Γράφει ο ΙΚΑΡΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Διαβάσαμε στον «Παλμό» για τη συζήτηση και την ψηφοφορία στο Δημοτικό Συμβούλιο σχετικά με την δημιουργία υπόγειου πάρκινγκ στην κεντρική πλατεία που θα δημιουργηθεί / δημιουργείται, μετά την αγορά και κατεδάφιση των κτισμάτων, στο Παλιό Τέρμα.
Το θέμα συζητήθηκε το Σάββατο 30/5/26 στην καθιερωμένη «συνεδρίαση» στο Ίντερνετ Cafe από την «Τοπική Πολυφωνική Συνέλευση (ΤΟ.ΠΟ.Σ. ΙΝΤΕΡΝΕΤ), όπου, πέραν άλλων, παραβρέθηκε και ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης.
Διαφορετικές οι απόψεις και η θέση των συμμετεχόντων ως προς τα πάρκινγκ.
Μπορεί να ακούγεται «λογικό» το επιχείρημα της δημιουργίας πάρκινγκ κάτω από τις πλατείες, όμως πόσο ανταποκρίνεται στις σημερινές κοινωνικές ανάγκες αλλά κι αυτές που θα έχουν διαμορφωθεί μετά από χρόνια;
Α. Κοινή διαπίστωση η διαρκώς αυξάνουσα πλημμυρίδα των ΙΧ στην Αττική.
«Δεν χωράει άλλα αυτοκίνητα το λεκανοπέδιο» απολογήθηκε ο υπουργός Χρυσοχοΐδης όταν, προ μηνός, η σε απόσταση από τα πραγματικά προβλήματα κυβέρνηση, ανάγγειλε ότι θα … αντιμετωπίσει το κυκλοφοριακό!
Β. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα εισάγοντα 130.000 – 150.000 αυτοκίνητα και μερικές 100/άδες τουλάχιστον φθάνουν και στο Γαλάτσι.
Γ. Όλες οι άκρες της πόλης μας, ακόμη και δασικές – αναδασωτέες εκτάσεις έχουν μετατραπεί σε μάντρες παρκαρισμένων αυτοκινήτων.
Δ. Παρότι έχει ανοίξει κουβέντα σε Ε.Ε. για αποσυμφόρηση αυτοκινήτων, κανένα δραστικό – πρακτικό μέτρο έχει αναληφθεί. Άλλωστε υπάρχει εμφανής αδυναμία του πολιτικού συστήματος να προβλέψει και να λάβει μέτρα πριν το πρόβλημα γίνει μη αντιμετωπίσιμο. Είναι εμφανές τώρα ότι στην Ελλάδα η πολιτική που κυριάρχησε ήταν ενάντια στο τραίνο και δημόσια μέσα μεταφοράς και υπέρ του Ι.Χ. αυτοκινήτου γιατί αποφέρει έσοδα στο δημόσιο ταμείο!
Ε. Κάποιοι πιστεύουν ότι το ΜΕΤΡΟ που η πρόβλεψη ολοκλήρωσης των έργων συνεχώς … επιμηκύνεται (πέραν του 2036) αποτελεί το τέλειο φάρμακο.
Μέχρι τότε με την αθρόα εισαγωγή Ι.Χ, όσα πάρκινγκ κι αν κατασκευαστούν, ποιος μπορεί να προβλέψει τι θα έχει συμβεί;
ΣΤ. Αλλά κι αν φθάσουμε εκεί και δεν έχει σημειωθεί …έκρηξη, με το ΜΕΤΡΟ σε λειτουργία, ποιος μπορεί να προβλέψει την εικόνα όχι μόνον ως προς την πληρότητα των επ’αμοιβή ( ; ) θέσεων στα υπόγεια πάρκινγκ, αλλά και στην επιφάνεια ή στις άκρες της πλατείας και στους παρακείμενους χώρους; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι σταθμοί θα είναι κατάφωτοι, οι συρμοί σύγχρονοι χωρίς οδηγό, μία αίσθηση πολυτέλειας και αρχοντιάς. Παραπέρα; Πίσω στις γειτονιές της πόλης;
Συμπέρασμα 1:
Τα όποια πάρκινγκ δημιουργηθούν δεν πρόκειται να απορροφήσουν τα συνεχώς εισαγόμενα στην κυκλοφορία καινούργια και παλιά αυτοκίνητα. Παράλληλα με μία πραγματική – ριζοσπαστική πολιτική προώθησης της δημόσιας συγκοινωνίας, άλλες ριζοσπαστικές λύσεις επιβάλλονται που το τρέχον κοντόφθαλμο πολιτικό σύστημα αδυνατεί να δει, δεδομένου ότι ο ορίζοντάς του περιορίζεται στον χρονικό ορίζοντα της ατομικής – προσωπικής σταδιοδρομίας των «επιβαινόντων».
Κάποιοι θα αντιτείνουν; Ποια η λύση; Λύση χωρίς κόστος, δυσαρέσκειες, αντιδράσεις, με απαγορεύσεις, δεν υπάρχει. Οπωσδήποτε να σκάβεις τις όποιες εναπομείνασες πλατείες, δεν είναι βιώσιμη λύση. Ίσως εντοπίσουμε τη λύση αν σταθούμε σε ένα κεντρικό δρόμο συγκεκριμένης κατεύθυνσης και συγκεκριμένες ώρες (έναρξη – λήξη εργασίας) και σημειώσουμε τον αριθμό των διερχόμενων αυτοκινήτων με ένα μόνο επιβάτη. Τον οδηγό! Και θυμηθούμε τι έκαναν οι Γιαπωνέζοι πριν 30 – 40 χρόνια για να προλάβουν την οξύτητα του προβλήματος.
Συμπέρασμα 2:
Η πραγματικότητα της κυκλοφοριακής πύκνωσης που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας και συνεχίζει εντεινόμενη, δεν ξορκίζεται με εξαγγελίες και ημίμετρα που η νεοφιλελεύθερη οικονομία της ασύδοτης ιδιωτικής πρωτοβουλίας, επιχειρεί σε μία εντελώς ανοργάνωτη κοινωνία των πρόσκαιρων ισορροπιών.
Συμπέρασμα 3:
Η χώρα όπου η «παραγωγικότητα» βρίσκεται πολύ κάτω από 55% (μείον) έναντι των χωρών της Ε.Ε., με αναπόφευκτα βαθιά ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, δεν μπορεί να αισιοδοξεί για πρόοδο και απεξάρτηση, όταν καθημερινά οι παραγωγικές δυνάμεις, οι συντελεστές της παραγωγής (εργαζόμενοι – υπηρεσίες …) αντί παραγωγικής ενασχόλησης, βρίσκονται καθηλωμένοι στους αδιάβατους δρόμους της πρωτεύουσας, μισής Ελλάδας.
Αποκέντρωση ρε! Έστω τώρα που ερημώνεται η ύπαιθρος και το δημογραφικό δείχνει τα δόντια του!!!
