Γράφει ο Γιώργος Πένταρης
Όσο υπήρχε το δίπολο ΝΑΤΟ – Σύμφωνο Βαρσοβίας, υπήρχε η λεγόμενη «Ισορροπία του Τρόμου», που ως όρος εμφανίστηκε επί προεδρίας Νίξον με ΥΠΕΞ Κίσινγκερ. Η ανατροπή του σοσιαλιστικού κόσμου και η διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, διατάραξε αυτή την ισορροπία γιατί παρέμεινε το ΝΑΤΟ ως μόνος πόλος, αντίθετα με τις προσδοκίες πολλών για την αυτοδιάλυσή του.
Μέχρι τότε η κυριαρχία της Αμερικής στηριζόταν στις συμφωνίες λήξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και, ως υπερδύναμη, ήταν η ομπρέλα της Δυτικής Ευρώπης απέναντι στην δύναμη της ΕΣΣΔ. Επειδή κατέρρευσε το αντίπαλο δέος, το ΝΑΤΟ έμεινε χωρίς αντικείμενο και έγινε κατά κάποιο τρόπο «εγκεφαλικά νεκρό», όπως είχε πει ο Μακρόν. Παράλληλα ο Τραμπ, στο πλαίσιο της πολιτικής του, βλέποντας ότι για την Αμερική δεν υπήρχε κίνδυνος από την Ρωσία, άρχισε να εκβιάζει τις χώρες του ΝΑΤΟ και λόγω Ουκρανικού, που η Αμερική προκάλεσε, να αυξήσουν τους προϋπολογισμούς τους για εξοπλιστικά προγράμματα, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για επανεξοπλισμό της Ευρώπης – γεγονός που δεν ξέρουμε που θα μας βγάλει.
Πριν χρόνια είχα γράψει ένα άρθρο στον ΠΑΛΜΟ με τίτλο «Η Κίνα σε βραχεία κεφαλή με την Αμερική», θέλοντας να τονίσω την Κινέζικη ανάπτυξη. Την καυτή ανάσα του Κινέζικου δράκου ένιωσε ο Τραμπ και άρχισε τον χορό των αλλοπρόσαλλων δηλώσεών του για προστατευτισμό με αύξηση των δασμών, πόλεμο για τα τσιπάκια της Τεχνητής Νοημοσύνης σε επίπεδο γελοιότητας – αμετροέπειες του αλαζόνα θα λέγαμε.
Αυτή η αλαζονεία φάνηκε από διάφορες δηλώσεις που επηρέαζαν χρηματιστηριακές αξίες όπως Κίνα, Bitcoin, πετρέλαιο, μεγάλα κέντρα δεδομένων για την Τεχνητή Νοημοσύνη κτλ και είναι ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος για τον οποίον έχουν γράψει Αμερικάνικα ΜΜΕ ότι από αυτές τις δηλώσεις οι επιχειρήσεις του και οι φίλοι του έβγαλαν δισεκατομμύρια. Inside information (εσωτερική πληροφόρηση) λέγεται αυτό και τιμωρείται αυστηρά από τους Αμερικάνικους νόμους.
Η αλλοπρόσαλλη πολιτική του και η διαχρονική σύγκρουση του Ισραήλ με το Ιράν, τον οδήγησε να κηρύξει τον πόλεμο στο Ιράν, στις 9 του περασμένου Μάρτη, με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος και την καταστροφή του πυρηνικού του προγράμματος. Εκεί που νόμιζε ότι ως νέος Ιούλιος Καίσαρας θα έλεγε veni, vidi, vici (ήρθα, είδα, νίκησα) είναι ακόμη μπλεγμένος. Το Ιράν αποδείχτηκε σκληρό καρύδι με αποτέλεσμα να διαταραχτεί η ισορροπία στις χώρες του Κόλπου, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.
Το χειρότερο δεν είναι αυτό αλλά είναι η γελοιοποίηση που έχει υποστεί η Αμερική από τις αλαζονικές επιθετικές ενέργειες. Εδώ ο Τραμπ αποδείχτηκε ψεύτης απέναντι στον Αμερικάνικο λαό γιατί ψηφίστηκε ως ο ηγέτης που όχι μόνο θα σταματήσει τους πολέμους, αλλά και δεν θα ξεκινήσει νέο πόλεμο. Το …πίστευε τόσο πολύ που άλλαξε το όνομα του «Υπουργείου Αμύνης» σε «Υπουργείο Πολέμου». Η σημειολογία της αλλαγής είναι προφανής, αλλά εκείνο όμως που είναι δυσδιάκριτο είναι το ψυχολογικό μέρος.
