Θέμα ημερών είναι πλέον το γκρέμισμα του παλιού Κλειστού Γυμναστηρίου στο Άλσος Βέικου, το οποίο θα σηματοδοτήσει μία νέα εποχή για τις αθλητικές υποδομές του Γαλατσίου. Ένα έργο που βασάνισε τη δημοτική αρχή επί χρόνια, περνά πλέον από τον σχεδιασμό στην υλοποίηση, αποτελώντας τη μεγαλύτερη παρέμβαση που έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες στις αθλητικές υποδομές της πόλης μας. Στη θέση του σημερινού – και ξεπερασμένου πλέον από όλες τις απόψεις – γυμναστηρίου, θα ανεγερθεί ένα σύγχρονο βιοκλιματικό κλειστό γήπεδο καλαθοσφαίρισης, σχεδιασμένο με έμφαση στη βιωσιμότητα, τη λειτουργικότητα και σε απόλυτη αρμονία με το φυσικό καταπράσινο περιβάλλον του Άλσους Βέικου.
Κι ενώ αυτό αποτελεί αναμφισβήτητα ένα θετικό γεγονός για το Γαλάτσι, στην πόλη έχει αναπτυχθεί μια συζήτηση αναφορικά με την απόφαση της δημοτικής αρχής να ακυρώσει το φετινό θερινό camp για παιδιά, που εδώ και χρόνια υλοποιείται τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο και έχει αγκαλιαστεί τόσο από εκείνα όσο και από τους γονείς τους. Η μη υλοποίηση φέτος του θερινού Camp συνδέεται άμεσα με την έναρξη των εργασιών κατεδάφισης του παλιού Κλειστού και την προετοιμασία του εργοταξίου για το νέο έργο. Από τη μία πλευρά, η διοίκηση του Δήμου υποστηρίζει ότι πρόκειται για αναγκαία επιλογή ασφάλειας κι από την άλλη αντιπολιτευόμενες δημοτικές παρατάξεις αλλά και δημότες ασκούν κριτική ότι η απόφαση αυτή στερεί από δεκάδες παιδιά μια αγαπημένη και χρήσιμη θερινή δραστηριότητα, η οποία τα προηγούμενα χρόνια αποτελούσε σημείο αναφοράς για τη δημιουργική απασχόληση των μικρών παιδιών κατά τους θερινούς μήνες. Όσοι αντιδρούν στην απόφαση της δημοτικής αρχής να μην γίνει το Camp, υποστηρίζουν ότι θα μπορούσαν να είχαν εξεταστεί εναλλακτικές λύσεις ή προσωρινές μεταφορές της διοργάνωσης σε άλλους χώρους, ώστε να μην υπάρξει πλήρης διακοπή του προγράμματος.
Είναι αλήθεια πως πρόκειται για ένα ζήτημα που επηρεάζει την καθημερινότητα των οικογενειών της πόλης μας και μάλιστα σε μια χρονική συγκυρία όπου τα σχολεία δεν λειτουργούν και τα παιδιά θα πρέπει να περάσουν δημιουργικό χρόνο πριν φύγουν για διακοπές τον Αύγουστο. Ωστόσο, τίθεται εύλογα το ερώτημα: υπάρχει άραγε «σωστός χρόνος» όταν πρόκειται για ένα τόσο μεγάλο έργο υποδομής που αφορά το μέλλον της πόλης μας;
Βέβαια, σε κάθε περίπτωση, η δημοτική αρχή οφείλει να διατηρεί την ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο και στη διατήρηση της κοινωνικής λειτουργίας της πόλης με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για τους δημότες και κυρίως για τα παιδιά που επηρεάζονται άμεσα από τέτοιες αποφάσεις.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ
Τον Σεπτέμβριο του 2024 ο «Παλμός» είχε παρουσιάσει τη μελέτη και την αρχιτεκτονική πρόκληση του έργου της ανέγερσης του νέου Κλειστού Γυμναστηρίου στο Άλσος Βέικου.
Το έργο φέρει τον τίτλο «Κύαθος: Κλειστό Γυμναστήριο Καλαθοσφαίρισης με φέροντα οργανισμό από Σύνθετη Ξυλεία» και αφορά την ολική ανακατασκευή του κλειστού γυμναστηρίου και προβλέπει τη δημιουργία ενός νέου αθλητικού χώρου συνολικής επιφανείας 4.000 τ.μ. Ο προϋπολογισμός του ανέρχεται στα 15 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 10 εκατομμύρια χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης» και τα υπόλοιπα 5 εκατομμύρια από την Περιφέρεια Αττικής.
