Κοιτάζω πάνω απ’ τη Γέφυρα θλιμμένος το ΠΑΛΑΙ, κοιτάζω τη φωτογραφία του Δημάρχου με ύφος ατρόμητο αποφασιστικό, τον Μελισσουργό με το κόφτη στα χέρια και με πιάνει ρίγος συγκίνησης και έπαρση πατριωτική μέρες πούνε.
Φουσκώνω τα στήθια μου και αναφωνώ ως άλλος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με όλη μου τη δύναμη… «Τούτο ‘δώ μωρέ τ’ασκέρι! Αυτούνους τους πατριώτες πούχουν Λιονταριού καρδιά και Λαγού περπατησιά, θα ‘θελα δίπλα μου να καταλάβω το ΠΑΛΑΙ». Έ κύριος … αν είσαι για το ΧFactor, από Δευτέρα αρχίζουν οι ακροάσεις, μου κάνει από την κλειδωμένη πόρτα ο Φύλακας που πέρασε το μοιρολόγι για τραγούδι.
Ζήτω η 25 Μαρτίου … «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ».
Υ.Γ. Μπήκε το καλοκαίρι κι άρχισε η Μύγα το τσιμπολόγημα.
ΩΔΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΘΡΗΝΗΤΟ ΠΑΛΑΙ
Τι το θωρείς ακίνητος, που τρέχει ο λογισμός σου,
εμείς θαρρείς το φτιάξαμε να το χαρεί ο γιός σου;
Αυτό ανήκει σε εκλεκτούς
σ’αυτούς που ‘χουν τα φράγκα,
που ξέρουν να στήνουν λαμογιές
που ‘χουνε μια παράγκα.
Τούτο το παραχωρητήριο, πάρτο για έξι μήνες,
καθάρισε, συγύρισε, πλύνε και τις κουρτίνες.
Μόλις τελειώσει η εκπομπή
και τα σχολεία κλείσουν
καλά μπάνια σου εύχομαι
κι άστα να σε μαυρίσουν.
Μα Δήμαρχέ μου τι το θές,
τώρα τελειώσαν όλα.
Τελείωσαν πρωταθλήματα,
τελειώσαν προπονήσεις,
εγώ σου λέω κλείδωστο μη μας το μαγαρίσεις.
Χειμώνα εσύ το ήθελες,
τα αρνάκια που παγώνουν
που κάνουνε προπόνηση έξω και ξεπαγώνουν.
Μέσ’ το κατακαλόκαιρο
ποιον θάβρεις να βάλει πλάτη
όταν θα πεις κατάληψη,
θα μοιάζει με αυταπάτη.
Θα έχουνε κλείσει τα σχολειά
δεν θα ‘χει προπονήσεις
θα πεις μόνο μ’αφήσατε …
το χρέος σου θα κλείσεις
Τσάμπα λοιπόν ανησυχείς, ρίξτο στις εκδηλώσεις
που τρώμε και χορεύουμε με Νάξου παραδόσεις.
Έφυγε κι ο Μελισσουργός που ΄κοβε τα λουκέτα
κλείδωσε, σβήσε και το φως
πριν γίνουμε οπερέτα.
