Οι Μικροί του Ηλία Παπαθεοδώρου μεγάλωσαν, έγιναν πρωταθλητές και
βασιλιάδες της Ευρώπης και το πανηγύρισαν με την ψυχή τους, τρέχοντας
πρώτα στους δικούς τους ανθρώπους και στη συνέχεια με όλο τον κόσμο.

Μακριά από τον καλό της εαυτό ήταν η ελληνική ομάδα στο πρώτο μισό της
αναμέτρησης. Έχασε μάχες στα ριμπάουντ, άφησε ελεύθερα σουτ, δεν βρήκε
συνεργασίες και το πλήρωσε βλέποντας τη διαφορά να μεγαλώνει σταδιακά.
Μετά το 5-5 που διαμόρφωσε με τρίποντο ο Χαραλαμπόπουλος (2’45’’), η
Ελλάδα δεν μπόρεσε να ξανακοιτάξει στα μάτια την Τουρκία. Η διαφορά πήρε
διψήφια τιμή (9-19, 9’) με τους Δίπλαρο και Μουράτο να κόβουν αυτή την
απόσταση στη μέση (14-19, 11’). Η απάντηση ήταν άμεση από τους Τούρκους
που έφτασαν ως το +11 για πρώτη φορά (14-25, 12’), πιέζοντας παράλληλα
σε όλο το γήπεδο στην άμυνα, καθυστερώντας το κατέβασμα της μπάλας και
δημιουργώντας προβλήματα στην κυκλοφορία. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος
ανέλαβε δράση επιθετικά, για να φτάσει ως το 21-25 (14’15’’). Και πάλι
δεν υπήρχε συνέχεια. Ένα αντιαθλητικό από το Δίπλαρο έδωσε την ευκαιρία
στην Τουρκία να κάνει το 21-31 (17’) και δεν σταμάτησε εκεί με τις δύο
ομάδες να πηγαίνουν στα αποδυτήρια με διαφορά 12 πόντων (25-37). Στο
τέλος του πρώτου μισού η Ελλάδα μετρούσε 11 λάθη και μόλις 3 ασίστ, ενώ
αντίθετα η Τουρκία είχε 10 κλεψίματα και 5 λάθη, έχοντας και μια υπεροχή
στα ριμπάουντ (22-18).

Η έξοδος από τα αποδυτήρια έφερε μαζί της και μεγαλύτερη μαχητικότητα
για την ελληνική ομάδα. Παπαγιάννης, Σκουλίδας και Χαραλαμπόπουλος
«έσπρωξαν» την οα΄μδα ως το 35-39 (24’50’’) και ο Έλληνας σέντερ μείωσε
ακόμη περισσότερο (38-41, 26’). Η Τουρκία όμως για μία ακόμη φορά
εκμεταλλεύτηκε κάθε λάθος της ελληνικής ομάδας, πήρε ριμπάουντ και
έστειλε και πάλι τη διαφορά στο +10 (38-48, 26’45’’). Δύο σουτ του
Μιλεντίγιεβιτς και δύο καλές συνεργασίες Παπαγιάννη-Χαρλαμπόπουλου
άλλαξαν όλη τη ροή του αγώνα. Διαμορφώθηκε το 48-48 (33’) και λίγο
αργότερα το 51-51 (33’50’’). Ο αγώνας είχε πάρει «άγρια» μορφή με
διαδοχικά μακρινά σουτ και την Ελλάδα να φτάνει στο 57-54 (36’15’’) και
το 59-57 (38’) με τρίποντο του Παπαγιάννη. Ο Χαραλαμπόπουλος έδειξε να
σφραγίζει τη νίκη με 2/2 βολές για το 61-57 με 18’’ για τη λήξη. Ο
Τασκιράν μείωσε (61-59), αφού βρήκε διάδρομο για διείσδυση και ο αγώνας
πήγε στη ρουλέτα των βολών. Ο Δίπλαρος είχε ½, ο Αλ 2/2 με 5’’9 για το
τέλος. Ο Χαραλαμπόπουλος ήταν εκεί για να βάλει και πάλι τη σφραγίδα
του. Με 2/2 εύστοχες βολές και 4’’9 διαμόρφωσε το 64-61. Το φάουλ στον
Κορκμάζ με ένα δευτερόλεπτο για τη λήξη, έστειλε τον Τούρκο φόργουορντ
στη γραμμή. Η άστοχη πρώτη βολή σήμανε και την έναρξη των πανηγυρισμών
για τους Έλληνες διεθνείς και το κατάμεστο ΚΓ Νέας Ιωνίας. Η Ελλάδα
είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης!!!!!!!!!!!

