Γράφει η ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΟΥΛΑ, Γραφίστρια (Πτυχιούχος B.Α. Graphic Design), Συγγραφέας, Απόφοιτη σχολής ΜΕΧΑ
Στις μέρες μας κάπου το νόημα των Χριστουγέννων για πολλούς έχει χαθεί, καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που αγνοούν το πραγματικό πνευματικό έρεισμα της εορτής και βλέπουν την επιφάνεια των ημερών κι όχι την βαθύτερη σημασία του γεγονότος αυτού καθ’ αυτού.
Tην περίοδο των γιορτών, και ιδιαίτερα εκείνη των Χριστουγέννων, ενισχύεται καθετί που αφορά την ύλη, όλα συνεπικουρούν στην εμπορευματοποίηση. Οι άνθρωποι εστιάζουν και κατακλύζονται από κάθε είδους αγορές, στολίδια, ρούχα, ηλεκτρονικά παιχνίδια, καθετί που έχει να κάνει ολοφάνερα με το υλιστικό κομμάτι. Στην εποχή μας τα Χριστούγεννα είναι η περίοδος με τον μεγαλύτερο τζίρο στα εμπορικά καταστήματα στις λιανικές πωλήσεις, ιδιαίτερα στο δυτικό κόσμο. Αυτή η συνθήκη δεν είναι φυσικά κακή, όμως είναι ανησυχητικό το ότι μένουμε μόνο σ’αυτή!
Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν λύση επισφράγισης στα καθημερινά προβλήματα της σύγχρονης εποχής, ούτε ασφαλώς περικλείουν τον νόημα των Χριστουγέννων. Τα Χριστούγεννα δεν θα πρέπει να είναι γιορτή της κατανάλωσης, δεν θα πρέπει να εκφράζεται μόνο με δώρα και τραγουδάκια, πολύχρωμα φωτάκια και στολισμούς, έλατα και έλκηθρα και έναν Άγιο Βασίλη ντυμένο με κατακόκκινα ρούχα. Ναι, κι αυτά χρειάζονται αλλά η γιορτή των Χριστουγέννων θα πρέπει να αποτελεί κάτι πιο βαθύ πιο πνευματώδες: αυτό που πραγματικά σημαίνουν τα Χριστούγεννα. Τα Χριστούγεννα είναι γεγονός της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο, προς τον πλησίον του, και αυτό επακριβώς είναι, του Χριστού η θεία γέννηση!
Παρατηρούμε στις μέρες μας ότι η ύλη έρχεται σε μέγιστη αντίθεση με την πνευματικότητα των ημερών ιδιαίτερα των Χριστουγέννων, όπου η Εκκλησία μας, προσπαθεί να θωρακίσει, να διαφυλάξει, την πνευματικότητα του θείου αυτού και μεγάλου γεγονότος.
Άραγε, κρατάμε όλοι μας το μέτρο στα υλικά αγαθά, και κατά πόσο ξεφεύγουμε από αυτό τελικά, ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων;
Το πνευματικό σημείο εκκίνησης των Χριστουγέννων ξεκινάει με την γέννηση του Ιησού Χριστού, του Θεανθρώπου και σηματοδοτεί το φως, την αγάπη, την πνευματικότητα, ο ερχομός Του επισφραγίζει την κάθαρση και την άφεση των αμαρτιών μας, αλλά και την τοποθέτηση μας πλάι Του, δίπλα στην αιώνια Βασιλεία Του. Όλα αυτά λοιπόν αντιτάσσονται στον υλισμό και στη φθορά της καταναλωτικής μανίας που μας πιάνει κατά την διάρκεια των Χριστουγέννων, λες και δεν υπάρχει άλλος τρόπος, να εκφράσουμε την αγάπη μας στο διπλανό μας ή στο δικό μας άνθρωπο.
Ακόμα και ο Άγιος Βασίλειος στην εποχή μας ενσαρκώνει άραγε την πραγματική σημασία της γιορτής των Χριστουγέννων, ή του έχουμε δώσει τον συμβολισμό της ύλης;
Ο Μέγας Βασίλειος από την Καισαρεία μέσω του έργου του, αδιάπτωτα και έγκριτα, ανέλαβε να περιθάλψει και να μορφώσει πολλούς ανθρώπους της εποχής εκείνης, να ιδρύσει και να λειτουργήσει ένα οργανωμένο κοινωνικό φιλανθρωπικό σύστημα, ένα Πτωχοκομείο τη γνωστή «Βασιλειάδα», όπως ονομάστηκε.