Ένας πόλεμος χρειάζεται ηγέτη και για να αισθανθεί ο Πρόεδρος ηγέτης πρέπει να αντιμετωπίζει τον πόλεμο κάτι σαν τον Τσώρτσιλ – για να μην πω Χίτλερ. Αυτή την τακτική την οργάνωσε συστηματικά όχι μόνο με την αλλαγή του ονόματος του Υπουργείου, αλλά και με την ανατροπή της συμφωνίας Ομπάμα – Ιράν για τον έλεγχο των πυρηνικών, με την υποστήριξη των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων στο Ιράν που κατέληξαν τελικά σε σφαγή, με το σχέδιο ειρήνευσης της Γάζας και την δημιουργία της σε Μαϊάμι της Ανατολικής Μεσογείου κτλ. Σε αυτόν τον πόλεμο το σύνθημα MAGA (=Make America Greate Again) κατέληξε να γίνει αστείο, Joke όπως λένε οι Αμερικανοί.
Πριν τον πόλεμο, στα Στενά του Ορμούζ υπήρχε καθεστώς ελεύθερης ναυσιπλοΐας, το οποίο ήδη έχει ανατραπεί και στην ουσία είναι υπό τον έλεγχο του Ιράν και δεν πρόκειται να αλλάξει. Η τελευταία αμετροέπεια του Προέδρου ήταν ότι κάθε καράβι θα πλήρωνε φόρο στην Αμερική το 20% της αξίας του φορτίου ως προστασία διέλευσης!!! Τέτοιου είδους φόροι προστασίας είναι ενδημικοί στην Αμερική…
Μετ’ ού πολύ, που λένε στην καθαρεύουσα, άλλαξε και ο φόρος, έγιναν επενδύσεις και δεν συμμαζεύεται. Τώρα περιμένουμε τους χίλιους πυραύλους που θα πλήξουν το Ιράν. Η ουσία είναι ότι από αυτή τη σύγκρουση η πολεμική βιομηχανία της Αμερικής ξεσκούριασε. Μειώθηκαν δραστικά τα αποθέματα, πύραυλοι κτλ, και οι μηχανές πήραν μπροστά για την αναπλήρωσή τους. Φαντάζομαι ότι το χαρτοφυλάκιο των επιχειρήσεών του θα είναι packed (παραφουσκωμένο) από μετοχές των πολεμικών βιομηχανιών.
Η έκφραση «υπάρχουν και χειρότερα» συμβαίνει και εδώ. Το χειρότερο λοιπόν δεν είναι ο πόλεμος, αλλά ο ενεργός υποβιβασμός των θεσμών που έδωσαν τον σύγχρονο μεταπολεμικό χαρακτήρα στον Δυτικό κόσμο που ζει μέσα σε συνεχή ευμάρεια για πάνω από 60 χρόνια. Η Τραμπική αλαζονεία υπονομεύει τον ΟΗΕ, που έχει καταλήξει να μην έχει καμιά επίδραση στην διεθνή σκηνή, υπονομεύει τον ΠΟΥ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το ΝΑΤΟ, την χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Διεθνές Δίκαιο κτλ. Ειδικά η υπονόμευση του Διεθνούς Δικαίου γίνεται λίαν επικίνδυνη γιατί αρχίζει να κυριαρχεί στον κόσμο ο νόμος του ισχυρότερου.
Μας εμφανίζεται ο Προεδράρας ως νέος Σούπερμαν, μόνο που ο γήινος πατέρας του Σούπερμαν όταν είδε τις υπερφυσικές του δυνάμεις, του είπε ότι «η μεγάλη δύναμη έχει μεγάλες ευθύνες για την ορθή χρήση της». Η απαίτηση του Τραμπ για αύξηση των πολεμικών δαπανών των Ευρωπαϊκών κρατών μελών του ΝΑΤΟ, η αδυναμία τους να αντιδράσουν απέναντι στην Αμερική, αλλά και η άρνησή τους να έχουν πλήρεις στρατιωτικές δυνάμεις, ρίχνουν την Ευρώπη στην στρατιωτική αγκαλιά της Τουρκίας. Αυτό είναι το συμπέρασμα από την τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία. Έτσι εξηγείται και η σιγή ιχθύος της Κάλλας και τα στραβά μάτια για την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία, όπου δεν υπάρχει κράτος δικαίου ούτε και δημοκρατία παρά μόνο ο αυταρχισμός ενός ηγέτη που εκλέγεται με ελεγχόμενη από αυτόν αντιπολίτευση.
Εν κατακλείδι, η μέχρι τώρα θητεία του Τραμπ συνεχίζει την αποτυχημένη εξωτερική πολιτική της Αμερικής. Αποτυχίες στο Ιράκ, αποτυχίες στο Αφγανιστάν, αποτυχίες στη Συρία, τώρα αποτυχίες στο Ιράν, εγκατάλειψη των Κούρδων, εγκατάλειψη των Ιρανών αντιστασιακών και την ίδια στιγμή ζητά από την FIFA να ανακαλέσει την τιμωρία του Φολαρίν Μπαλογκάν… H FIFA βέβαια ως οσφυοκάμπτης δέχτηκε το αίτημα του μεγάλου αρχηγού των Ινδιάνων, αλλά το Βέλγιο πήρε την εκδίκησή του!
