Η πολυνομία και η διασπορά αρμοδιοτήτων είναι ένας από τους λόγους της γραφειοκρατίας που επικρατεί στο δημόσιο τομέα. Μια γραφειοκρατία η οποία, όπως έχει αποδειχθεί, είναι αντιπαραγωγική και μη φιλική προς τους πολίτες.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα σοβαρά θέματα αλλά και στα πιο απλά, όπως για παράδειγμα, οι στάσεις των λεωφορείων για το καθεστώς των οποίων πρόκειται να βάλει τάξη ο Ν. 5290/2026. Μέχρι σήμερα τις αρμοδιότητες για τις στάσεις των λεωφορείων τις έχουν οι εξής φορείς:
– Ο ΟΑΣΑ καθορίζει τη θέση της κάθε στάσης,
– η εταιρεία ΟΣΥ (Οδικές Συγκοινωνίες) τοποθετεί την κολώνα με την ονομασία της στάσης και τα δρομολόγια και
– οι δήμοι είναι υπεύθυνοι για την εγκατάσταση και τη συντήρηση των στεγάστρων, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που θέτει ο ΟΑΣΑ.
Πολλοί δήμοι αναθέτουν τη συντήρηση των στεγάστρων σε διαφημιστικές εταιρείες οι οποίες λαμβάνουν ως αντάλλαγμα την εμπορική εκμετάλλευσή τους. Αυτό έχει ως αποτελεσμα οι στάσεις με μεγάλη εμπορική αξία να συντηρούνται και οι υπόλοιπες να παραμένουν στο μαύρο τους το χάλι (βλ. φωτο).
Το νέο θεσμικό πλαίσιο καθορίζει ότι ο ΟΑΣΑ θα μπορεί να καλεί τους δήμους να αποκαταστούν τις φθορές που εντοπίζει. Αν ο Δήμος δεν ανταποκρίνεται, τότε ο ΟΑΣΑ θα αναλαμβάνει ο ίδιος τη συντήρηση μαζί με την εμπορική εκμετάλλευση της στάσης. Παρέχεται όμως και η δυνατότητα στους δήμους να μην αναλάβουν την ευθύνη της συντήρησης, υπογράφοντας όμως και τη σύμβαση παραχώρησης στον ΟΑΣΑ. Σε αυτή την περίπτωση, θα συνεχίσουν να λαμβάνουν ποσοστό από την εμπορική εκμετάλλευση των στάσεων η οποία θα κυμαίνεται περίπου στο 30%.
Όποιος κι αν έχει την ευθύνη, το θέμα είναι ότι οι στάσεις των λεωφορείων θα πρέπει να σταματήσουν να έχουν την εικόνα τριτοκοσμικής χώρας. Οι επιβάτες που περιμένουν με υπομονή να επιβιβαστούν για να πάνε στη δουλειά τους ή στον όποιο προορισμό τους δικαιούνται οι στάσεις να είναι καθαρές και τα λεωφορεία να έρχονται στην ώρα τους.