Ένας Άγιος που έλυνε ουσιαστικά και στην πράξη κοινωνικά προβλήματα απόρων, αδικημένων, ηλικιωμένων, νοσούντων, ανειδίκευτων νέων, στηρίζοντας και ενισχύοντας ανθρώπους οικονομικά ευάλωτους και ευπαθείς. Μέσω της γενναιοδωρίας του και της πνευματικότητας του, χάρισε ατέρμονα αληθινά δώρα Αγάπης ανεκτίμητης και υπέρτατης αξίας, ως τις μέρες μας.
Έργο πνευματικό, έργο μεταλαμπάδευσης προς όλους εμάς τους μεταγενέστερους, τους «σύγχρονους».
Πόση ανάγκη έχουμε στις μέρες μας, όλοι από έναν προσωπικό «Άγιο Βασίλη», από έναν ρηξικέλευθο Άγιο Βασίλη που δεν ακολουθεί την πεπατημένη, να χαρίσει δώρα πνευματικής και συναισθηματικής αξίας.
Ο καταναλωτισμός όμως έγινε υπερκαταναλωτισμός, πέρασε στο άλλο άκρο και διεύθυνε, επικράτησε στην εποχή μας.
Οι άνθρωποι υιοθέτησαν την ιδέα, τη γενικότερη πεποίθηση ότι ο έχων υλικά αγαθά είναι και πλήρης πνευματικά και ψυχικά, ο κορεσμός του πνεύματος και της ψυχής χαρακτήρισε την εποχή μας. Υπάρχει μεγαλύτερη χαρά, ψυχική και πνευματική πληρότητα, από μια ολοκληρωμένη πνευματική εμπειρία, δηλαδή από ένα τραπέζι γεμάτο από φίλους, συγγενείς, την οικογένεια συγκεντρωμένη, μια κοινωνική προσφορά ή μια φιλανθρωπία, μια επίσκεψη σε ένα γηροκομείο, σε ένα ίδρυμα, σε σχέση με μια τυπική και γρήγορη ανταλλαγή υλικών δώρων, μια στιγμιαία τυπική διαδικασία.
Ανεξαρτήτως λοιπόν, αν κάποιος τελεί με ευλάβεια και είναι αφοσιωμένος στα θρησκευτικά του καθήκοντα, οφείλουμε όλοι να το «μεταγγίσουμε» στις επόμενες γενιές, ότι η αξία της ύλης είναι εφήμερη και μας αλλοτριώνει συναισθηματικά χάνοντας το νόημα ιδιαίτερα τις ημέρες των Χριστουγέννων, όπου η πνευματική εμπειρία του συγκεκριμένου γεγονότος, είναι αυτή που ενώνει ψυχές, ενώνει ανθρώπους, μέσω του πνεύματος και κατ’ επέκταση του συναισθήματος.
Ας τροφοδοτήσουμε τις άγιες αυτές ημέρες, με πνευματικότητα και προσήκοντα σεβασμό, τη θεία γέννηση του Ιησού Χριστού και ας διατηρήσουμε την ισορροπία απέναντι στην ουσία της ζωής, που δεν είναι μόνο τα χρήματα και η υπερκατανάλωση, αλλά κυρίως η οικογένεια, η φροντίδα, το νοιάξιμο, η επικοινωνία, η πνευματικότητα των Χριστουγέννων!
Ας ευχηθούμε σε μια νέα «μορφή ατέρμονης φροντίδας», αυτή όμως του συναισθήματος και της ενίσχυσης της ανθρώπινης ύπαρξης και αξίας μέσα από την αγάπη και το Φως του Χριστού, ώστε να «ανταλλάξουμε» μεταξύ μας βαθύτερα μηνύματα, νοήματα και πασίδηλα εφάμιλλα πνευματικής αξίας Δώρα με δέλτα κεφαλαίο, δώρα βιωσιμότητας.
Εδώ σε αυτό το σημείο η Εκκλησία κάνει το θαύμα της, δείχνοντας τη Βηθλεέμ και το σπήλαιο της Γεννήσεως του Θεανθρώπου, τη φάτνη, μας διδάσκει μέσω της ταπείνωσης και της αγάπης το μεγάλο Γεγονός, πως ο Θεός έγινε άνθρωπος για εμάς, για τη σωτηρία όλων μας.
Ας κρατήσουμε αυτό κι ας εστιάσουμε σε αυτό, ώστε να έχουμε όλοι Ευλογημένα Χριστούγεννα με υπέρλαμπρο φως και ουσιαστική αγάπη στις γωνιές της ψυχής μας.
Χρόνια πολλά!