Την οριστική αρχιτεκτονική μελέτη εκπόνησε η KAAF – Kitriniaris Associates Architecture Firm για λογαριασμό του Δήμου Γαλατσίου, ενώ φορέας υλοποίησης είναι η Αναπτυξιακή Προοπτική Μ.Α.Ε. – Αναπτυξιακός Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στη μελέτη συνεργάστηκαν οι αρχιτέκτονες Αλέξανδρος Κιτρινιάρης και Σωτήρης Μοναχογιός, τη στατική μελέτη ανέλαβε ο Ζαννής Κοντέας, ενώ την τοπιακή μελέτη εκπόνησαν οι Αλέξανδρος Κιτρινιάρης και Γιώργος Βερναρδάκης. Σύμβουλος του έργου είναι ο ομότιμος καθηγητής του Ε.Μ.Π. Παναγιώτης Τουλιάτος.
Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ορίζοντα ολοκλήρωσης 24 μηνών από την υπογραφή της σύμβασης με τον ανάδοχο. Οι πρώτοι έξι μήνες αφορούν τις υποδομές, τα δίκτυα, την προετοιμασία του εργοταξίου και τη μελέτη εφαρμογής. Θα ακολουθήσουν οι εργασίες για τον φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα και την παραγωγή του ξύλινου φέροντα οργανισμού, ενώ στη συνέχεια θα γίνει η συναρμολόγηση της σύνθετης ξυλείας, οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις και τέλος η διαμόρφωση του αγωνιστικού χώρου, των αποδυτηρίων, των διοικητικών χώρων και του περιβάλλοντος χώρου.
Το νέο γυμναστήριο θα αντικαταστήσει το υφιστάμενο ξύλινο κτήριο, το οποίο έχει κριθεί κατεδαφιστέο λόγω αδυναμίας πιστοποίησης των δομικών του υλικών με βάση τα σύγχρονα πρότυπα ασφαλείας. Μέρος των υλικών του παλιού γυμναστηρίου θα ανακυκλωθεί και θα επαναχρησιμοποιηθεί στο νέο κτήριο ως μη φέροντα ξύλινα στοιχεία, όπως επενδύσεις, περσίδες και ειδικές κατασκευές.
Η αφετηρία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης προέκυψε από την συρραφή της μορφής και της λειτουργίας του κατασκευαστικού συστήματος του κελύφους από σύνθετη δομική ξυλεία, το οποίο συνδέεται εννοιολογικά με τον «κύαθο», μία μορφή αρχαίου κυπέλλου. Η μορφή των στοιχείων της όψης του κελύφους έχει αναφορά στην κυπελλοειδή ταξιανθία και τον γαλακτώδη χυμό που εκκρίνουν οι βλαστοί και τα φύλλα του φυτού της Γαλατσίδας του γένους Euphorbia, το οποίο υπάρχει σε αφθονία στην Ελλάδα με περισσότερα από 40 είδη.
Το νέο κτήριο αφενός εδράζεται σε μια βάση – podium, από οπλισμένο σκυρόδεμα για τα τμήματα που βρίσκονται κάτω από την τελική στάθμη του αγωνιστικού χώρου, με εκτόνωση στον πεζόδρομο και αφετέρου μορφώνεται από στοιχεία ξύλου για τα τμήματα που βρίσκονται πάνω από την τελική στάθμη του αγωνιστικού χώρου και συγκεκριμένα, επικολλητή ξυλεία, αντιεπικολλητή ξυλεία και σταυρωτή επικολλητή ξυλεία. Ο ξύλινος φέροντας οργανισμός είναι οργανωμένος περιμετρικά του κλειστού γυμναστηρίου σε έναν ορθογωνικό κάνναβο γενικών διαστάσεων 45 μέτρα μήκος και 30 μέτρα πλάτος, με εμβάτη 5 μέτρα.
Πρόκληση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού ήταν η δημιουργία ενός βιοκλιματικού δομικού κελύφους το οποίο καθιστά το κτήριο μόνιμα υπό σκιά, ευνοεί τον φυσικό αερισμό, δροσισμό και φωτισμό, ανακυκλώνει το νερό από την στέγη και τις διαμορφωμένες επιφάνειες για άρδευση, ευνοεί την άμιλλα, τον υγιή ανταγωνισμό και διάγει την ιδέα του «ευ αγωνίζεσθαι», χρησιμοποιεί φυσικά δομικά ανακυκλώσιμα υλικά με γνώμονα την τριπλή μεθοδολογία των αρχών της αειφορίας, εμπλουτίζει την υφιστάμενη μεσογειακή ελληνική χλωρίδα του Άλσους και τέλος εντάσσεται στο παγκόσμιο δίκτυο βιώσιμων κατασκευών ελαχιστοποιώντας το οικολογικό του αποτύπωμα με την παράλληλη αύξηση της θετικής του επίδρασης στο περιβάλλον.
Για την κατασκευή του κλειστού γυμναστήριου απαιτούνται συνολικά 2.000 κυβικά ξυλείας, δηλαδή 1.460 ώριμα δένδρα από πιστοποιημένα καλλιεργήσιμα δάση βιώσιμης διαχείρισης με στόχο να παράγονται περίπου 50 έργα αντίστοιχης κλίμακας κάθε ημέρα, σύμφωνα με τον ρυθμό ανάπτυξης των δασών της Ελλάδας από το 2000 εως το 2020.
