Γράφει ο Γιώργος Πένταρης
Η ιαχή «η Πόλις εάλω» για την πτώση της Βασιλεύουσας στο Ισλάμ των Οθωμανών είναι κατάλληλη για να εκφραστεί με δυο λέξεις η κατάσταση στη Γαλλία. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν φαινομενικά από τις διαμαρτυρίες – απεργίες των μαθητών για υποχρηματοδότηση της παιδείας, αλλά όπως ο λύκος που χαίρεται στην αναμπουμπούλα, μπήκαν στο χορό διάφορες ομάδες άλλων συμφερόντων. Μια δεκαεννιάχρονη διαδηλώτρια, η «Λολά», όπως δήλωσε το όνομά της, είπε ότι: «Αγωνιζόμαστε επειδή το κόστος ζωής είναι δυσβάσταχτο, επειδή οι τιμές των καυσίμων είναι υπερβολικά υψηλές, επειδή μαθητές λυκείου δέχονται βίαιες επιθέσεις και τραυματίζονται σε ολόκληρη τη χώρα, μόνο και μόνο επειδή προσπαθούν να διαδηλώσουν και να ζητήσουν περισσότερους εκπαιδευτικούς και αξιοπρεπείς συνθήκες μάθησης».
Εκ πρώτης όψεως, τα αιτήματα που εκφράζονται από την Λολά είναι λογικά και νομίζω ότι χρήζουν μιας μικρής ανάλυσης. Έθεσε το ζήτημα της ακρίβειας που είναι γεγονός και όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στη χώρα μας και είναι το κύριο επιχείρημα της αντιπολίτευσης. Η ακρίβεια είναι γεγονός, αλλά κανείς δεν αναλύει σε βάθος τους λόγους. Η επιδερμική ανάλυση της αριστεράς ότι φταίνε τα μονοπώλια δεν αρκεί να μας την εξηγήσει, επειδή το πρόβλημα δεν είναι μονοδιάστατο. Η ακρίβεια είναι μια έννοια σχετική και κυρίως αντιστρόφως ανάλογη με τις απολαβές των εργαζομένων. Πιο λιανά, αν οι μισθοί είναι διαχρονικά σταθεροί και από την άλλη αυξάνονται οι τιμές των προϊόντων, λόγω αύξησης των τιμών πρώτων υλών, μεταφορικών, ενέργειας, φορολογίας κτλ τότε λέμε ότι έχουμε ακρίβεια. Αν παίρναμε διπλάσια απ’ ό,τι παίρνουμε, τότε τα πράγματα δεν θα μας φαίνονταν ακριβά. Παρεμβάσεις σε αυτό το σημείο χρειάζονται, αλλά δεν έχω δει πουθενά μια σοβαρή ανάλυση για την ακρίβεια, γιατί μόνο τότε θα μπορεί να δοθεί λύση. Η Λολά αναφέρεται και στις τιμές των καυσίμων και στην ουσία το αίτημά της εμπίπτει γενικότερα στην ακρίβεια.
Εδώ θα περίμενα σε όλες τις κινητοποιήσεις να υπάρχει καταδίκη της Αμερικής και της εχθρικής πολιτικής της απέναντι σε όλον τον κόσμο. Στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω ότι καταδίκη της πολιτικής του Τραμπ δεν υπάρχει σε κανένα από τα ΜΜΕ της Ελλάδας ή σπανίως και ακροθιγώς αναφέρεται.
Για το αίτημα των μαθητών για χρηματοδότηση της παιδείας φαίνεται εύλογο αλλά απ’ ό,τι γνωρίζω δεν υπάρχει έλλειψη χρηματοδότησης όσο η καλή διαχείριση των κονδυλίων. Στη Γαλλία ο προϋπολογισμός του 2026 για την παιδεία ανέρχεται στα 63 δισ. ευρώ και για το επόμενο έτος στα 64 δισ. και αν βάλουμε και άλλες πηγές χρηματοδότησης, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση, οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, ο προϋπολογισμός φτάνει περί τα 200 δισ. ευρώ, ήτοι το 6,7% του ΑΕΠ ενώ στην Ελλάδα είναι το 3,3% του ΑΕΠ. Να σημειωθεί εδώ ότι το 32% του προϋπολογισμού της παιδείας στη Γαλλία πάει στις συντάξεις των εκπαιδευτικών και εδώ αποκαλύπτεται ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Δυτικός κόσμος, αυτό της γήρανσης του πληθυσμού και της υπογεννητικότητας σε αντίθεση με το μουσουλμανικό στοιχείο που αυξάνεται στις φιλοξενούσες χώρες με ραγδαίους ρυθμούς.
Η αύξηση του μουσουλμανικού κυρίως στοιχείου στα κράτη της πρώην Δυτικής Ευρώπης έχει αρχίσει ήδη να γίνεται εμφανής και να δημιουργεί πολλά προβλήματα ειρηνικής συμβίωσης. Παρακολούθησα από την Γαλλική τηλεόραση, το TV5, τις διαδηλώσεις κι αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι οι μαθητές καπελώθηκαν από διάφορα άλλα στοιχεία που επιβουλεύονται την Δυτική Δημοκρατία. Από την μια μεριά οι «Αντιφά» όπως αυτοαποκαλούνται και από την άλλη οι μουσουλμάνοι με Παλαιστινιακές σημαίες.
