δεκεμβρίου του 1985. Το έτος 2001 ονομάστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως «Διεθνές Έτος Εθελοντισμού». Στόχος του ΟΗΕ είναι όχι μόνο να προβάλλεται το έργο των εθελοντών αλλά να παροτρύνει, να καλεί και άλλους πολίτες στον εθελοντισμό. (Πηγή Βικιπαίδεια)
Η εθελοντική δραστηριότητα περιλαμβάνει εκστρατείες για την καταπολέμηση της φτώχειας, γενικότερα της ένδειας, των ασθενειών, του αναλφαβητισμού, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, της βίας και της περιθωριοποίησης ευπαθών ομάδων και άλλων.
Άρα, ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής. Οι τομείς απεριόριστοι: από μια απλή προσφορά ρούχων μέχρι την πολυσύνθετη και μεγαλειώδης προσφορά αίματος ή μυελού των οστών ώστε να σωθεί μια ζωή ή πολλές ζωές. Επίσης, η στελέχωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας ως εθελοντής πυροσβέστης, διασώστης, μια εθελοντική δράση που προϋποθέτει μεγάλη συζήτηση…, και άλλες πολλές μορφές που υπάρχουν ή που πρόκειται να υπάρξουν στο εγγύς μέλλον. Εφόσον υπάρχει βούληση για προσφορά και μάλιστα ανιδιοτελή, χωρίς υλικά ανταλλάγματα, τα πεδία όπου αυτή η πρακτική μπορεί να αναπτυχθεί είναι απεριόριστα. Αν και τελευταία έχει αναπτυχθεί και μία συζήτηση όπου ορισμένοι υποστηρίζουν πως για λόγους βιωσιμότητας θα πρέπει να αμείβεται έστω συμβολικά.
Ο εθελοντισμός διαχωρίζεται σε επίσημο και ανεπίσημο: ο επίσημος είναι αυτός που έχει σχέση με την προσφορά, προς ένα σωματείο, μία μη κυβερνητική οργάνωση ή ένα ίδρυμα. Ο ανεπίσημος εθελοντισμός έχει σχέση με την προσφορά σε προσωπικό κυρίως επίπεδο, προσφέροντας βοήθεια σε κάποιον ευάλωτο συμπολίτη μας, χωρίς την ανάμειξη κάποιου επίσημου φορέα.
Για παράδειγμα, η προσφορά τροφής, ένδυσης, χρημάτων ή η βοήθεια σε κάποιον ηλικιωμένο ή η βοήθεια σε κάποιο συνάνθρωπό μας με κινητικές δυσκολίες ή κάποια άλλη μορφή ειδικής ανάγκης.
Συχνά ο εθελοντισμός καλλιεργείται σε παγκόσμια γεγονότα, όπως για παράδειγμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τέτοιου είδους «χρήσεις» του εθελοντισμού έχουν στο παρελθόν προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς αρκετοί μιλούν για εκμετάλλευση του και αντιμετώπιση των εθελοντών ως «δωρεάν εργατικά χέρια». (Πηγή Βικιπαίδεια)
Εθελοντισμός ναι, θα πει κάποιος, αλλά, με μέτρο, του να μη ξεπερνά τα όρια και περνά στην αντίπερα όχθη και δημιουργεί φάσματα και πεδία εκμετάλλευσης. Διότι το προβληματικό, το μεμπτό και μη υγιές, είναι όταν οι εθελοντές καλούνται να κάνουν εξειδικευμένες, υπεύθυνες εργασίες που αφορούν το κοινωνικό σύνολο και τότε είναι που απαιτείται και προϋποθέτει μεγάλη ή ελάχιστη αμοιβή.
Μεγάλο το θέμα για να καλυφθεί και οι απόψεις πολλές που διίστανται μεταξύ τους. Γι’αυτό καλό είναι, όπως σε όλα, να διατηρούμε ένα μέτρο: Ας προσφέρουμε, μέχρι εκεί που νιώθουμε ότι είμαστε απαραίτητοι. Ας γιορτάσουμε την 5η Δεκεμβρίου την Παγκόσμια Ημέρα εθελοντισμού, με πνεύμα εθελοντικό, αλτρουιστικό και αλληλέγγυο αλλά με ηθικούς προσανατολισμούς, χαλκέντερους, ώστε να εξυπηρετείται και η βιωσιμότητα των εθελοντικά εργαζομένων ανθρώπων της κοινωνίας μας, ώστε να υπάρχει ισορροπία μεταξύ των πολιτών κατ’ επέκταση της κοινωνικού συνόλου.
Σε μια κοινωνία που δεν θα ορρωδεί να προχωρά σε ένα αισιόδοξο και ελπιδοφόρο μέλλον. Χρόνια πολλά στον εθελοντισμό, χρόνια πολλά στον εθελοντή Άνθρωπο με Άλφα κεφαλαίο, που μέσω της προσφοράς του, μαθαίνει και στους άλλους να μοιράζονται, να εμπνέονται και να ζουν.
