Γράφει ο Γιώργος Πένταρης
Πολύ λίγοι θα γνώριζαν τα σχέδια Τραμπ και Νετανιάχου για την, εν εξελίξει πλέον, επέμβαση στην Περσία και όσοι τα γνώριζαν, θα τα τσέπωσαν γερά από τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων – πετρελαίου καθώς κερδίζουν και στην πτώση και στην άνοδο των τιμών.
Θα πρέπει σημειώσω ότι οι Πέρσες είναι ένας αρχαίος λαός με μεγάλο πολιτισμό, που σήμερα είναι υπόδουλος από μια κλίκα μουσουλμάνων σιιτών που εκφράζουν την χειρότερη εκδοχή του Κορανίου. Από τότε που εμφανίστηκαν οι μονοθεϊστικές θρησκείες, άρχισαν και οι θρησκευτικοί πόλεμοι και οι λαοί πληρώνουν τη νύφη στο όνομα του θεού της κάθε εξουσίας. Η Ευρώπη πέρασε ένα Μεσαίωνα, μια Ιερά Εξέταση και μια σειρά Σταυροφοριών στο όνομα του θεού του Χριστιανισμού. Ήρθε σε σύγκρουση με έναν άλλο θεό, τον Αλλάχ του Μωάμεθ, που συνεχίζει ακόμη και σήμερα, μετά από 1400 χρόνια, να κυριαρχεί στον Μουσουλμανικό κόσμο. Ο χριστιανικός Δυτικός Κόσμος μετά τις 95 θέσεις του Λούθηρου (1517 μ.Χ.), τον Διαφωτισμό και την Γαλλική Επανάσταση, έβαλε φυτίλια στην ελαίω θεού βασιλεία στην Ευρώπη και άρχισαν να ανθίζουν οι δημοκρατικές ιδέες και αξίες.
Το θέμα είναι ότι ο Αραβικός / Μουσουλμανικός κόσμος δεν προχώρησε ανάλογα κι αυτό δεν οφείλεται μόνο στην θρησκεία τους, αλλά και στις επεμβάσεις του Δυτικού Κόσμου. Σήμερα, για παράδειγμα, οι του ISIS ονομάζουν τους σημερινούς Ευρωπαίους ως Σταυροφόρους. Τον Δυτικό Κόσμο τον βόλευε να υπάρχουν ελεγχόμενες κυβερνήσεις ή διοικήσεις στα κράτη της Μέσης Ανατολής, ώστε να είναι ευάλωτα στην εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών. Παραδείγματα είναι η κυριαρχία των Άγγλων στο Ιράκ για τα πετρέλαια της Μοσούλης και ακόμη η ιστορία του Λώρενς της Αραβίας, που οργάνωσε τους Άραβες να επαναστατήσουν εναντίον των Οθωμανών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο με την υπόσχεση ότι θα έκαναν δικό τους κράτος. Οι Άγγλοι όμως αθέτησαν τις υποσχέσεις τους και ευνοούσαν την διοίκηση της περιοχής από ελεγχόμενους από αυτούς φυλάρχους. Δεν θα πούμε την ιστορία της Μέσης Ανατολής, αλλά θα επικεντρωθούμε τώρα στην Περσία.
Η Περσία αν και αποτίναξε τον Οθωμανικό ζυγό το 1736, διατηρούσε την ανεξαρτησία της με δυσκολία επειδή Ρώσοι, Οθωμανοί και Άγγλοι ήθελαν να έχουν στην ουσία την κυριαρχία μέσω τοπικών αντιπροσώπων. Σε αυτούς τους αντιπροσώπους ήταν και ο Σάχης, ο Παχλεβή, που στην ουσία ήταν ένας στυγνός δικτάτορας που με την μυστική αστυνομία του, τη SAVAK, καταδυνάστευε τον Περικό λαό. Το 1951, ο Μοχάμεντ Μοσαντέκ εκλέχθηκε πρωθυπουργός. Μετά την εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας στη χώρα, η δημοτικότητά του αυξήθηκε έντονα. Η Βρετανία, με την πρωθυπουργία του Ουίνστον Τσόρτσιλ, ως αντίδραση επέβαλε εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο, βρίσκοντας σύμμαχο και τις ΗΠΑ. Σας θυμίζει τίποτα; Με εντολή του πρόεδρου των ΗΠΑ Αϊζενχάουερ, η επιχείρηση Αίας ξεκίνησε, προκαλώντας τελικά την ανατροπή και σύλληψη του εκλεγμένου Μοσαντέκ τον Αύγουστο του 1953. Το πραξικόπημα αυτό αποτελεί την πρώτη φορά κατά την οποία οι ΗΠΑ ανέτρεψαν μία ξένη, δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Μετά το πραξικόπημα, ο Σάχης κυβέρνησε με ιδιαίτερη σκληρότητα και στην ουσία άρχισε να προετοιμάζεται αυτό που λέμε Ιρανική Επανάσταση με αρχηγό τον Αγιατολάχ Χομεϊνί. Η επανάσταση ξεκίνησε το 1978 και οι επαναστάτες είναι οι γονείς αυτών των νέων παιδιών που σήμερα αντιμάχονται το μαύρο θεοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς. Τότε, το 1978 – 79, οι φοιτήτριες του Ιράν φορούσαν μπούρκα και το θεωρούσαν επαναστατικό ντύσιμο γιατί ερχόταν σε αντίθεση με την προσπάθεια δυτικοποίησης της χώρας από τον Σάχη. Εκείνη την εποχή της επανάστασης, η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» είχε στείλει ανταποκριτή τον Γεώργιο Μαύρο και θαυμάζαμε μέσω των ανταποκρίσεων του τις επαναστατικές διαδικασίες στην Περσία, ως νεαροί ΠΑΣΟΚικοί επαναστάτες. Το ίδιο βέβαια γινόταν και στα ευρωπαϊκά κινήματα της εποχής που εναντιώνονταν στον Σάχη, πιστεύοντας ότι υποστήριζαν μια προοδευτική αλλαγή. Σύντομα όμως αποδείχθηκε ότι η αυταρχικότητα του Σάχη ήταν «παιδική χαρά» μπροστά στη θηριωδία που θα επέβαλλαν οι μουλάδες.
Τότε, το 1980, επισκέφτηκε τη χώρα μας ο υπουργός εξωτερικών της επανάστασης Σαντέκ Γκομπζαντέχ και θυμάμαι ότι στο κατάμεστο στάδιο του Σπόρτιγκ που μίλησε, αντάλλαξα και μια χειραψία μαζί του. Ο Γκομπζαντέχ εκτελέστηκε από τον Χομεϊνί το 1982 ως αντεπαναστάτης…
Από τότε το καθεστώς έδειξε τα κοφτερά του δόντια και έθεσε ως ιδεολογικό του εχθρό το Ισραήλ, που στην ουσία είναι ένας τρόπος συσπείρωσης του λαού γύρω από τους Αγιοταλάδες και τους λεγόμενους «φρουρούς της επανάστασης», οι οποίοι στην ουσία είναι μια παντοδύναμη κλίκα που εκμεταλλεύεται και καταδυναστεύει τον Περσικό λαό. Για να μπορέσει το καθεστώς να διατηρηθεί, έκανε εξαγωγή της «επανάστασης» στο Ιράκ, ξεκινώντας έτσι το 1980 τον οκταετή Ιρανο-Ιρακινό πόλεμο. Οι μουλάδες έστελναν μαζικά χιλιάδες παιδιά στα ναρκοπέδια ως «ανθρώπινα μάτια», χρησιμοποιώντας τη θρησκευτική πίστη ως εργαλείο θανάτου. Συνέχισε εναντίον του Ισραήλ θέτοντας ως στόχο την καταστροφή του με την δημιουργία εχθρικών αντιπροσώπων (proxies) στην γειτονιά του (Χεζμπολάχ το 1982 ως αντίδραση της εισβολής του Ισραήλ στον Λίβανο, Χαμάς και Χούθι). Από τότε όλη η περιοχή της Μέσης Ανατολής βρίσκεται σε μια ασταθή ισορροπία με ανακατατάξεις και συνεχείς νίκες και επεκτάσεις του Ισραήλ, το οποίο από την εποχή του πολέμου των έξι ημερών, το 1967, είναι ο εκπρόσωπος της Αμερικής στην περιοχή.
