ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ ;
Αγαπητές και αγαπητοί φίλες και φίλοι
Πιστεύω ότι αυτή η ημερίδα είναι χρήσιμη, γιατί στά
πλαίσια καλοπροαίρετης συζήτησης , με την ανταλλαγή απόψεων, είναι
πιθανόν να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί
η Πατρίδα μας και νηφάλια να αποδεχθούμε η να απορρίψουμε
προτεινόμενους τρόπους διεξόδου από το τούνελ της οικονομικής μας
κρίσης ή καλύτερα της πτώχευσής μας σαν χώρας.
Θέλω από την αρχή να δηλώσω ότι η τοποθέτησή μου κινείται στον αντίποδα
των εισηγητών κ.κ. Λαπαβίτσα και Στρατούλη, που προτείνουν σαν λύση
στο πρόβλημά μας την έξοδο, σε αυτή τη φάση , της χώρας από την Ευρωζώνη
και την υιοθέτηση εκ νέου του Εθνικού μας νομίσματος , της Δραχμής.
Κρίνω σκόπιμο αρχικά να κάνω σύντομη αναφορά στους
γενικώτερους λόγους που οδήγησαν τους ευρωπαικούς λαούς στην δημιουργία
του κοινού μας νομίσματος και στη συνέχεια θα αναφερθώ διεξοδικά στα
δικά μας:
Αγαπητοί φίλοι, τίθεται το ερώτημα:
*
Γιατί η Ευρωπη έχει σήμερα Ευρώ; Μήπως γιατί ξύπνησαν κάποιο πρωί ,
πριν μερικές δεκαετίες, οι ηγέτες των μεγαλύτερων οικονομικά χωρών
της και είπαν, έτσι για να σπάσουν την μονοτονία τους , να εκχωρήσουν
το κυριαρχικό δικαίωμα έκδοσης νομισμάτων των χωρών τους;
*
Γιατί η Ευρώπη έβαλε το κάρο μπροστά από το άλογο, έκανε δηλαδή
οικονομική ένωση, χωρίς πρώτα να επιχειρήσει την πολιτική ένωση;
Η
απάντηση είναι: γιατί εκβιάστηκε. Η έκφραση δεν είναι δική μου,
αλλά την υιοθετώ πλήρως. Εκβιάστηκε από την ανεξέλεγκτη και ιδιοτελή
νομισματική πολιτική των ΗΠΑ από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Το συγκεκριμένο γεγονός είναι γνωστό και στους φοιτητές ακόμα των
οικονομικών σχολών και βεβαίως, στον κ. Λαπαβίτσα. Οι ΗΠΑ προσπάθησαν
και προσπαθούν να διατηρήσουν για το νόμισμά τους το χαρακτηριστικό
του ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΥ νομίσματος, απαραίτητου σε όλα
τα κράτη του πλανήτη για το παγκόσμιο εμπόριο.Το ανεκτίμητο αυτό
χαρακτηριστικό δίνει στις ΗΠΑ τη δυνατότητα να εκδίδουν όση
ποσότητα νέων χαρτονομισμάτων θέλουν για τις ανάγκες της ρευστότητάς
τους ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΘΩΡΙΖΕΤΑΙ αντίστοιχα η αξία του δολλαρίου, γιατί η
ζήτησή του είναι θηριώδης.(Ο φίλος μας ο Βαρουφάκης χαρακτήρισε τη ροή
αυτή «παγκόσμιο Μινώταυρο»). Το Ευρώ είναι εν δυνάμει
ανταγωνιστικό
νόμισμα του δολλαρίου και οι ΗΠΑ κάνουν και θα κάνουν ότι είναι δυνατόν
αρχικά για την αποδυνάμωση του και στην πορεία για την διάλυση της
ευρωζώνης. Η αρχή έγινε με το ΒRΕΧΙΤ από την Αγγλία, που είναι κοινό
«μυστικό» ότι αποτελεί το μακρύ χέρι των ΗΠΑ στην Ευρώπη.
Ο πόλεμος στο Ευρώ γίνεται σήμερα :
*
Μέσω προπαγάνδας με υποδαύλιση των εθνικιστικών αντανακλαστικών, τα
οποία οδήγησαν την Ευρώπη τον περασμένο αιώνα σε δύο παγκόσμιους
πολέμους, με κόστος ποταμούς αίματος.
* Με το να
προπαγανδίζεται ο « παράδεισος» του Προστατευτισμού και τι ειρωνεία, να
μιλάει γι αυτό ο Γκουρού της παγκοσμιοποίησης , οι ΗΠΑ !!! Το κάθε
Κράτος δηλ. μόνο του. Έτσι είναι τώρα καλύτερα για τον Ηγεμόνα. Θα
μας χειρίζεται και θα μας εκμεταλλεύεται ευκολότερα!!!
ΕΙΔΙΚΩΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Φίλες και φίλοι,
Η Δραχμή του GREXIT δεν θα είναι, δυστυχώς για
μας, η Δραχμή του 1990 και του 2000. Η αλλαγή νομίσματος σε μια
πτωχευμένη χώρα σαν τη δική μας είναι από μόνο του ένα σεισμικό γεγονός.
