Πέτρος Λαρδάς,Ζωγράφος:Ολοι άνθρωποι είναι προικισμένοι με κάποιο δώρο αρκεί να το ανακαλύψουν

Συνεχίζει να εκθέτει έργα του σε
εκθέσεις στο εξωτερικό (∆ανία, Αγγλία) αλλά και στην Ελλάδα. Από τις
πιο πρόσφατες συµµετοχές του, η
13η ατοµική του έκθεση στη Μεγάλη
Ροτόντα του Μνηµείου των Πηγών
Καλλιθέας Ρόδου µε τίτλο «Θάλασσες και Μουσικοί του δρόµου».
Από το 2011 έχει µόνιµη έκθεση
στην Παλιά Πόλη της Ρόδου στην
Rhodes Gallery – Greek Gold, Kasiotis
www.rhodesgallery.gr.
Η µέχρι τώρα δουλειά του ξεπερνά
τα 2.500 έργα (σε λάδια, ακρυλικά,
υδατογραφίες, παστέλ, µολύβι, κρύα
σµάλτα). Πολλά από αυτά βρίσκονται
σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα
και στο εξωτερικό, στο Πνευµατικό
Κέντρο του ∆ήµου Ιωαννιτών, στη
∆ηµοτική Πινακοθήκη Ρόδου καθώς
επίσης και σε πολλούς δηµόσιους οργανισµούς. Έχει φιλοτεχνήσει εξώ-
φυλλα βιβλία, περιοδικών, καρτ
ποστάλ και µουσικών CDs.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΜΑΙΡΗ ΓΚΙΩΝΗ – ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ

 Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στον τόπο γέννησής σας, στους Λειψούς της
όµορφης Καλύµνου;

Τα παιδικά µου
χρόνια ήταν µια µικρή περιπλάνηση
στα µικρά νησιά της ∆ωδεκανήσου.
Λειψοί, Σύµη, Λέρος και µετά Κάλυµνος (λόγω του επαγγέλµατος του
πατέρα µου  τελωνειακός). Στην Κάλυµνο τέλειωσα το ∆ηµοτικό. Ζωή
ανέµελη, και παιχνίδια µε τη θάλασσα. Το δέσιµο µε το θαλασσινό
στοιχείο έγινε άρρηκτο. Οι εικόνες
που προσλαµβάνεις, παραµένουν
ανεξίτηλες στην µνήµη. Μετά ο Πειραιάς και η Αθήνα. Γυµνάσιο, Λύκειο,
σπουδές στη ∆ηµοσιογραφία και στις
Πολιτικές Επιστήµες και ενασχόληση
µε τη Ζωγραφική και εργασία σαν
µουσικός. Το πρώτο µουσικό µας
συγκρότηµα και γνωριµίες µε ανθρώπους της Τέχνης.

 Μπορούµε να πούµε ότι
σας κέρδισε η ζωγραφική ολοκληρωτικά; Πώς ανακαλύψατε την
κλίση σας στη ζωγραφική;


Η ζωγραφική ήταν η λύτρωση, ο δικός µου κόσµος, το κα-
ταφύγιό µου κόντρα στην καθηµερινότητα της Τράπεζας στην οποία εργαζόµουν µετά τα φοιτητικά µου
χρόνια. Στα χρόνια της στρατιωτικής
µου θητείας ζωγράφιζα ακατάπαυστα, διακοσµώντας τους τοίχους
του στρατώνα αλλά και της Κύµης
από ένα έµπορο τέχνης που τα αγόραζε και τα πωλούσε.
Μετά η 1η Ατοµική µου Έκθεση
στο Πολιτιστικό της Παντείου. Από
εκεί και πέρα είχε ανοίξει ο δρόµος
των Εκθέσεων. Η επιβράβευση, το
φιλότεχνο κοινό, οι κριτικές, έδιναν
την ώθηση για νέα έργα, νέες εικα-
στικές αναζητήσεις και µιά δικαίωση
για τις ατέλειωτες ώρες στο εργαστήρι. Οι επιρροές από ένα θείο
στην Αµερική, Artemis Artemis, η
γνωριµία µε το έργο του και αργό-
τερα µε τον ζωγράφο Αλέξη Κακλα-
µάνο, υπήρξαν καθοριστικές.
∆ιάβαζα πολύ, βιβλία Τέχνης και επι-
σκεπτόµουν συχνά Μουσεία και αίθουσες τέχνης.

Πού εστιάζετε όταν ζωγραφίζετε;

 Συνήθως στην αποτύπωση
µιας καθηµερινής σκηνής που µε ελκύει. Άλλοτε στις εικόνες που µου
δηµιουργούνται διαβάζοντας ένα
ποίηµα.


Ποιά είναι η τεχνική σας;

 Η τεχνική µου, ή καλύτερα η
τεχνοτροπία µου, είναι κατά κύριο
λόγο Ιµπρεσσιονιστική. Επιλέγω τα
έντονα ή τα απαλά χρώµατα ανάλογα µε τη διάθεση που έχω όταν
ζωγραφίζω. Πολλές φορές επιχειρώ
και εξπρεσσιονιστικές προσεγγίσεις.

Ενδιαφέρεστε για τα συναισθήµατα που γεννώνται στα έργα
σας;

Αυτό είναι το µεγάλο ζητούµενο. Έργο Τέχνης είναι αυτό που
προκαλεί συναισθήµατα. ∆ουλεύω
πάνω σ΄αυτό και χαίροµαι όταν κάποιοι από το φιλότεχνο κοινό µου
λένε τι συναισθήµατα τους προκάλεσε ένα έργο µου. ∆ύσκολη υπό-
θεση και πολύ προσωπική για τον
καθένα. Το… παλεύω.

Ο ζωγράφος καλείται
ν’απεικονίσει στα έργα του τις
υπάρχουσες συνθήκες;


Όχι απαραίτητα. Συνήθως η
Τέχνη προηγείται της Ιστορίας και
αυτή είναι η µαγεία της. Όµως δεν
είναι κακό να απεικονίσει κάποιος µια
υπάρχουσα κατάσταση που τον βα-
σανίζει και θέλει να την αποτυπώσει
έστω και ιστορικά.

 Πώς βλέπετε την τέχνη
στην περίοδο της κρίσης;

Σε περιόδους κρίσης η Ιστορία έχει καταγράψει ότι οι Τέχνες
ανεβαίνουν και ανθούν. Τα αποτελέ-
σµατα φαίνονται µετά από χρόνια.
Βέβαια οι καλλιτέχνες υποφέρουν
µέσα στην οικονοµική και κοινωνική
κρίση. Όµως αυτή η βάσσανος
γεννά σπουδαία έργα.

   Οφείλει να έχει ενεργητικό
ρόλο ο καλλιτέχνης στην κοινωνία;


Επιβάλλεται. ∆ιαφορετικά
από που θα αντλεί ερεθίσµατα; Πώς