Συγκεκριμένα είδα πολυπληθή ειρηνική διαδήλωση μαθητών που κατέληξε σε συγκρούσεις έχοντας αιτία την ρίψη μολότοφ από κουκουλοφόρους «Αντιφά». Ίδιους κουκουλοφόρους έχουμε και εδώ σε όλες τις διαδηλώσεις από τον Δεκέμβρη του 2008. Οι μουσουλμάνοι, όπως έλεγαν στις ειδήσεις, ήταν από φτωχές περιοχές του Παρισιού όπως το Saint Denis και αυτοί προέβησαν στις μεγάλες λεηλασίες. Το ηθικό έρεισμα των λεηλασιών ήταν ότι έκλεβαν τους καπιταλιστές, αλλά στην ουσία ήταν καταστήματα οικογενειαρχών που κοίταζαν να ζήσουν εαυτούς και τις οικογένειές τους και ήταν φιλικά διακείμενοι στους μετανάστες. Δεν σας θυμίζει η κατάσταση τα «Δεκεμβριανά του 2008» με αφορμή τον θάνατο του δεκαπεντάχρονου Γρηγορόπουλου; Να δούμε τώρα τι θα γίνει στις επόμενες εκλογές που θα ανέβει στον Προεδρικό θώκο η Λεπέν. Για τη Λεπέν, που δεν κρύβει την αντίθεσή της στην ΕΕ και στους μετανάστες, πολλοί αναλυτές τονίζουν ότι η πολύ πιθανή αναρρίχησή της στην Προεδρεία της Γαλλίας θα δημιουργήσει υπαρξιακό πρόβλημα στην ΕΕ, επειδή έχει στο πρόγραμμά της την μείωση του προϋπολογισμού της ΕΕ με δυσμενείς επιπτώσεις στα λιγότερο πλούσια κράτη μέλη της.
Στη Γαλλία, όπως γνωρίζουμε, έχει μπει δυναμικά και ο Μελανσόν που στην ουσία είναι ο Τσίπρας του 2015. Ονειρεύεται μια νέα κατάληψη «των Χειμερινών Ανακτόρων» από τους Μπολσεβίκους το 1917 και δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτού του είδους τα κινήματα δεν έχουν ιδεολογικό έρεισμα και κάλλιστα μπορούν να στραφούν εναντίον του σε περίπτωση νίκης του στις εκλογές του 2027. Οι περισσότεροι διαδηλωτές μη μαθητές θεωρούν ότι όλες οι κυβερνήσεις είναι ίδιες και εφ’ όσον εκπροσωπούν το κράτος αυτοί θα οργανώνουν αντικρατικές δράσεις.
Εντυπωσιάστηκα με δύο αιτήματα των μαθητών που υποστηρίζονται από το ακροαριστερό «Union syndicale lycéenne», και αυτά είναι η μείωση του ωρολογίου προγράμματος και η κατάργηση της «στρεσογόνου και επιλεκτικής» πλατφόρμας εισαγωγής στα ΑΕΙ. Βλέπουμε και εδώ ότι επικράτησε η ιδέα της αριστεράς περί ήσσονος προσπάθειας. Οι μαθητές του Δυτικού κόσμου φαίνονται κουρασμένοι και θέλουν να παραδώσουν την γνώση σε ανερχόμενους άλλους όπως οι Κινέζοι, οι Ινδοί και θρησκευτικά οι μουσουλμάνοι. Θυμάστε τον Καρανίκα του ΣΥΡΙΖΑ που είχε στείλει την αριστεία στο πυρ το εξώτερο; Το ίδιο συμβαίνει τώρα και στην Γαλλία που υποδαυλίζεται από την αριστερά του Μελανσόν.
Όπως λένε οι της αριστεράς, η βία των διαδηλωτών είναι αποτέλεσμα, όχι αίτιο, του «δόγματος επιβολής του νόμου» εκ μέρους του αυταρχικού κράτους. Οι «μικρο-πιτσιρικάδες και οι μεγαλο-πιτσιρικάδες κατά τον τέως υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ Βούτση», έχουν τα δίκια τους. Πρόκειται για άκρως απλοϊκή και ξεπερασμένη αντίληψη. Δεν υπάρχει «πολιτική» στη βία των εκεί διαδηλώσεων. Η βία οφείλεται σε ένστικτα που απελευθερώνονται από το μίσος για τη Γαλλία κι από την προσωπική αποτυχία του καθενός, που αποδίδεται μέσω του αγελαίου πνεύματος στον καπιταλισμό, στην Ευρώπη, στην προεδρία, στο κατεστημένο (που είναι αριστερό), στο Ισραήλ, στις ελίτ κτλ, δηλαδή «φύρδην – μίγδην». Την κατάσταση επιδεινώνει η υποβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου, το οποίο θέλουν να υποβαθμίσουν περεταίρω και η συμμετοχή στα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία επικυρώνουν την άγνοια, τον φανατισμό και την απαίτηση για άμεση ικανοποίηση όλων των ατομικών επιθυμιών (δικαιωματιστές).
Κλείνοντας θέλω να σημειώσω τον κίνδυνο που άρχισε να διαφαίνεται, όπως προανέφερα, στην πρώην Δυτική Ευρώπη. Το μουσουλμανικό στοιχείο εκτός της ταχύτατης αύξησής του, παραμένει μη κοσμικό και στα χιλιάδες τζαμιά της Ευρώπης εκτρέφεται ένας Δούρειος Ίππος που, όταν μεγαλώσει, θα είναι πολύ αργά.