Θα πλεύσουμε σε νερά θολά και αχαρτογράφητα με πολλούς κορκόδειλους
από κάτω. Οι επιπτώσεις θα είναι απρόβλεπτες και πιθανόν πολύ- πολύ
δύσκολα διαχειρήσιμες. Μου προξενεί εντύπωση πού ενίοτε παρουσιάζεται
ότι με τη μετάβαση τώρα στο Εθνικό μας νόμισμα θα είναι ΑΜΕΣΩΣ
καλύτερα, όπως λένε οι αφίσσες στο δρόμο και ενίοτε με την άποψη ότι
ναι μεν θα περάσουμε στην αρχή δύσκολα αλλά στην πορεία θα τα
καταφέρουμε. Ετσι γενικά γιατί το θέλουμε εμείς!!!.
Προσωπικά πιστεύω , ότι σε περίπτωση εξόδου από την ευρωζώνη
με τη χώρα μας πτωχευμένη, μεταξύ άλλων θα συμβούν, με μεγάλη
πιθανότητα , τα παρακάτω:
* Η επιστροφή στη δραχμή τώρα είναι άλμα στο κενό χωρίς προστατευτικό δίχτυ από κάτω, και θα σημάνει πραγματική καταστροφή.
*
Το νέο νόμισμα θα υποτιμηθεί βίαια και άμεσα, που με συντηρητικούε
υπολογισμούς θα κυμαίνεται περίπου στο 60%, με προοπτική περαιτέρω
διολίσθησης. Η οριστική τιμή της νέας Δραχμής θα καθορισθεί από τις
αγορές ύστερα από αλλεπάλληλες υποτιμήσεις.
* Οι Έλληνες θα
χάσουν το μεγαλύτερο μέρος της αγοραστικής δύναμης των εισοδημάτων
τους (ειδικά οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοι).
* Οι τιμές των
εισαγομένων ειδών θα αυξηθούν στο ύψος των υποτιμήσεων. Πολλά εγχώρια
αγαθά θα ακολουθήσουν την αλματώδη άνοδο των τιμών, με δεδομένο ότι οι
περισσότερες πρώτες ύλες προέρχονται από το εξωτερικό.
* Γιά την
επανακυκλοφορία της δραχμής δεν μπορεί να γίνει καμμία
προπαρασκευαστική διαδικασία. Μόλις μαθευτεί ότι υπάρχει προοπτική
εξόδου από το Ευρώ θα κυριαρχήσει ΠΑΝΙΚΟΣ στη οικονομία. Όλοι θα
προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν το δυνατό περισσότερα ευρώ είτε για να τα
αποθηκεύσουν είτε να τα στείλουν έξω.
* Κερδοσκοπία, απάτες , αβεβαιότητα θα κυριαρχήσουν.
*
Ελληνικές επιχειρήσεις, που συναλλάσσονται με το εξωτερικό, θα βρεθούν
σε μία νύχτα με διπλάσια χρέη και αδυναμία λειτουργίας.
* Το
Δημόσιο χρέος θα ανεβεί σε δυσθεώρητα ύψη και ό,τι μέρος δεν κουρευθεί
ή αναδιαρθρωθεί δύσκολα θα αποπληρώνεται. Θυμίζω ότι ένα μεγάλο μέρος
του Δημοσίου χρέους (180 δις περίπου) είναι οφειλές σε κράτη μέλη της
ΟΝΕ με ότι αυτό συνεπάγεται στις διακρατικές μας σχέσεις.
* Η τροφοδότηση του πληθυσμού με καύσιμα θα γίνει προβληματική.
*
Οι ελλείψεις σε είδη διατροφής και σε φάρμακα θα είναι μεγάλες. Κρίση
πραγματική είναι να πας στο Σούπερ Μάρκετ και να βρείς άδεια ράφια, ή
να να ψάχνεις έστω και νοθευμένη βενζίνη και να μη βρίσκεις.
* Ταχεία συρρίκνωση του ΑΕΠ και παντελής αδυναμία πρόσβασης της πατρίδας μας στις χρηματαγορές.
* Κατάρρευση του Τραπεζικού συστήματος, απώλεια καταθέσεων των πολιτών , των επιχειρήσεων και των ιδρυμάτων.
* Άνοδος της ανεργίας σε εφιαλτικά επίπεδα ( τα σημερινά επίπεδα θα φαντάζουν ιδανικά).
* Κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος.
* Αδυναμία ομαλής διακυβέρνησης της Χώρας. Ποιος άραγε θα είναι ικανός να διαχειρισθεί την κατάσταση και να Κυβερνήσει;
*
Τέλος, όσον αφορά τα γεωπολιτικά μας και την υπεράσπιση της εδαφικής
ακεραιότητας της χώρας, με την Ελλάδα από τη μια μεριά απομονωμένη
και όχι μέλος της ΕΕ και από την άλλη αποδυναμωμένη οικονομικά, το
μέλλον θα διαγράφεται δυσοίωνο και πολλαπλά επικίνδυνο.
Ευχαριστώ που με ακούσατε.
Ηλίας Ανδριόπουλος
Συνταξιούχος Διευθυντής Εθνικής Τράπεζας