Διαιτητές: Ρίζικ (Ουκρανία), Ματζόνι (Ιταλία), Καρντούμ (Κροατία)

Οι δηλώσεις των Πρωταθλητών:

φοβερό επιτελείο και παράγοντες που μας πιστεύουν. Μπορεί να λείψαμε
2,5 μήνες από τα σπίτια μας, αλλά αυτό αγαπάνε και γι’ αυτό πετύχαμε. Το
κυνηγούσαμε τόσα χρόνια και το πήραμε. Θα συνεχίσουμε και για άλλα
τρόπαια. Θα συνεχίσουμε ο καθένας τη ζωή του και θα ξαναβρεθούμε για να
πάμε για το επόμενο τρόπαιο».

Βασίλης Χαραλαμπόπουλος: «Δείξαμε χαρακτήρα, ότι είμαστε ομάδα, σε έναν
τελικό μέσα στην έδρα μας όπου υπήρχε πίεση. Δεν παρατήσαμε το παιχνίδι
όταν βρεθήκαμε πίσω με διαφορά, είχαμε μπασκετικό θράσος και γι’ αυτό
γυρίσαμε το παιχνίδι. Έχουμε προσπαθήσει με τον Παπαγιάννη και τον
Σκουλίδα εδώ και τέσσερα χρόνια να πάρουμε έναν τίτλο, γι’ αυτό τους
φώναξα για να σηκώσουμε την κούπα. Δεν έχω ξανανιώσει καλύτερα στη ζωή
μου, είναι μια μεγάλη επιτυχία και ελπίζω να έχουμε καλή συνέχεια.
Ευχόμαστε στην Εθνική Ανδρών ό,τι καλύτερο, μας ευχήθηκε χθες και ο
Νίκος Ζήσης. Μακάρι να πάρουμε ένα μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ να το
χαρούμε κι εμείς σαν Έλληνες. Στο τέλος πήγα να παρηγορήσω τους
Τούρκους, γιατί είναι πολύ καλή ομάδα. Στο μπάσκετ κάποιος κερδίζει και
κάποιος χάνει.»

Μιχάλης Λούντζης: «Ήταν ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι, δεν είχε καμία σχέση
με το προηγούμενο και το περιμέναμε. Η Τουρκία ξεκίνησε καλύτερα, αλλά
καταφέραμε αρχίζοντας πάλι από την άμυνα να φτάσουμε στη νίκη. Το
αξίζαμε! Αυτό ήταν το όπλο μας σε όλο το τουρνουά. Χάσαμε πολλά σουτ στο
τέλος, αλλά σημασία έχει η επιτυχία».

Διονύσης Σκουλίδας: «Δεν μπορώ να περιγράψω πώς αισθάνομαι. Έκλαψα στο
τέλος. Είχα πολλή δουλειά με τον Κορκμάζ, έπρεπε να τον κυνηγάω παντού
γιατί είναι μεγάλος παίκτης. Εφόσον δεν έβαλε 25-30 πόντους, δεν είχαν
άλλες επιλογές. Δουλεύαμε όλη τη χρονιά για να δώσουμε χαρά σε αυτόν τον
κόσμο, που παρότι περνά δύσκολα, πλήρωνε εισιτήριο κι ερχόταν κάθε μέρα
εδώ, ήταν καταπληκτικός και στα δύσκολα και στα εύκολα. Η χαρά είναι
μεγάλη. Ο Βασίλης μάς κάλεσε να σηκώσουμε μαζί το τρόπαιο με τον Γιώργο,
γιατί έχουμε περάσει πολλά μαζί. Ο Θεός να τον έχει καλά, είναι μεγάλος
παίκτης. Από εδώ και πέρα χρειάζεται όλοι μας να συνεχίσουμε τη
δουλειά».

Νίκος Δίπλαρος: «Ακόμη δεν έχω συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει. Υπάρχει
μεγάλη κούραση, σωματική και ψυχική, αλλά το παλεύαμε κάθε μέρα και
φτάσαμε στον τίτλο. Μπήκαμε τρομαγμένοι και αγχωμένοι. Ήταν ο πρώτος μας
τελικός, σε αντίθεση με τους Τούρκους που είχαν μια εμπειρία. Μετά το
ημίχρονο με την εμψύχωση του κόουτς ηρεμήσαμε, επιστρέψαμε στο δεύτερο
μέρος και πήραμε τη νίκη. Δυστυχώς ή ευτυχής χρειαζόταν να βοηθήσει
κάποιος άλλος εκτός από τον Χαραλαμπόπουλο στο σκορ. Βοήθησαν ο
Μιλεντίγεβιτς, ο Σκουλίδας και ο Παπαγιάννης, ενώ η άμυνα βελτιώθηκε.
Συνεχίζουμε, θα πάμε προετοιμασία με τις ομάδες μας, εγώ θα συνεχίσω
στην ΑΕΚ».

\

Τα μετάλλια του ελληνικού μπάσκετ

Και όπως εγραψε και ένας συνάδερφος και δάσκαλος στο προσωπικό του προφίλ στο   facebook

“Τα μετάλλια στον αθλητισμό σφραγίζουν την ιστορία. Τα “μετάλλια” ανθρωπιάς, σφραγίζουν ανεξίτηλα την ψυχή μας.”

Και για του λόγου το αληθές….

Υλικό: Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης