Γράφει ο Γιώργος Πένταρης
Τα πολιτικά γεγονότα είναι τόσα πολλά στην χώρα μας που, καλώς ή κακώς, δεν μας αφήνουν να πλήξουμε. Από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις νέες παραπομπές, τον Λαζαρίδη με το πτυχίο από ΙΕΚ, δόξα σοι ο Μεγαλοδύναμος, όλα τα ΜΜΕ έχουν τροφή – κυριολεκτικά τροφή μέσω των διαφημίσεων. Θα ήθελα, λοιπόν, να πω δυο λόγια για το ΠΑΣΟΚ που δεν λέει να πάρει επάνω του παρά το πρόσφατο συνέδριό του, στο οποίο αποφασίστηκε να μη γίνει καμιά μετεκλογική συνεργασία με την ΝΔ. Δεν δηλώθηκε όμως ρητά και κατηγορηματικά ότι δεν θα συνεργαστεί με άλλα κόμματα. ΄Ένας «κακόβουλος αλλά λογικά σκεπτόμενος» θα πει ότι είναι ενδεχόμενη μια συνεργασία με τα απολειφάδια της Αριστεράς, τα οποία δεν εμπνέουν καμιά εμπιστοσύνη για να διαχειριστούν τις εσωτερικές και εξωτερικές υποθέσεις της πατρίδας.
Το ΠΑΣΟΚ στο συνέδριό του, με την μαζικότητά του και τον παλμό του και με την καλή ομιλία του κ. Ανδρουλάκη, φάνηκε ότι είναι ένα κόμμα που θα μπορούσε κάλλιστα να απειλήσει την ΝΔ, ένα κόμμα εξουσίας δηλαδή. Η αντίφαση είναι λοιπόν στο πώς ένα δυναμικό συνέδριο και ένα ομολογουμένως καλό πρόγραμμα, δεν έχουν απήχηση στον λαό και παραμένει καθηλωμένο στα γνωστά ποσοστά γύρω στο 14%; Προσωπικά πιστεύω ότι έκανε μεγάλη ζημιά η πρόταση Δούκα και ο συμβιβασμός όπως ανέφερα πιο πριν. Περιμένω να δω το «Βαν» που θα οργώνει την χώρα για να επικοινωνήσει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έθεσε στο συνέδριο μερικά ζητήματα συνταγματικής αναθεώρησης για τα οποία έχει τοποθετηθεί και σχεδιάζει να θέσει και η ΝΔ. Το θέμα όμως είναι ότι δεν έθιξε βασικά θέματα που θα αφορούν το μέλλον του πολιτικού συστήματος που, για μένα, είναι από τα πιο σοβαρά και τα έχω πολλάκις αναφέρει από τις στήλες του ΠΑΛΜΟΥ.
Είναι το ζήτημα της μείωσης των βουλευτών από 300 σε 200. Σήμερα η Ελλάδα δεν είναι η χώρα του 1950. Ο κάθε πολίτης και ο κάθε βουλευτής έχει πρόσβαση σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας με το συγκοινωνιακό και επικοινωνιακό δίκτυο που διαθέτουμε. Αυτό σημαίνει ότι ο βουλευτής μπορεί σε μια δυο μέρες να επισκεφτεί όλη την εκλογική του περιφέρεια και μπορεί με τα τοπικά ΜΜΕ να επικοινωνήσει το πρόγραμμά του και τους στόχους του.
Ένα άλλο θέμα που θα έπρεπε να θίξει ο κ. Ανδρουλάκης είναι η αύξηση του ποσοστού από 3% σε 5% για είσοδο στην Βουλή και να καταργηθεί η χρηματοδότηση των από-κομμάτων εκτός Βουλής. Δεν μπορεί να πληρώνουν οι φορολογούμενοι (τουλάχιστον εγώ δεν θέλω!) τον Βαρουφάκη, για παράδειγμα, για να κάνει εφετζίδικες εμφανίσεις στα οικονομικά φόρουμ, όπως πρόσφατα εκείνο της Μόσχας.
Ακόμη έχει αρχίσει και συζητιέται η εφαρμογή της λίστας για τους βουλευτές και μη υπουργοποίησή τους, ώστε να διαχωρίζεται η νομοθετική από την εκτελεστική εξουσία, πράγμα πολύ σωστό. Όσον αφορά την λίστα θέλω να πω ότι αν εφαρμοστεί, θα υπονομευτούν τα θεμέλια του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Η δικαιολογία είναι ότι έτσι θα καταπολεμηθεί η πολιτική διαφθορά. Δεν μπορεί όμως ο κάθε αρχηγός κόμματος να διαλέγει μέσα από άγνωστες διαδικασίες και ερήμην του λαού τον υποψήφιο μιας περιφέρειας, για παράδειγμα. Θα πρέπει να υπάρχει η ψήφος και να κινητοποιείται το πολιτικό σύστημα ώστε να καταπολεμήσει την απολίτικη αποχή από τις εκλογές ακόμη και με την επιβολή προστίμου όπως γίνεται στην Αυστραλία.
