Τα πέντε πιο σημαντικά προς αναθεώρηση άρθρα του Συντάγματος

ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟΣ
Τα πέντε πιο σημαντικά προς αναθεώρηση άρθρα του Συντάγματος

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος


Την προηγούμενη Δευτέρα, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανήγγειλε ότι ξεκινά η συζήτηση για την αναθεώρηση άρθρων του Συντάγματος. Η σημερινή Βουλή θα είναι η Προτείνουσα Βουλή και η επόμενη, η οποία θα προκύψει από τις βουλευτικές εκλογές του 2027, η Αναθεωρητική.

Άρθρα του Συντάγματος τα οποία θα προταθούν για αναθέωρηση με 180 θετικές ψήφους, στην επόμενη Αναθεωρητική Βουλή μπορούν να γίνουν νόμοι τους κράτους με 151 ψήφους και άρθρα τα οποία θα προταθούν προς αναθεώρηση με 151 ψήφους, στην Αναθεωρητική θα πρέπει να ψηφιστούν με 180.
Από αυτά που ανέφερε ο Πρωθυπουργός, το συμπέρασμα είναι ότι τα άρθρα που θα προταθουν προς αναθεώρηση είναι:
– Το Άρθρο 86 το οποίο αναφέρεται στην ποινική ευθύνη των υπουργών,
– Το Άρθρο 16 περί ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων,
– Το Άθρορ 103 που μιλά για τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων,
– Η εξαετής θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας (από πέντε που είναι σήμερα) και
– Η αλλαγή του τρόπου εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Η αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος έχει επανειλημμένως διατυπωθεί από κόμματα αλλά μέχρι τώρα δεν έχει γίνει τίποτα. Ας δούμε τί λέει το συγκεκριμένο άρθρο: «Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιοτητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή υφυπουργοί, για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους όπως ο νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.»
Το άρθρο αυτό μπήκε στο Σύνταγμα για να προστατεύονται τα μέλη της κυβέρνησης από κακοπροαίρετες και εκδικητικές ενέργειες διαφόρων αλλά πλέον έχει γίνει κατάχρηση μέχρι του σημείου μια τροχαία παράβαση που αφορά υπουργό, να πρέπει να αποφασίζει σχετικά η Βουλή. Καλώς επομένως μετά από 25 χρόνια που θα αλλάξει – αν αλλάξει.

Το άρθρο 16 του Συντάγματος λέει: «Η ανωτάτη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση.» Επίσης λέει ότι «νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τους όρους χορήγησης άδειας για την ίδρυση και λειτουργία εκπαιδευτηρίων που δεν ανήκουν στο κράτος».
Το γεγονός, αγαπητοί φίλοι, είναι ένα: το άρθρο 16 έχει ξεπεραστεί πλέον από την πραγματικότητα. Διότι, κακά τα ψέματα, και στη χώρα μας λειτουργούν ήδη ιδιωτικά πανεπιστήμια. Επομένως η στοχοπροσήλωση ορισμένων κομμάτων στη μη αναθεώρηση του άρθρου 16 είναι άνευ ουσίας. Δεν έχουν να χάσουν απολύτως τίποτα τα κρατικά πανεπιστήμια, αν συγχρόνως λειτουργήσουν και ιδιωτικά. Το αντίθετο μάλιστα: ο ανταγωνισμός θα προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες προς τη σπουδάζουσα νεολαία. Για δείτε τί γίνεται, για παράδειγμα, στην Κύπρο και πόσα Ελληνόπουλα πηγαίνουν εκεί για να σπουδάσουν; Ακόμα και επί Τσαουσέσκου στη γειτονική μας Ρουμανία λειτουργούσαν ιδιωτικά πανεπιστήμια και μεις εδώ ακόμα το σκεφτόμαστε!

Σε αυτό που θα συμφωνήσω είναι ότι θα πρέπει να διατεθούν περισσότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό για την εκπαίδευση γενικότερα. Αν όμως δεν είχε καταργηθεί ο Νόμος 4009/2011, ο γνωστός πλέον ως νόμος Διαμαντοπούλου, τα πράγματα σήμερα θα ήταν πολύ καλύτερα για τα κρατικά πανεπιστήμια και από πλευράς οικονομικής αυτάρκειας και από πλευράς προγραμμάτων σπουδών.

Το άρθρο που αναφέρεται στη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων είναι το 103 το οποίο στην παράγραφο 4 αναφέρει ότι: «Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν.» Το οποίο σημαίνει ότι αν καταργηθούν οι οργανικές θέσεις παύει να ισχύει η μονιμότητα. Δεν λέει κανείς ότι πρέπει να καταργηθεί πλήρως η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων γιατί τότε θα είχαμε μια καινούργια πλατεία Κλαυθμώνος. Αυτό το οποίο πρέπει να γίνει είναι η αξιολόγηση πρώτα των διαφόρων δομών της δημόσιας διοίκησης και μετά η αξιολόγηση του προσωπικού. Είναι γνωστό σε όλους ότι ακόμα και σήμερα λειτουργούν κρατικές δομές οι οποίες είναι γερασμένες και δεν προσφέρουν κανένα έργο. Δεν θέλω να αναφερθώ σε παραδείγματα τα οποία όσοι συναναστρέφεστε με το δημόσιο, τα βλέπετε συνέχεια μπροστά σας.

Η εξαετής θητεία του ΠτΔ είναι άνευ ουσίας.
Τέλος, η αλλαγή του τρόπου εκλογής στην ηγεσία των Δικαστηρίων είναι σημαντική και ουσιώδης. Μέχρι σήμερα η ανωτάτη ηγεσία διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση κι αυτό προκαλεί, εύλογα, καχυποψία και ερωτηματικά. Ανεξάρτητη δικαιοσύνη σημαίνει ότι οι ίδιοι οι δικαστές θα εκλέγουν την ηγεσία τους.
Το θέμα της αναθεώρησης μόλις άνοιξε και θα έχουμε να πούμε πολλά στο μέλλον.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Πήγαινε στην κορυφή