Πραγματοποιήθηκε τελικά την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου το πρωί, η προγραμματισμένη κατάληψη του Παλαί από το Δήμο Γαλατσίου, τις δημοτικές παρατάξεις, συλλόγους, φορείς με τη συμμετοχή πολλών δημοτών. Βέβαια, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως ακριβώς είχαν προγραμματιστεί αλλά το θέμα είναι ότι μετά από 11 χρόνια οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Παλαί, έστω και μερικώς, περιήλθαν σε αυτούς που έρπεπε να ανήκουν από την αρχή, δηλαδή στο Δήμο Γαλατσίου.
Και λέω ότι δεν εξελίχθηκαν τα πράγματα σύμφωνα με τον προγραμματισμό γιατί το σχέδιο της κατάληψης προέβλεπε κλειστές πόρτες και αντίσταση εκ μέρους της ΕΤΑΔ αλλά στις 11 η ώρα το πρωί της Κυριακής, οι πόρτες του Παλαί ήταν ορθάνοιχτες και καμία μα καμία αντίσταση δεν υπήρξε. Έτσι οι συμμετέχοντες εισήλθαν στο χώρο και κατηφόρισαν προς το εσωτερικό χωρίς να τους ενοχλήσει κανείς.
Από το βράδυ του Σαββάτου, παραμονή της κατάληψης, υπήρχαν πληροφορίες ότι εντός του Παλαί και πίσω από τις κλειστές πόρτες θα υπήρχαν δυνάμεις των ΜΑΤ για να εμποδίσουν την κατάληψη. Αυτό έγινε σχεδόν σίγουρο μετά και την πληροφορία ότι το βράδυ του Σαββάτου ο Δήμαρχος Γαλατσίου δέχθηκε τηλεφωνήματα από κυβερνητικούς παράγοντες, οι οποίοι του έλεγαν να ματαιώσει την προγραμματισμένη κατάληψη, γιατί αν τελικά προχωρούσε τον απείλησαν ότι θα στείλουν πίσω τους πρόσφυγες. Η απάντηση του Δημάρχου ήταν ότι η κατάληψη ήταν ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και πως αυτή θα πραγματοποιηθεί – όπως και έγινε!
Το παρών στο χώρο έδωσε και ο Δήμαρχος Ν. Ιωνίας και Πρόεδρος της ΠΕΔΑ Ηρακλής Γκότσης με έξι δημοτικούς συμβούλους του.
Αφού, λοιπόν, οι καταληψίες περιήλθαν τους χώρους εν μέσω τραγουδιών και χριστουγεννιάτικης μουσικής, άκουσαν τους δημάρχους Γαλατσίου και Ν. Ιωνίας να τους ανακοινώνουν αυτό που έγραφα στο προηγούμενο φύλλο, ότι το πρωί της επόμενης μέρας, της Δευτέρας, θα είχαν συνάντηση με το ΤΑΙΠΕΔ.
Πράγματι ο Δήμαρχος Γαλατσίου Γιώργος Μαρκόπουλος, ο Δήμαρχος Ν. Ιωνίας Ηρακλής Γκότσης και η αντιπεριφερειάρχης Κεντρικού Τομέα Ερμίνα Κυπριανίδου, συναντήθηκαν με τους υπεύθυνους του ΤΑΙΠΕΔ και τον πρόεδρο του Ταμείου Στέργιο Πιτσιόρλα, η πρώτη αντίδραση του οποίου ήταν «δεν συζητούμε με καταληψίες». Η απάντηση όλων ήταν ότι η κατάληψη ήταν ειρηνική και είχε συμβολικό χαρακτήρα.
Στο τέλος της συζήτησης το ΤΑΙΠΕΔ μαλάκωσε και τους είπε ότι «έχετε την ανοχή μας για την προσωρινή χρήση του χώρου».
Έτσι ξεκίνησε μια άλλη μέρα για το Παλαί Γαλατσίου. Ο Δήμος την επομένη κιόλας ανέθεσε σε συνεργείο καθαρισμού να καθαρίσει τους χώρους στους οποίους μέχρι τώρα φιλοξενούνταν οι πρόσφυγες. Αυτοί είναι οι δύο μεγάλες αίθουσες από 1.800 τ.μ. η κάθε μία, ο προθάλαμος και κάποια γραφεία στον πρώτο όροφο. Οι υπόλοιποι χώροι προς το παρόν θα σφραγιστούν για λόγους ασφαλείας.
Η Περιφέρεια από την πλευρά της, όπως είπε η Αντιπεριφερειάρχης, θα αναθέσει στον καθηγητή ΕΜΠ κ. Μπελαβίλα την σύνταξη μελέτης για τη χρήση και τη διαχείριση του χώρου.
Έστω και κουτσό, το πρώτο βήμα έγινε. Ο στόχος από δω και πέρα θα πρέπει να είναι αφενός να παραμείνει ο Δήμος Γαλασίου ως διαχειριστής αυτού του μικρού μέρους των εγκαταστάσεων και αφετέρου να προχωρήσει η διαδικασία για να περιέλθουν στο σύνολό τους οι εγκαταστάσεις του ακινήτου στα χέρια του Δήμου Γαλατσίου.
Σχόλιο – απάντηση:
Τα παρακάτω λόγια της Χρυσάνθης Χαραλαμπίδου ήρθαν ως απάντηση σε δικό μου σχόλιο στο φύλλο του Παλμού στις 4 Δεκεμβρίου, μετά την παρουσία της ως μάρτυρας στην εκδίκαση της αγωγής για συκοφαντική δυσφήμιση, την οποία ως γνωστόν είχαν καταθέσει εναντίον μου οι αδελφοί Γκλίνου:
Κύριε Γιαννακόπουλε,
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, τόσο εσάς όσο και την εφημερίδα σας που στάθηκε δίπλα στο δίκαιο αγώνα μας ενάντια στις κεραίες – σταθμούς βάσης κινητής τηλεφωνίας,που βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή όλων μας.
Θα ήθελα όμως να διευκρινίσω – ξεκαθαρίσω τα εξής:
– Οποιοδήποτε μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων είτε της Ένωσης Γονέων θα έκανε το ίδιο, απλά έτυχε να εκπροσωπώ το σύλλογο του 17ου δημοτικού, εκείνη την περίοδο.
– Δεν είχα κανένα άγχος αν θα καταδικαστείτε, αφού εσείς φιλοξενήσατε την ανακοίνωσή μας όπου τα στοιχεία της είναι αδιάσειστα. Το άγχος μου αφορούσε στο να λάμψει η αλήθεια και το δίκαιο του αγώνα μας. Από εκεί πήγαζε και η στιγμιαία έξαρση και αγανάκτησή μου, στην προσπάθεια παραπλάνησης – παραχάραξης της αλήθειας από τους αντίδικους.
Κάποτε όταν άκουγες κατάληψη ο νους σου πήγαινε
σε κλειδαριές, αλυσίδες, ΜΑΤ, δακρυγόνα και από τα μεγάφωνα
να ακούγεται «πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες».
Προχθές, στο Παλαί, τα μεγάφωνα έπαιζαν «Δελφίνι δελφινάκι»
και το μόνο που έλειπε ήταν το catering!
