Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος
Το 1990, αγαπητοί φίλοι, κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με ερμηνευτή τον αείμνηστο Δάκη με τίτλο «Αλαλούμ». Και οι στίχοι του έλεγαν:
«Ένα αλαλούμ ο κόσμος έγινε,
όλοι το παίζουνε τρελοί,
τίποτε δεν έμεινε όρθιο,
το λένε και μέσα στη Βουλή.
Αλαλούμ, αλαλούμ, αλαλούμ,
άλλη γλώσσα μιλάμε,
μάζεψέ τα να πάμε
πιο καλά στο Χαρτούμ.»
Το θυμήθηκα γιατί ήταν η μόνη λέξη που μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας αυτά που γίνονται γύρω από το θέμα της Γκράβας και της οσμής φυσικού αερίου. Από την Παρασκευή 2/10 όταν ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες μαθητών, γονέων, εκπαιδευτικών, έχουν περάσει μέχρι σήμερα 12 ημέρες (σ.σ. Τετάρτη 14/10) και ακόμα δεν γνωρίζουμε τί ακριβώς συμβαίνει.
Στην όλη υπόθεση έχουν αναμειχθεί (μετρήστε παρακαλώ): Υπουργείο Παιδείας, Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας, Πυροσβεστική, Δήμος Αθηναίων, Δήμος Γαλατσίου, Περιφέρεια Αττικής, πάροχος εταιρεία φυσικού αερίου, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας και από κοντά οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για την ασφάλειά τους, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί. Γι’ αυτό σας λέω ότι θυμήθηκα τη λέξη αλαλούμ!
Οι φορείς που αναζητούν τη λύση στο πρόβλημα ανέρχονται στους δέκα (10!) – με την επιφύλαξη μήπως μου έχει ξεφύγει κανένας – και μέχρι στιγμής πόρισμα ασφαλές και οριστικό, δεν υπάρχει!
Το λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών γράφει για τη λέξη αλαλούμ:
«Παντελής έλλειψη τάξης, σύγχυση σε σημείο παραλογισμού. Αναμπουμπούλα, αναρχία, αναστάτωση, αναταραχή, βαβούρα, κομφούζιο, μπάχαλο.»
Όλα τα παραπάνω αποτυπώνουν αυτά που έχουν γίνει αυτές τις μέρες σχετικά με το θέμα της Γκράβας.
Τελευταίο επεισόδιο είναι η κόντρα μεταξύ Δήμου Αθηναίων και Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ο Χάρης Δούκας σε ανακοίνωσή του λέει ότι ζήτησε εγκαίρως τη συνδρομή του ΤΕΕ για εξειδικευμένο έλεγχο στο δίκτυο φυσικού αερίου αλλά αυτοί καθυστέρησαν να ανταποκριθούν. Ο πρόεδρος τώρα του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός απαντά ότι έλαβε αίτημα για έλεγχο στην Γκράβα, όχι από τον δήμο Αθηναίων, αλλά από το Υπουργείο Παιδείας. Και ο Δήμαρχος Αθηναίων του λέει ότι είχε ζητήσει στον ίδιο τη συνδρομή του Επιμελητηρίου τρεις φορές τηλεφωνικά και ότι ο Δήμος τελικά ήταν αυτός που είχε ζητήσει από το Υπουργείο Παιδείας να παρέμβει έτσι ώστε να ανταποκριθεί το Επιμελητήριο. Γι’ αυτό σας λέω αλαλούμ!
Να σας πω και δυο λόγια για το πού βρίσκεται σήμερα το θέμα. Κατ’ αρχάς οι μαθητές συνεχίζουν την τηλεκπαίδευση μέχρι να βγει το τελικό πόρισμα από το κλιμάκιο του ΤΕΕ το οποίο έχει ήδη εμπλακεί στην υπόθεση για να ελέγξει την όλη κατάσταση. Η πρώτη τεχνική έκθεση για την εγκατάσταση φυσικού αερίου έχει εκδοθεί από την ανάδοχο εταιρεία του Δήμου Αθηναίων και δεν καταλήγει στην έκδοση του προβλεπόμενου πιστοποιητικού δοκιμής, αντοχής και στεγανότητας γιατί, όπως αναφέρει, «δεν είναι δυνατή η έκδοση του προβλεπόμενου πιστοποιητικού δοκιμής, αντοχής, στεγανότητας, δεδομένου ότι αυτά περιλαμβάνουν και βεβαίωση συμφωνίας των εγκαταστάσεων με τις θεωρημένες μελέτες» και ότι «η έκδοση πιστοποιητικού προϋποθέτει επιπλέον την αντικατάσταση του εύκαμπτου αντικραδασμικού συνδέσμου».
Οι προβλέψεις λένε ότι μέσα στο Σαββατοκύριακο το κλιμάκιο του ΤΕΕ θα έχει ολοκληρώσει τις έρευνες και θα βγάλει το πόρισμα που θα λέει αν η εγκατάσταση είναι ασφαλής για τη μαθητική κοινότητα. Η οποία μαθητική κοινότητα του συγκροτήματος αποτελείται από 4.000 μαθητές και 450 εκπαιδευτικούς.
Και κάτι τελευταίο: Το φυσικό αέριο μπήκε στη ζωή μας το 1996 και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1996 όταν συνδέθηκε ο πρώτος καταναλωτής, που ήταν μια βιομηχανία στη Λάρισα. Γιατί μέχρι τώρα δεν έχει θεσμοθετηθεί ένας δημόσιος φορέας – ένας μόνο! – που να έχει την απόλυτη και μοναδική ευθύνη για τον έλεγχο της σωστής λειτουργίας των εγκαταστάσεων του φυσικού αερίου; Τα δύο τραγικά δυστυχήματα σε Τρίκαλα και Πλάκα συνέβησαν προφανώς λόγω ελλειπους ελέγχου.
Μήπως τελικά ήρθε η ώρα να γίνει τώρα ένας σοβαρός φορέας ελέγχου από έμπειρους και εξειδικευμένους τεχνικούς για να προλάβουμε τυχόν μελλοντικά ατυχήματα;