Το Ιράν, παίρνοντας παράδειγμα από την Β. Κορέα, αποφάσισε να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο με τουλάχιστον προφανή σκοπό να μην απειλείται από τους Δυτικούς, αλλά δεδομένου του διακηρυγμένου στόχου του για καταστροφή του Ισραήλ, κανείς εχέφρων δεν θα επέτρεπε σε ένα τέτοιο καθεστώς να διαθέτει πυρηνικό όπλο.
Από αυτή την οπτική γωνία βλέπουμε ότι ο σημερινός πόλεμος είναι δικαιολογημένος, αλλά όχι ηθικά. Και λέω ηθικά γιατί η Δύση ήταν αυτή που δεν επέτρεψε να ανθίσει η δημοκρατία στον Ιράν με τον πρωθυπουργό Μοσαντέκ που ανέτρεψαν οι Άγγλο-Αμερικάνοι. Η ηθική αυτή την εποχή έχει έλλειμα στην Δύση και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο γιατί επικρατεί το δίκαιο του ισχυρότερου αντί του Διεθνούς Δικαίου και νομοτελειακά θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες συγκρούσεις. Άλλωστε το έχουμε δει στην Ουκρανία και θα το δούμε και αλλού στο κοντινό μέλλον. Τα εμπόδια για εγκαθίδρυση δημοκρατικών θεσμών από διάφορες δυνάμεις φέρνουν στην εξουσία αυταρχικά καθεστώτα, τα οποία λυμαίνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των κρατών, κρατώντας τις κοινωνίες σε καθεστώς υποτέλειας.
Στις μέρες μας η δημοκρατία δοκιμάζεται. Από τα 193 κράτη – μέλη του ΟΗΕ, τα 88 είναι δημοκρατίες και τα 91 έχουν αυταρχικές κυβερνήσεις. Από τα 88 κράτη μόνο τα 25 – 30 έχουν πλήρη δημοκρατία, σύμφωνα με τον «Δείκτη Δημοκρατίας» EIU. Η δημοκρατία λοιπόν δεν είναι δεδομένη και οφείλουμε να την προστατεύσουμε από αυταρχικούς ηγέτες εκλεγμένους ή μη.
Είναι αδιανόητο σήμερα, τον 21ο αιώνα, να υπάρχουν καθεστώτα και ομάδες ανθρώπων που έχουν τη ζωή του λαού στα χέρια τους ως θεοί, όπως έκανε ο Χαμενεΐ και οι μουλάδες του. Όπου απουσιάζει η δημοκρατία δημιουργούνται αυταρχικά καθεστώτα, εμφύλιοι πόλεμοι και μαύρη φτώχεια για τον λαό και διηθείται στον Δυτικό κόσμο (π.χ. μετανάστευση).
Από την άλλη πλευρά, η απουσία ηθικής από τον Δυτικό κόσμο επέτρεψε πλήρως αποτυχημένες επεμβάσεις σε διάφορα κράτη από Βιετνάμ, Αφγανιστάν (Ρωσία και Αμερική), Ιράκ, Λιβύη, πρόσφατα Ουκρανία, Βενεζουέλα, Παναμάς, Κεντρική Αφρική κτλ. Αυτό που γίνεται σήμερα στην Περσία έχει ως βαθύτερη αιτία την απουσία δημοκρατίας που οφείλεται σε επεμβάσεις κυρίως του Δυτικού κόσμου. Ας ευχηθούμε να μη δούμε χειρότερα.
Η ιστορία μπορεί να εξελιχθεί σε εφιάλτη για την Δύση από την έκρηξη της τρομοκρατίας που θα έχει ως συνέπεια το περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών και με την επιθυμία των ίδιων των πολιτών.