Στην Αρχαία Δημοκρατική Αθήνα έλεγαν στην Εκκλησία του δήμου: «Τις αγορεύειν βούλεται» γιατί η γνώμη και του φτωχού και του πλούσιου ήταν ισοδύναμες και δεν είχε ανάγκη να επιλεχθεί από κάποιους, ίσως ισχυρότερους, για να πει την γνώμη του. Είχαν όμως επιτύχει οι Αρχαίοι Αθηναίοι και κάτι άλλο, που ήταν η πίστη τους στους ειδικούς. Δεν μπορούσε να μιλήσει ο οποιοσδήποτε μη ειδικός π.χ. για τον προϋπολογισμό ή τον τρόπο κατασκευής π.χ. μιας τριήρους (το πολεμικό πλοίο των Αθηνών) ή για την κατασκευή ενός ναού ή ενός ιερού κτλ. Έτσι ακριβώς και ο εκάστοτε πρωθυπουργός μαζί με το επιτελείο του θα πρέπει να επιλέγει του υπουργούς του που θα είναι ειδικοί και δεν θα έχουν την κάλυψη του σημερινού άρθρου 86. Αν ο υπουργός είναι ανεξάρτητος από τις εκλογικές διαδικασίες δεν θα είναι επιρρεπής στην διαφθορά και θα είναι ανθεκτικός σε πολιτικές πιέσεις από διάφορους πολιτικούς φίλους ή συμφέροντα. Για να ακούγεται η γνώμη και η επιθυμία του λαού, αυτή θα μεταφέρεται στους βουλευτές, οι οποίοι μέσα από τις διαδικασίες του κοινοβουλίου ή των επιτροπών θα μεταφέρονται στην εκτελεστική εξουσία και θα αντιμετωπίζονται τα ζητήματα με νομοθέτηση ή υπουργική απόφαση. Η άποψη να πηγαίνει ο βουλευτής στον υπουργό να του λύσει ζητήματα κτλ, είναι εκ προοιμίου πηγή διαφθοράς.
Το ότι σήμερα ο Μητσοτάκης βάλλεται από όλες τις πλευρές είναι γιατί στο οικονομικό παιχνίδι δεν παίζουν όλοι και η τράπουλα είναι σημαδεμένη. Πρέπει και η άλλη πλευρά να ικανοποιηθεί. Το θέμα είναι ότι αν και έχει απέναντί του ισχυρά συμφέροντα, παραμένει ανθεκτικός και αυτό είναι μια άλλη αντίφαση. Αυτό το φαινόμενο δεν το έχουν μελετήσει οι πολιτικοί συντάκτες και σε κάθε δημοσκόπηση παραμένουν σε απλές διαπιστώσεις.
Διαπιστώσεις κάνει και το ΠΑΣΟΚ, αντί να διαλαλεί το πρόγραμμά του. Θα αποπειραθώ να δώσω εδώ την δική μου ερμηνεία. Για μένα ένα μεγάλο θέμα είναι η επιτυχημένη εξωτερική πολιτική και η ενίσχυση της Εθνικής Άμυνας. Ένα άλλο θέμα είναι οι μεγάλες επενδύσεις που έφεραν την ανεργία στο κατώτερο σημείο της όπως είναι η αναβίωση των ναυπηγείων της χώρας. Και το τρίτο είναι επιτυχής αντιμετώπιση εσωτερικών προκλήσεων, όπως η εισβολή στον Έβρο και η ανέγερση του φράχτη, η επιτυχής αντιμετώπιση του μεταναστευτικού – αν και πολλοί διαφωνούν – η επιτυχής αντιμετώπιση του κορωνοϊού, η αντιμετώπιση της «επακούμβησης» των πολεμικών στο Νότιο Αιγαίο τον Αύγουστο του 2020 και η αποδοχή του Πρωθυπουργού ως ισότιμου συνομιλητή από τις ηγεσίες της Ευρώπης, Αμερικής, Ινδιών, Κίνας και άλλων κρατών. Αυτά τα βλέπει ο κόσμος και τα λαμβάνει υπ’ όψη του, γι’ αυτό ήταν λάθος του ΠΑΣΟΚ να συμβιβαστεί με τον Δούκα στο συνέδριο. Ή δεν θα έπρεπε να πάρει θέση απέναντι στην ΝΔ ή θα έπρεπε να κρατήσει ίσες αποστάσεις από όλους. Στρατηγικό λάθος…
